Ὁ πόλεμος τοῦ γαύρου καί τά μεγάλα ψάρια

Μόλις ἔμαθα τό περιστατικό μέ τούς Τούρκους «ἁλιεῖς», οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνο δέν ἔφυγαν ἀπό τά ὕδατα μέσα στά ὁποῖα ψάρευαν, στό Θρακικό Πέλαγος, ἀλλά πυροβόλησαν στόν ἀέρα προκειμένου νά ἐκφοβίσουν τά ἑλληνικά ἁλιευτικά σκάφη, θυμήθηκα παρόμοιες περιπτώσεις, τίς ὁποῖες ἔχω ζήσει ὡς ρεπόρτερ.

Θυμᾶμαι, τό 1981, τέλη Σεπτεμβρίου, πού μέ ἔστειλε ἡ «Καθημερινή» στήν Ἀλεξανδρούπολη, γιά νά καλύψω τό ρεπορτάζ τῆς συλλήψεως τοῦ πληρώματος ἑνός ἑλληνικοῦ ἁλιευτικοῦ, τό ὁποῖο, ἐνῶ ψάρευε στά δικά μας χωρικά ὕδατα, «ἀπήχθη» ἀπό τουρκική ἀκταιωρό καί οἱ ναυτικοί φυλακίσθηκαν. Ὅλα ἔδειχναν ὅτι πηγαίναμε γιά «θερμό ἐπεισόδιο»…

Θυμᾶμαι ὅτι ἐκεῖνο τό βράδυ μιλοῦσε –προεκλογικά– στήν Ἀλεξανδρούπολη ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου (τό ΠΑΣΟΚ κέρδισε τίς ἐκλογές ἔπειτα ἀπό λίγες ἡμέρες) καί στήν ὁμιλία του ἀνεφέρθη στήν «ὕποπτη καί παράνομη τακτική τῶν Τούρκων στόν τομέα τῆς ἁλιείας»…

Ἐκπρόσωποι τῶν ἁλιέων εἶχαν ἐπισκεφθεῖ τόν Παπανδρέου καί τοῦ εἶχαν μιλήσει γιά τό πρόβλημα. Βλέποντας, χθές, τό βίντεο μέ τίς διαμαρτυρίες τῶν Ἑλλήνων ἁλιέων, θυμήθηκα ὅτι τά ἴδια ἀκριβῶς ἔλεγαν καί τότε οἱ ἁλιεῖς τῆς Θράκης. Δηλαδή, πρίν σαραντατέσσερα χρόνια, λέγαμε καί ἀκούγαμε τά ἴδια!

Ἔπειτα, βρῆκα ἕνα ἄρθρο τοῦ Μυτιληνιοῦ καθηγητῆ Γιάννη Τζωάνου (πρώην βουλευτοῦ καί γεν. γραμματέως τοῦ Ὑπ. Ναυτιλίας), ὁ ὁποῖος, τό 2001, ἔγραφε στόν «Δημοκράτη», τήν παλαιά ἐφημερίδα τοῦ νησιοῦ, μεταξύ ἄλλων: «Ἄνισες συνθῆκες ἀνταγωνισμοῦ εἰς βάρος τῶν ἁλιέων τῆς Λέσβου ἔχουν διαμορφωθεῖ ἀπό τουρκικῆς πλευρᾶς στό Αἰγαῖο, ἀπό τήν ἀνεξέλεγκτη δραστηριότητα τῶν τουρκικῶν ἁλιευτικῶν σκαφῶν, σέ ὅ,τι ἀφορᾶ στούς κανόνες ἁλιευτικῆς διαχείρισης καί προστασίας τοῦ θαλασσίου περιβάλλοντος. Φημολογεῖται, μάλιστα, ὅτι στόν τουρκικό ἁλιευτικό στόλο ἔχουν ἐπενδυθεῖ σημαντικά ἰταλικά κεφάλαια! Ὁ ἄνισος ἀνταγωνισμός προκαλεῖται ἀπό τό γεγονός ὅτι ἡ δραστηριότητα τῶν Ἑλλήνων ἁλιέων ὑπόκειται στούς περιορισμούς καί ἐλέγχους (ἐπιτρεπόμενο μέγεθος διχτυῶν, ἁλιευτική περίοδος) πού ἐπιβάλλονται ἀπό τούς κανόνες τῆς ἁλιευτικῆς πολιτικῆς τῆς ΕΕ καί τίς προτάσεις γιά ὀρθολογική ἁλιευτική διαχείριση ἀπό διεθνεῖς ὀργανισμούς, ὅπως ὁ FAO, τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν, μέ ἕδρα τήν Ρώμη».

Στήν συνέχεια, ὁ καθηγητής ἀνέφερε τά ἀκόλουθα: «Τό ζητούμενο εἶναι νά συμμορφωθεῖ ἡ Τουρκία πρός τούς ἀνωτέρω κανόνες, ὅπως ἐπιβάλλεται καί ἀπό τό καθεστώς τῆς συμφωνίας γιά τήν Τελωνειακή Ἕνωσή της καί τό καθεστώς τῆς ὑπό ἔνταξη χώρας, ἕνεκα τοῦ ὁποίου ἀντλεῖ καί κοινοτική βοήθεια».

Ὁ ἀρθρογράφος ὑπογράμμιζε ἐπίσης ὅτι ἀπό τήν τότε Κυβέρνηση (ΠΑΣΟΚ) δέν εἶχε δοθεῖ οὐσιαστική ἀπάντηση παρά «ἀοριστολογίες» καί οὐδόλως εἶχε περιορισθεῖ ἡ παράνομη καί καταστροφική δραστηριότητα τῶν τουρκικῶν ἁλιευτικῶν στό Αἰγαῖο. Αὐτά, πρίν εἰκοσιπέντε σχεδόν χρόνια! Δέν σᾶς θυμίζει ὀλίγον deja vu;

Τό θέμα εἶναι πολύ σοβαρό, ἰδιαιτέρως δέ σήμερα, πού τά ἁλιεύματα ἔχουν ἐλαττωθεῖ πολύ. Οἱ Τοῦρκοι, πάντως, μέ τίς «μαγκιές» καί τά «γιουρούσια» τῶν περιπολικῶν τους, ἀλλά καί τῶν πληρωμάτων τῶν ἁλιευτικῶν (εἶναι βέβαιο ὅτι στελέχη τῆς τουρκικῆς Ἀκτοφυλακῆς ἐπιβαίνουν, ὁπλισμένοι, στά ἁλιευτικά, ἕτοιμοι νά πυροβολήσουν ἄν χρειασθεῖ), ἔχουν ἤδη «θερίσει» τίς μεγαλύτερες ποσότητες γαύρου (εἶναι ἡ ἐποχή του) καί ἔχουν στείλει τούς Ἕλληνες στήν ξηρά, ἀπό τήν ὁποία διαμαρτύρονται καί περιμένουν τήν ἑλληνική ἀντίδραση.

Τό ἰδανικό θά ἦταν, ἄν τουρκικά ἁλιευτικά ψαρεύουν σέ ἑλληνικά χωρικά ὕδατα, ἤ νά ἀπομακρύνονται ἀπό σκάφη τοῦ Λιμενικοῦ ἤ νά ὁδηγοῦνται τά πληρώματα καί οἱ συνοδοί στόν εἰσαγγελέα Ἀλεξανδρουπόλεως.