Δύο καθηγηταί, λείπει ὁ τρίτος…

Μεταξύ μας, μέ τό πού ἄκουσα ὅτι ὁ πρωθυπουργός ἐπέλεξε γιά ὑπουργό Ἐξωτερικῶν τόν καθηγητή Κατρούγκαλο, αἰσθάνθηκα κρύο ἱδρῶτα στό μέτωπό μου.

Δέν εἶναι τόσο ἡ σφαγή τῶν μισθῶν καί τῶν συντάξεων, πού ἔχουν συνδεθεῖ μέ τήν θητεία του στό ὑπουργεῖο «Ἀπασχόλησης» (ἔχει καταργηθεῖ πρό καιροῦ ἡ λέξις «Ἐργασία», διότι προκαλεῖ ναυτία στούς «προοδευτικούς»), ὅσο ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο δείχνει ὅτι ἀντιμετωπίζει τά θέματα «τῆς ἁρμοδιότητός του». Μπορεῖ καί νά κάνω λάθος ἀλλά ἡ μέχρι τώρα πολιτεία του μοῦ ἔχει ἀφήσει τήν ἐντύπωση ὅτι μπορεῖ νά διαπράξει τό μεγαλύτερο ἀτόπημα καί νά τό παρουσιάσει ὡς ἐπιτυχία ἤ ὡς ἰδανική λύση.

Ποιός δέν θυμᾶται τούς ἀπίθανους ἐκείνους ἰσχυρισμούς τοῦ καθηγητοῦ;

«Πιστεύαμε πώς θά μᾶς ἐπέτρεπαν νά εἴχαμε τή δική μας πολιτική. Προσδοκούσαμε νά μᾶς ἐπιτρέψουν νά κάνουμε ἕνα σόκ στήν ἀγορά. Νά προκαλέσουμε ζήτηση. Νά δώσουμε αὐξήσεις γιά νά κινηθεῖ ἡ ἀγορά» εἶπε, τό 2016, ὅταν πλέον ὁ ΣΥΡΙΖΑ εἶχε ἐνδώσει λέγοντας «Ναί σέ ὅλα»!

«Κόκκινη γραμμή καί μή διαπραγματεύσιμο οἱ μειώσεις στίς συντάξεις» ἔλεγε τήν ἴδια περίοδο. «Ἄν χρειαστεῖ, ἀντί νά μειώσουμε συντάξεις μποροῦμε νά αὐξήσουμε τή φορολογία καί νά προχωρήσουμε στήν αὔξηση τῶν εἰσφορῶν. Ὅταν σοῦ λείπουν χρήματα, εἴτε νά μειώσεις τή δαπάνη μπορεῖς ἤ νά αὐξήσεις τά ἔσοδα» εἶχε πεῖ κατά τήν ἴδια περίοδο, δημιουργώντας τήν ἐντύπωση ὅτι «μᾶς δουλεύει»…

Μακάρι νά κάνω λάθος ἀλλά νομίζω ὅτι ὁ ὑπουργός μας τῶν Ἐξωτερικῶν εἶναι ὀλίγον πιό ἐπικίνδυνος ἀπό τόν προκάτοχό του, πού ἦταν ἐπίσης καθηγητής. Ἄλλος ἕνας, δηλαδή, μᾶς λείπει γιά νά συναντηθοῦμε μέ τά λόγια τοῦ μακαρίτη τοῦ Μπίσμαρκ, πού ἔλεγε τό περίφημο «Τρεῖς καθηγηταί καί ἡ πατρίς ἐχάθη» (Drei Professoren, Vaterland verloren)! Ὁ ἀποπεμφθείς Νῖκος Κοτζιᾶς εἶναι καθηγητής στό Πανεπιστήμιο Πειραιῶς. Ὁ διάδοχός του μεγάλωσε στόν Πειραιᾶ, ἀλλά εἶναι καθηγητής στό Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο τῆς Θράκης.

Στό ὕφος, πάντως, μοιάζουν ἀρκετά, ἀφοῦ τό «ἐγώ τά ξέρω ὅλα καί τά ξέρω καλύτερα» εἶναι ἐμφανές. Κι ἄν ὁ προκάτοχος μᾶς ἄφησε λέγοντας ὅτι «καθάρισε τό θέμα τῶν σχέσεών μας μέ τήν Ἀλβανία» (προφανῶς αὐτό ἔχει τρομάξει τόν Ἔντι Ράμα καί ἀντιμετωπίζει προβλήματα μέ τήν καρδιά του), ὁ ἀπόφοιτος τῆς Ἰωνιδείου Προτύπου Σχολῆς διάδοχός του μᾶς ἔριξε ἤδη μία «ρομπατσίνα», λέγοντάς μας ὅτι «Ἡ Τουρκία ἔχει πολλά χιλιόμετρα ἀκτῶν καί συνεπῶς ἔχει δικαιώματα».

Συμμαθητές τοῦ ὑπουργοῦ ἀπό τήν Ἰωνίδειο μοῦ λένε ὅτι ἐπρόκειτο περί ἑνός περίεργου τύπου, ὁ ὁποῖος συνδύαζε τόν «Μπούλη» (οὕτως ἀπεκάλεσε ὁ πρωθυπουργός τόν μέχρι πρό τινος ἑταῖρο του) μέ τόν «Κνίτη». Τούς εἶπα ὅτι «Τό βλέπω λίγο δύσκολο κάτι τέτοιο» καί μοῦ ἀπάντησαν ὅτι «ὁ Γιῶργος μποροῦσε νά τά συνδυάσει μιά χαρά». Ὅπως συνδύασε καί τήν «ποσέτ» μέ τά σανδάλια, ὑποθέτω. Μακάρι νά εἶναι ὅλα ὑποψίες καί ὑποθέσεις καί ὁ ὑπουργός νά μήν ἐπιχειρήσει στά ἑλληνοτουρκικά κάτι ἀνάλογο μέ τούς Ψαρᾶδες. Ὅπως θά ἔχει ἤδη διαπιστώσει, οἱ «αὐταπάτες» δέν περνοῦν πλέον. Καί πέφτει «φασίνα»!