Δευτέρα, 5 Φεβρουαρίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΤΑΞΙΔΙΑ ΑΝΑΨΥΧΗΣ

«Ἡ ταχεῖα ἁμαξοστοιχία Ἀθηνῶν – Παρισίων ἔφθασεν εἰς Βελιγράδιον μ’ ἑξάωρον καθυστέρησιν εἰς Νεμίρ Καπιγιᾶ. Οἱ ἐπιβάται διηγοῦντο, ὅτι τό χιόνι ἔφθανε μέχρι τῶν παραθύρων τῶν ὀχημάτων, οἱ δέ ἐπιβάται ἤκουαν ἔντρομοι τούς λύκους νά οὐρλιάζουν». Ἡ περιπέτεια δέν ἦτο, πράγματι, καθόλου διασκεδαστική, πρό πάντων διά τούς ξένους: Νά πηγαίνουν εἰς ταξίδι ἀναψυχῆς καί νά φαγωθοῦν ἀπό τούς λύκους εἶναι κἄτι, πού δέν διεφημίζετο ἕως τώρα, εἰς τάς πολυχρώμους «ἀφφίσες» τοῦ Νοτιοσλαυϊκοῦ Τουρισμοῦ!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΘΗΡΑΣ-ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Κάτοικοι τῆς νήσου Θήρας, διά τηλεγραφήματός των, διαμαρτύρονται, διότι ἡ συγκοινωνία τῆς νήσου ἐκτελεῖται μέ ἕν μόνον πλοῖον, τό ὁποῖον καλύπτει τήν ἄγονον γραμμήν τῶν Κυκλάδων καί διέρχεται καί ἐκ Σαντορίνης ἅπαξ τῆς ἑβδομάδος. Οἱ κάτοικοι ζητοῦν τήν ἄμεσον δρομολόγησιν καί δευτέρου πλοίου, τό ὁποῖον νά ἐκτελῇ τήν συγκοινωνίαν Θήρας – Πειραιῶς.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ