Δευτέρα, 10 Ἰουλίου 1961

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Ἀπό τό Κέτσουμ τοῦ Ἀϊντάχο τηλεγραφοῦν, ὅτι ἡ χήρα τοῦ ἀποθανόντος Ἀμερικανοῦ συγγραφέως Χέμιγκουαιη, εἰς συνέντευξίν της πρός τούς δημοσιογράφους ἐδήλωσεν ὅτι ὁ σύζυγός της δέν ηὐτοκτόνησεν, ἀλλ’ ἐφονεύθη ἐκ τυχαίας ἐκπυρσοκροτήσεως τοῦ κυνηγετικοῦ του ὅπλου: «Τήν νύκτα πρό τοῦ θανάτου του –εἶπε– Ὁ Χέμινγκουαιη εἶχε πολύ καλήν διάθεσιν. Τοῦ ἐτραγούδησα ἕνα τραγούδι καί ἐκεῖνος τό ἐτελείωσεν». Ὅμως τό τραγούδι δέν εἶναι πάντοτε ἀπόδειξις καλῆς διαθέσεως: Τά περισσότερα λ.χ. ἀπό τά σύγχρονα μπουζουκοτράγουδα εἶναι μελαγχολικά καί ἀπαισιόδοξα· ἠμπορεῖ δέ κανείς κάλλιστα νά αὐτοκτονήσῃ, ἀφοῦ ἀκούσῃ τήν «Συννεφιασμένη Κυριακή» ἤ τό «Εἶμαι γιά κρεμάλα!»

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΑΣΦΑΛΤΟΣΤΡΩΣΙΣ ΟΔΟΥ

Κατ’ ἀνακοίνωσιν ἐκ τοῦ Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καί Δημ. Ἔργων, ἐνεκρίθη πίστωσις διά τήν ἀσφαλτόστρωσιν τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἀμφίσσης – Ναυπάκτου καί εἰδικῶς τοῦ τμήματος ἀπό Ἀμφίσσης μέχρι Λιδωρικίου.

ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ

Ἐγνώσθη, ὅτι ὁ ἀρχηγός τοῦ Δ. ΚΑΦΕ κ. Παπανδρέου κατήρτισεν ἐπιτροπάς ἐκ βουλευτῶν τοῦ κόμματός του τῆς Βορείου Ἑλλάδος καί Θεσσαλίας, οἱ ὁποῖοι θά συγκεντρώσουν στοιχεῖα περί τῆς ἐξαπολύσεως τρομοκρατίας ὑπό τῆς Κυβερνήσεως διά τήν ματαίωσιν τοῦ συλλαλητηρίου τῶν σιτοπαραγωγῶν.

Απόψεις

Οἰκτρόν θέαμα ἡ παρακμή τοῦ Κοινοβουλίου

Εφημερίς Εστία
Κάποτε τήν ἑλληνική Βουλή ἐλάμπρυναν μέ τήν παρουσία τους πνευματικοί ἄνθρωποι.

Τό λειτούργημα τῆς παγκόσμιας ἡγεσίας

Εφημερίς Εστία
Οταν Αναφέρονται στόν πόλεμο πολλοί ἐπικαλοῦνται τόν Κάρλ φόν Κλαούζεβιτς καί τήν διάσημη ρήση του, ὅτι «ὁ πόλεμος ἀποτελεῖ συνέχεια τῆς πολιτικῆς μέ ἄλλα μέσα».

Ὁ Ἐρντογάν κλείνει πανεπιστήμιο καί ἡ Εὐρώπη κωφεύει

Εφημερίς Εστία
Κωνσταντινούπολις.- Τό ποιός εἶναι ὁ ἀπόλυτος ἄρχων τῆς Τουρκίας ἀπέδειξε ἐκ νέου ὁ Ταγίπ Ἐνρτογάν, ὁ ὁποῖος δέν ἔχει πρόβλημα νά ἀλλάζει ἡγεσίες σέ ἀντιπολιτευόμενα κόμματα ἤ νά κλείνει πανεπιστήμια πού δέν προάγουν τήν μουσουλμανική θρησκεία.

Ἡ ἐλπίδα ὡς σύνθημα στόν πολιτικό στίβο

Δημήτρης Καπράνος
Ἐπιτρέψτε μας νά παραμένουμε πιστοί στήν «Σχολή Ἑλένης Βλάχου», στήν ὁποία «φοιτήσαμε» ἀπό τίς ἀρχές τῆς Μεταπολιτεύσεως μέχρι τήν ἀποχώρηση τῆς «μεγάλης κυρίας» ἀπό τήν ἐνεργό δράση.

ΟΙ ΔΙΓΑΜΟΙ

Παύλος Νιρβάνας
Ἀπό τό ἀρχεῖο τῆς «Ἑστίας», 10 Ἰουνίου 1926