Δικαίωσις τῆς «Ἑστίας» ἡ μή ἀνανέωσις τῆς θητείας Σακελλαροπούλου

ΕIναι μιά ἡμέρα κατά τήν ὁποία ἡ ἐφημερίδα μας αἰσθάνεται δικαιωμένη

Ἡ ἀπόφασις τοῦ Πρωθυπουργοῦ νά μήν ἀνανεώσει τήν θητεία τῆς κ. Σακελλαροπούλου ἀποτελεῖ τήν ἔμπρακτη πολιτική ἀναγνώριση τοῦ γεγονότος ὅτι ἡ ἀπερχομένη Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας δέν ἐστάθη στό ὕψος τῶν περιστάσεων καί τοῦ ἀξιώματος μέ τό ὁποῖο ἐτιμήθη.

• Tοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Γιά τόν κ. Μητσοτάκη ὅμως, ἡ ἀπόφασις αὐτή εἶναι μιά πρᾶξις πολιτικῆς γενναιότητος, τήν ὁποία ὀφείλουμε νά τοῦ ἀναγνωρίσουμε. Δέν εἶναι εὔκολο γιά ἕναν πολιτικό νά ἀναγνωρίζει τά λάθη του. Πόσῳ μᾶλλον γιά ἕναν Πρωθυπουργό πού κατά τεκμήριον περιβάλλεται ἀπό πρόσωπα πρόθυμα νά ἐπικροτήσουν τίς (οἱεσδήποτε) ἐπιλογές του καί νά προκαλέσουν ἐπιτήδευση τῆς ἐνημερώσεώς του, κατά τρόπον ὥστε νά συσκοτίζονται τά ἐπίχειρα ἐνδεχομένων ἐσφαλμένων ἀποφάσεών του.

Ἡ κ. Σακελλαροπούλου ἄρχισε πρίν πέντε χρόνια τήν θητεία της, μέ τούς καλύτερους οἰωνούς. Ἦταν ἡ πρώτη γυναῖκα Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας καί ἀνελάμβανε τό ἀνώτατο ἀξίωμα τῆς χώρας ἀφοῦ εἶχε διαγράψει μιά πορεία στόν δικαστικό κλάδο μέ ἀποκορύφωμα τήν θέση τῆς προέδρου τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἡ Βουλή τῶν Ἑλλήνων τήν ἐτίμησε μέ 261 ψήφους. Εἶχε τήν στήριξη τοῦ συνόλου τῶν μεγάλων κομμάτων καί ὡς ἐκ τούτου ἔδειχνε νά συγκεντρώνει τά ἐχέγγυα γιά νά εἶναι τό ὑπερκομματικό πρόσωπο πού ἀπό τήν θέση τοῦ ἀνωτάτου ἄρχοντος τῆς Πολιτείας θά ἐνεσάρκωνε τήν ἑνότητα τῶν Ἑλλήνων.

Συνέβη τό ἀντίθετο. Ἡ κ. Σακελλαροπούλου ὑπῆρξε διχαστική, καθώς οἱ ἐπιλογές της τήν ἔφερναν σέ ἀπόλυτη ἀντίθεση πρός τό κοινό αἴσθημα καί τήν τοποθετοῦσαν στό πλευρό μειοψηφιῶν καί περιθωριακῶν.

Ἀποκορύφωμα ἦταν ἡ ἐμφάνισίς της σέ κατάστημα, νά συμπίνει, πανηγυρίζουσα τήν ψήφιση τοῦ νόμου γιά τόν γάμο τῶν ὁμοφυλοφίλων. Ὡς πρώην δικαστικός, θά ἔπρεπε νά ἀντιλαμβάνεται ὅτι δέν ἦταν αὐτό τό σημαντικότερο νομοθέτημα τῆς θητείας της καί ὡς ἀνωτάτη ἄρχων θά ἔπρεπε νά γνωρίζει ὅτι πρέπει νά εἶναι Πρόεδρος γιά ὅλους, συνεπῶς νά κρατᾶ τήν θέση της. Νά μήν τήν εὐτελίζει. Ἐκτός ἐάν ἦταν ἐπιλογή της νά προβεῖ σέ αὐτήν τήν ἐνέργεια, μέ ἐπίγνωση τοῦ γεγονότος ὅτι θά ἐξένιζε τήν μεγάλη πλειονότητα τῆς κοινωνίας.

Ἄν εἶχε ἀποφύγει αὐτές τίς διχαστικές ἐνέργειες, ἡ κ. Σακελλαροπούλου θά ἐξησφάλιζε μιάν ἐλαχίστη ἀποδοχή καί δέν θά ἔβλεπε τήν δημοτικότητά της νά καταρρέει σέ ἐπίπεδα πού δέν εἶχε κανένας ἄλλος ἀρχηγός τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Οἱ πολῖτες ἴσως θά ἦσαν πρόθυμοι ἐνδεχομένως νά παραβλέψουν κάποιες ἀτυχεῖς ἐνδυματολογικές ἐπιλογές της ἤ τήν ἐπιμονή της νά φέρνει στό προσκήνιο ἐξωθεσμικά πρόσωπα. Ὄχι ὅμως ὅλα αὐτά μαζί.

Οὔτε βεβαίως χωροῦσε στό μυαλό τοῦ μέσου πολίτου τό γεγονός ὅτι μπορεῖ νά ἠνοχλεῖτο ὁ ὕπνος τῆς κ. Προέδρου ἀπό τόν ἦχο τῶν τσαρουχιῶν τῶν εὐζώνων τῆς Προεδρικῆς Φρουρᾶς, οἱ ὁποῖοι τηροῦσαν διά νυκτός τίς βάρδιες καί τίς περιπολίες τηρῶντας τήν παράδοση τῆς ἀποτίσεως τιμῆς πρός τούς ἀθανάτους τοῦ Ἔθνους.

Αὐτές τίς συμπεριφορές τίς ἔχει στηλιτεύσει ἡ «Ἑστία» ὁλόκληρη τήν διαρρεύσασα πενταετία. Εἶχε μάλιστα ἐπισημάνει κατ’ ἐπανάληψιν τήν ἀνάγκη ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας νά εἶναι πολιτικό πρόσωπο. Ἕνας πολιτικός γνωρίζει τοὐλάχιστον τά στοιχειώδη καί δέν κινδυνεύει νά ὑποπέσει στά ἀτοπήματα τά ὁποῖα εἴδαμε κατά τήν θητεία τῆς κ. Σακελλαροπούλου. Ἡ ὁποία κ. Σακελλαροπούλου, μέχρι καί τήν τελευταία στιγμή, ἔδειξε ὅτι δέν διαθέτει τήν ἀνωτερότητα πού ἀπαιτεῖ τό ἀξίωμα τό ὁποῖο διεκόνησε. Χαρακτηριστικό εἶναι ὅτι, στήν τελευταία δήλωσή της, ἀπέφυγε νά ἀναφερθεῖ στό ὄνομα τοῦ κ. Τασούλα, ὁ ὁποῖος θά τήν διαδεχθεῖ, καί ἠρκέσθη νά εὐχηθεῖ ἀορίστως «κάθε ἐπιτυχία στόν Πρόεδρο πού θά ἐπιλεγεῖ ἀπό τή Βουλή τῶν Ἑλλήνων γιά τήν ἑπόμενη πενταετία»…