Δευτέρα, 10 Ἰουλίου 1961

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Ἀπό τό Κέτσουμ τοῦ Ἀϊντάχο τηλεγραφοῦν, ὅτι ἡ χήρα τοῦ ἀποθανόντος Ἀμερικανοῦ συγγραφέως Χέμιγκουαιη, εἰς συνέντευξίν της πρός τούς δημοσιογράφους ἐδήλωσεν ὅτι ὁ σύζυγός της δέν ηὐτοκτόνησεν, ἀλλ’ ἐφονεύθη ἐκ τυχαίας ἐκπυρσοκροτήσεως τοῦ κυνηγετικοῦ του ὅπλου: «Τήν νύκτα πρό τοῦ θανάτου του –εἶπε– Ὁ Χέμινγκουαιη εἶχε πολύ καλήν διάθεσιν. Τοῦ ἐτραγούδησα ἕνα τραγούδι καί ἐκεῖνος τό ἐτελείωσεν». Ὅμως τό τραγούδι δέν εἶναι πάντοτε ἀπόδειξις καλῆς διαθέσεως: Τά περισσότερα λ.χ. ἀπό τά σύγχρονα μπουζουκοτράγουδα εἶναι μελαγχολικά καί ἀπαισιόδοξα· ἠμπορεῖ δέ κανείς κάλλιστα νά αὐτοκτονήσῃ, ἀφοῦ ἀκούσῃ τήν «Συννεφιασμένη Κυριακή» ἤ τό «Εἶμαι γιά κρεμάλα!»

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΑΣΦΑΛΤΟΣΤΡΩΣΙΣ ΟΔΟΥ

Κατ’ ἀνακοίνωσιν ἐκ τοῦ Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καί Δημ. Ἔργων, ἐνεκρίθη πίστωσις διά τήν ἀσφαλτόστρωσιν τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἀμφίσσης – Ναυπάκτου καί εἰδικῶς τοῦ τμήματος ἀπό Ἀμφίσσης μέχρι Λιδωρικίου.

ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ

Ἐγνώσθη, ὅτι ὁ ἀρχηγός τοῦ Δ. ΚΑΦΕ κ. Παπανδρέου κατήρτισεν ἐπιτροπάς ἐκ βουλευτῶν τοῦ κόμματός του τῆς Βορείου Ἑλλάδος καί Θεσσαλίας, οἱ ὁποῖοι θά συγκεντρώσουν στοιχεῖα περί τῆς ἐξαπολύσεως τρομοκρατίας ὑπό τῆς Κυβερνήσεως διά τήν ματαίωσιν τοῦ συλλαλητηρίου τῶν σιτοπαραγωγῶν.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ