Εἶναι γιά τούς… λεβέντες

Δευτέρα, 2 Μαρτίου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΠΡΟΣΦΙΛΗΣ ΦΥΛΑΚΗ!

Διασκεδάζουν ἀκόμη οἱ ἀκούσαντες ἀγορεύοντα τόν κ. Παπανδρέου, μέ τήν ἑξῆς φράσιν πού ἠκούσθη: «Τώρα πού ἔπαυσα νά εἶμαι φιλελεύθερος καί εἶμαι ἁπλῶς ἐλεύθερος»!… Ὥστε ἐπί ἔτη Φιλελεύθερος καί συναρχηγός τῶν Φιλελευθέρων ὁ κ. Παπανδρέου ἦτο …δεσμώτης! Καί, ὅμως, μέχρις ὅτου τόν ἐξηνάγκασεν εἰς παραίτησιν ὁ κ. Βενιζέλος, ἠγάπα παραφόρως τήν φυλακήν του -ἴσως πρεσβεύων ὅτι τά σίδερα τῆς φυλακῆς εἶναι… γιά τούς λεβέντες!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΑΠΕΛΥΘΗΣΑΝ 83 ΚΥΠΡΙΟΙ ΚΑΤΑΔΙΚΟΙ

ΛΕΥΚΩΣΙΑ.- Προχθές τήν νύκτα, ἀφέθησαν ἐλεύθεροι βάσει τῆς παρασχεθείσης ἀμνηστίας, 84 Ἕλληνες κρατούμενοι εἰς τάς κεντρικάς φυλακάς τῆς Λευκωσίας, διά «ἥσσονος σημασίας» πολιτικά ἀδικήματα. Μεταξύ τῶν ἀπολυθέντων περιλαμβάνεται ὀρφανόν παιδίον ἡλικίας 13 ἐτῶν, τό ὁποῖον ἐξέτιε ποινήν φυλακίσεως ὀκτώ μηνῶν διότι διένειμε προκηρύξεις.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.