Δευτέρα, 16 Ἀπριλίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

Ο ΓΙΓΑΣ

«Ὁ πρόεδρος τοῦ Ἀλβανοκινεζικοῦ Συνεδρίου κ. Τσάγκ ἐδήλωσε, κατά τήν ἐνταῦθα ἄφιξιν τῆς Ἀλβανικῆς ἀντιπροσωπείας, ὅτι “ἡ ἡρωική Ἀλβανία ἀποτελεῖ ἔνδοξον μέλος τοῦ σοσιαλιστικοῦ στρατοπέδου καί ὡς γίγας ἐτήρησε σταθεράν στάσιν εἰς τήν νοτιοδυτικήν προφυλακήν αὐτοῦ”». Ἐκ πρώτης ὄψεως φαίνεται περίεργον, πώς ἡ κωμική –συγγνώμην! Ἡ… ἡρωική Ἀλβανία χαρακτηρίζεται (καί δή ὑπό τῶν Κινέζων!), ὡς «γίγας». Ἀλλά δέν πρέπει κανείς νά λησμονῇ, ὅτι ὑπάρχουν καί κάτι… φασόλια, πού λέγονται γίγαντες!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΘΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΗ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟΝ ΕΚΤΟΠΙΣΕΩΣ ΕΙΣ ΑΓΙΟΝ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΝ;

Ὑπῆρχον, σήμερον, πληροφορίαι, καθ’ ἅς ἡ Κυβέρνησις ἔχει καταλήξει εἰς ἀπόφασιν καταργήσεως τοῦ στρατοπέδου ἐκτοπίσεως κομμουνιστῶν τοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου. Ἀντί δέ τούτου, μελετᾶται ἡ νομοθετική ρύθμισις ἐκτοπίσεως τῶν ἐπικινδύνων κομμουνιστῶν, κατά τάς μικράς ὁμάδας, εἰς ἐπαρχιακάς πόλεις καί εἰς τάς νήσους.

Απόψεις

Παράθυρο γιά κυβερνήσεις συνεργασίας ἀπό τόν Διοικητή τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
«Χρειαζόμαστε κουλτούρα συναινέσεων» – Δέν ἀνέφερε τό ὄνομα Μητσοτάκης – Ἐπίθεσις κατά Ἀνδρουλάκη γιά τήν 13η σύνταξη, σχόλια κατά Τσίπρα γιά τό 2015

Ἡ «Πύλη τῶν Δακρύων» τῆς Μέσης Ἀνατολῆς

Εφημερίς Εστία
Τό μεῖζον εἶναι ἡ ἀνατροπή τῶν δεδομένων τῆς παγκόσμιας οἰκονομίας, ἀφοῦ πλέον μετά τά Στενά τοῦ Ὁρμούζ πλήττεται καί ἡ νοτία πρόσβασις τῆς Ἐρυθρᾶς Θαλάσσης, τό Στενό Μπάμπ ἐλ Μαντέμπ, πού, ὅπως μᾶς διδάσκει ἡ βιβλική ἀρχαιολογία, ἑρμηνεύεται ὡς «Πύλη τῶν Δακρύων».

Κοινοβούλιο: Ἀντιπαράθεσις γιά «ἐκτροπή» τήν ἡμέρα τῆς… Δημοκρατίας

Εφημερίς Εστία
Ἡ συζήτησις γιά τήν συνταγματική ἀναθεώρηση ἐξελίχθηκε σέ μετωπική ἀναμέτρηση μεταξύ τοῦ Πρωθυπουργοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καί τοῦ Προέδρου τοῦ ΠΑΣΟΚ Νίκου Ἀνδρουλάκη, μέ ἐπίκεντρο τήν λειτουργία τῶν θεσμῶν, τήν δημοκρατική νομιμοποίηση τῶν κυβερνητικῶν ἐπιλογῶν καί τίς προτεινόμενες μεταβολές τοῦ Συντάγματος.

Ἀναμνήσεις ἀπό τήν μακρινή Μεταπολίτευση

Δημήτρης Καπράνος
Θά σᾶς διηγηθῶ τήν πρόσληψή μου στήν ἐφημερίδα της.

ΜΙΑ ΑΣΤΕΙΑ ΕΚΔΡΟΜΗ

Παύλος Νιρβάνας
Τό ἀεροπλάνον τοῦ ὀνείρου –τό ὁποῖον, ὡς γνωστόν, ἐκτελεῖ τάς συγκοινωνίας τοῦ χρόνου– μέ μετέφερεν εἰς τάς Ἀθήνας τοῦ 1886.