Εἰς ἀνάμνησιν στιγμῶν καί γεγονότων ἑλκυστικῶν

Μιά πού εἰσερχόμεθα πλέον στό Θέρος (μέ ὅ,τι αὐτό συνεπάγεται) θά σᾶς γράψω μιά περιπετειούλα πού εἴχαμε πρίν καμμιά σαρανταριά χρόνια, στά νερά τοῦ Αἰγαίου, στά «ἀπόνερα» τῆς περιλάλητης «ἑλληνο-τουρκικῆς φιλίας»…

Ἡ ποδοσφαιρική ὁμάδα τοῦ δημοτικοῦ ραδιοφώνου τοῦ Πειραιῶς «Κανάλι Ἕνα» βρέθηκε στούς ἡμιτελικούς τοῦ Πρωταθλήματος Τύπου. Τότε, τό Πρωτάθλημα τῶν ΜΜΕ ἦταν στίς δόξες του, καί τά Σαββατοκύριακα, οἱ δημοσιογράφοι, οἱ τεχνικοί καί γενικῶς οἱ ἐργαζόμενοι στά ΜΜΕ, ἔπαιζαν ποδόσφαιρο.

Ὡς διευθυντής τοῦ σταθμοῦ ἀλλά καί …ποδοσφαιριστής εἶχα πείσει τόν Ἀνδρέα Ποταμιᾶνο, τῆς «Ἠπειρωτικῆς», νά εἶναι χορηγός τῆς ὁμάδας μας. Ἔτσι, μᾶς προμήθευσε εἴκοσι πλήρεις ποδοσφαιρικές «ἐμφανίσεις», φυσικά μέ τόν λογότυπο τῆς ἑταιρείας στό στῆθος. Δέν θυμᾶμαι ἄλλη ὁμάδα νά εἶχε χορηγό …ἐφοπλιστή! Καί ὡς «πρίμ», συμφωνήσαμε, στίς ἀρχές Ἰουνίου –πού τά βαπόρια του δέν ἦταν ἀκόμη γεμᾶτα– νά πάει ὅλη ἡ ὁμάδα (σύν γυναιξί καί τέκνοις) μιά κρουαζιέρα, ἐφ’ ὅσον προκρινόταν στούς «ὀκτώ» τοῦ πρωταθλήματος. Πράγματι, ἡ ὁμάδα μας τά πῆγε καλά, φθάσαμε ψηλά καί ἀποκλεισθήκαμε στούς ἡμιτελικούς μέ διαφορά ἑνός γκόλ ἀπό τόν «Φλάς» τοῦ Σωκράτη Κόκκαλη!

Ἔτσι, ὀργανώθηκε ἡ κρουαζιέρα καί ἡ ὁμάδα μας ἐπιβιβάσθηκε σέ ἕνα ἀπό τά δώδεκα (τότε) ἑλληνικά κρουαζιερόπλοια τῆς «Ἠπειρωτικῆς» γιά μιά κρουαζιέρα στό Αἰγαῖο καί τά παράλια τῆς Ἰωνίας…

Κι ἕνα πρωί, τό πλοῖο μας ἔφθασε στό Κουσάντασι τῆς Τουρκίας. «Νά ἀποβιβασθοῦμε ὅλοι μαζί, νά μήν χαθοῦμε» εἶπε ὁ προπονητής, ὁ πολιτικός συντάκτης καί συγγραφέας Μίμης Κωνσταντινίδης, ἐκ Κύπρου. Πράγματι, ἀποβιβάζεται ὅλη ἡ ὁμάδα, στήν προκυμαία, κι ἐκεῖ μᾶς περιμένει ἡ …φιλαρμονική τοῦ Δήμου, παιδάκια μέ λουλούδια στά χέρια καί ὁ δήμαρχος, ὁ ὁποῖος μοῦ ἀπονέμει μιά τιμητική πλακέττα, ἐνῷ πέφτουν ἐπάνω μου κάποιοι ρεπόρτερ μέ μικρόφωνα στά χέρια.

«Τί ἔχετε νά πεῖτε γιά τήν ἑλληνο-τουρκική φιλία;» μέ ρωτοῦν. Ἀπαντῶ μέ τρόπο διπλωματικό (πολιτικός συντάκτης γάρ), πίνουμε καί τίς ρακές μας, μᾶς ἀσπάζεται ὁ δήμαρχος καί μᾶς κάνει καί τό τραπέζι!

Ὁ Ποταμιᾶνος, γιά νά μᾶς εὐχαριστήσει, εἶχε στείλει στόν πράκτορά του μήνυμα: «Ἔρχεται ἡ ποδοσφαιρική ὁμάδα καί ὁ διευθυντής ἀπό τό “Κανάλι 1”. Ὁ πράκτορας εἶδε “Channel One” καί ὑπέθεσε ὅτι ἐπρόκειτο γιά τήν ΕΡΤ1!.

Ἔτσι, κινητοποιήθηκε ἡ δημοτική ἀρχή, εἰδοποιήθηκαν καί οἱ δημοσιογράφοι καί ἔγινε ἡ μεγάλη ὑποδοχή! Ἦταν ἡ ἐποχή πού ὁ Μίκης Θεοδωράκης εἶχε ἀναλάβει τήν προσπάθεια γιά “ἑλληνοτουρκική φιλία” καί τό πρᾶγμα “φούντωσε”!

Ἀποχαιρετήσαμε τόν δήμαρχο, μέ ξαναφίλησε σταυρωτά, πήραμε καί τήν πλακέττα μας, πήγαμε στήν Ἔφεσο καί τό ἀπόγευμα τό πλοῖο σαλπάρισε γιά τήν Πάτμο.

Μεσοπέλαγα, μέ καλεῖ στό τηλέφωνο ὁ τότε πρόεδρος τῆς ΕΡΤ. “Τί γίνεται; Εἶσαι στήν Τουρκία;” μέ ρωτάει. Καί, μιλῶντας μαζί του, καταλαβαίνω τί ἔχει συμβεῖ. Τό ρεπορτάζ πού ἔκαναν οἱ Τοῦρκοι συνάδελφοι στό Κουσάντασι, “ἔπαιζε” σέ τουρκικά τηλεσκοπικά κανάλια καί ἡ ἀφεντιά μου παρουσιαζόταν σάν διευθυντής τοῦ ἑλληνικοῦ “Κanal 1”, δηλαδή τῆς ἑλληνικῆς κρατικῆς τηλεοράσεως! “Εὐτυχῶς, τά εἶπες καλά”, μοῦ λέει ὁ πρόεδρος καί γελάσαμε.

Πῆρα ἀμέσως τόν ἀλησμόνητο Ἀνδρέα Ποταμιᾶνο καί, ἀπ’ ὅ,τι ἔμαθα στήν ἐπιστροφή, τό πρᾶγμα “μαζεύτηκε” ἐγκαίρως. Ἀλλά τήν πλακέττα τήν ἔχω στό γραφεῖό μου!»