Ὅταν ψάχνεις νά βρεῖς ἀνοιχτό φαρμακεῖο…

Ἄν θέλετε τήν ἄποψή μου γιά τό πῶς αἰσθάνεται σήμερα ὁ ὀπαδός τοῦ ΠΑΣΟΚ, θά μποροῦσα νά τό ἀποδώσω μέ μία καί μόνη λέξη: «Ἀμηχανία»!

Ἄς τά βάλουμε κάτω τά πράγματα: τό κόμμα ἀποτυγχάνει νά κερδίσει τήν δεύτερη θέση στίς Εὐρωεκλογές, κάτι πού οἱ ὀπαδοί θεωροῦσαν πιθανό, ἔχοντας ντοπαριστεῖ ἀπό τήν ἡγεσία, ἡ ὁποία πίστευε ὅτι κάλπαζε.

Ὅταν, ὅμως, ἀπεδείχθη… μουλάρι ὁ Ἀστραχάν, ὅλοι ἔβλεπαν ὅτι κάποιος ἔπρεπε νά ἀναλάβει τήν εὐθύνη. Κανείς, ὅμως, δέν μιλοῦσε, ὥσπου, ξαφνικά, πετάγεται ἕνα κορίτσι, ἡ μικρή Νάντια, καί φωνάζει: «Μά, ὁ βασιλιᾶς εἶναι γυμνός!»…

Ἀφορμή ἤθελε τό πλῆθος, ἄρχισαν οἱ ἀλαλαγμοί, θυμήθηκαν ὅτι «ὁ Ἀνδρέας τήν Νέα Δημοκρατία …τήν εἶχε γιά κολατσιό» καί ἐν ριπῇ, βρέθηκαν κοντά καμμιά δεκαριά ὑποψήφιοι ἀρχηγοί, καθώς, ἔπειτα ἀπό ὥριμη σκέψη (δηλαδή κινητοποίηση τῶν μηχανισμῶν καί καταμέτρηση τῶν δυνάμεων τοῦ προέδρου), ὁ ὑπό ἀμφισβήτηση ἡγέτης «ἀπεδέχθη τήν προσφυγή στήν κάλπη.»

Κι ἔτσι, εἴδαμε νά παραμένουν ὡς ὑποψήφιοι ἐκπρόσωποι κάθε τάσεως τοῦ «κινήματος». Ἡ μικρή, πράσινη, Νάντια, ἐκείνη, δηλαδή, ἡ ὁποία, μέ τήν δήλωσή της τό βράδυ τῶν Εὐρωεκλογῶν προκάλεσε τό «ἄνοιγμα θέματος ἡγεσίας», ὁ Μιχάλης, ὁ ὁποῖος λειτουργοῦσε ὡς «ἀντ’ αὐτοῦ» ὅσον καιρό ὁ ὑπό ἀμφισβήτηση πρόεδρος ἔσωζε τήν τιμή τῆς χώρας στίς Βρυξέλλες, ἡ συνετή Ἄννα, ἡ ὁποία, ἐπί σειρά ἐτῶν, εἶχε προτιμήσει νά ἀσχοληθεῖ μέ πράγματα «παράλληλα μέ τήν πολιτική», ὁ μεγαλοαστός Παῦλος, ὁ ὁποῖος εἶχε ἐπίσης θητεύσει σέ ἀξιώματα καί εἶναι βουλευτής, ὁ δήμαρχος Ἀθηναίων, ὁ ὁποῖος μετ’ ἐπιτάσεως ὑποστήριζε ὅτι «εἶμαι Δούκας μόνο κατ’ ὄνομα, ἄλλοι εἶναι οἱ εὐγενεῖς καί οἱ φεουδάρχες στό ΠΑΣΟΚ», καί, φυσικά, ὁ ὑπό δοκιμασία τεθείς πρόεδρος.

Ἐπί δύο μῆνες, οἱ ὑποψήφιοι ὄργωσαν τήν Ἑλλάδα προκειμένου νά περάσουν τίς θέσεις τους στόν λαό. Βεβαίως, θέσεις δέν ἐξέφραζαν. Ὁ καθείς ἔλεγε τόν πόνο του, καί ὅλοι κατέκριναν τόν ὑπό ἀμφισβήτηση πρόεδρο, γιά πολλά λάθη καί, κυρίως, ἐπειδή δέν μπόρεσε νά ἀνεβάσει «λίγο ψηλότερα» τά ποσοστά τοῦ «Κινήματος»!

Δηλαδή, γιά νά εἴμεθα ἐξηγημένοι: Γιά νά εἶναι κάποιος ὑποψήφιος πρόεδρος, ἀπέναντι στόν νῦν ὑπάρχοντα, σημαίνει ὅτι δέν τόν θεωρεῖ ἱκανό νά διοικεῖ τό κόμμα! Ἔτσι εἶναι, καί ὄχι ἐπειδή ἔτσι νομίζουμε! Καί λίγο πρίν ἀπό τήν ἀναμέτρηση, εἴχαμε καί τό «ντημπαίητ»».

Εἴδαμε ὅλους νά κατακρίνουν τόν πρόεδρο, νά τοῦ καταλογίζουν λάθη καί παραλείψεις καί, ὁ καθένας, νά στέλνει τό δικό του μήνυμα, χρησιμοποιῶντας, ἐντέχνως, τήν μαγική λέξη «Ἀλλαγή». Ἔλα, ὅμως, πού κάποιοι ἰσχυροί θέλουν τό ΠΑΣΟΚ δυνατό καί ἀνταγωνιστικό. Κι ἔτσι, ἀντί τῆς λέξεως «τουρλουμπούκι», τήν ὁποία εὐκολότατα θά χρησιμοποιοῦσε ὁ ἀείμνηστος ἄρχων τοῦ Ταύρου, διαβάζαμε καί ἀκούγαμε ὅτι «νικητής τοῦ ντημπαίητ εἶναι τό ΠΑΣΟΚ!».

Κι ἔγιναν οἱ ἐκλογές καί πῆγαν στήν κάλπη, τήν πρώτη Κυριακή, τριακόσιες «καί κάτι» χιλιάδες. Καί ἄρχισαν τά πανηγύρια γιά «ἀριθμό ρεκόρ». Οἱ πληροφορίες ὅτι κάπου ἀκούστηκε ἡ φωνή τοῦ Ἀνδρέα νά λέει «ἐγώ τριακόσιες χιλιάδες κόσμο μάζευα γιά πλάκα στήν Πάτρα», δέν ἐπιβεβαιώνονται. Καί προχθές, πῆγαν λιγώτεροι. Καί ἐπανεξελέγη ὁ ὑπό ἀμφισβήτηση πρόεδρος. Καί πάλι «Νίκησε τό ΠΑΣΟΚ». Κι ἐγώ ψάχνω γιά ἀνοιχτό φαρμακεῖο, διότι μοῦ τελείωσαν τά «Ζάναξ»…