Ὁ πέλεκυς τῆς Νεμέσεως

H ΚΑΤΗΦΕΙΑ στά πρόσωπα τῶν ὑπουργῶν καί τῶν βουλευτῶν κατά τήν χθεσινή ψηφοφορία γιά τόν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας ἀπεικονίζει τό πολιτικό κλῖμα τῶν ἡμερῶν.

Ἐξ ἴσου κατηφῆ καί τά πρόσωπα κατά τήν συνεδρίαση τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου. Καί τό ἐρώτημα πού τίθεται εἶναι, ἔπρεπε οἱ κυβερνῶντες μας νά δοῦν τόν κόσμο νά ξεχύνεται στούς δρόμους σέ συγκεντρώσεις πού τά κόμματα ἔχουν νά δοῦν γιά δεκαετίες, γιά νά καταλάβουν ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῶν Τεμπῶν δέν θά περάσει ἀνωδύνως;

• Tοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Ἔπρεπε νά περάσουν δύο χρόνια οὐσιαστικῆς ἀδρανείας γιά νά κατανοήσουν ὅτι ἡ κοινωνία ἀπαιτεῖ δικαιοσύνη γιά τούς νέους πού χάθηκαν ἄδικα ἐκείνη τήν νύχτα τῆς 28ης Φεβρουαρίου τοῦ 2023; Ὅτι τό θέμα δέν πρόκειται νά ξεχασθεῖ; Ὅτι δέν εἶναι «μπαγιάτικο», ὅπως μέ ἐξοργιστικό θράσος εἶχε δηλώσει πρόσωπο πού κατέχει ὑπουργικό χαρτοφυλάκιο; Ὅτι αὐτοί πού κατήγγελλαν τό «μπάζωμα» τοῦ χώρου τῆς τραγωδίας δέν εἶναι «μπάζα», ὅπως ἰσχυρίσθηκε ἄλλος κάτοχος ὑπουργικοῦ θώκου; Στοιχειῶδες πολιτικό αἰσθητήριο δέν ἔχουν ἆρά γε αὐτά τά πρόσωπα, τά ὁποῖα ἐπί σειράν ἐτῶν πολιτεύονται;

Προφανῶς καί οὐδείς, οὔτε κἄν ὁ Πρωθυπουργός, ἀντελήφθη ὅτι τά γεγονότα ἦσαν νωπά γιά νά ἐπηρεάσουν τό ἐκλογικό ἀποτέλεσμα τοῦ Μαΐου καί τοῦ Ἰουνίου τοῦ 2023. Καί ἐνόμισαν ὅτι τό 41% τούς ἔδιδε συγχωροχάρτι. Ὅμως ὄχι. Τότε ἀκόμη, μόλις δύο καί τρεῖς μῆνες ἀπό τήν τραγωδία, οἱ πολῖτες ἀκόμη ἤλπιζαν ὅτι θά ἐγένετο πραγματική διερεύνησις τῶν αἰτίων τοῦ δυστυχήματος, θά κατελογίζοντο εὐθῦνες, θά ἐτιμωροῦντο ὅλοι ὅσοι μέ πράξεις ἤ παραλείψεις συνέβαλλαν στό τραγικό ἀποτέλεσμα. Συνηθισμένοι εἶναι οἱ Ἕλληνες στούς βραδεῖς ρυθμούς ἀντιδράσεως τῆς διοικήσεως καί τῆς ἀπονομῆς τῆς δικαιοσύνης. Δέν περίμεναν ἀποτελέσματα ἐντός ὀλίγων μηνῶν. Καί αὐτήn τήν ὑπομονή, τό πολιτικό σύστημα τήν ἐξέλαβε σάν ἀδιαφορία. Καί θεώρησε ὅτι τό ζήτημα λησμονήθηκε. «Μπαγιάτεψε».

Ὅμως στά δύο χρόνια πού πέρασαν, κατέστη σαφές ὅτι ἡ κοινωνία, ὄχι μόνον οἱ συγγενεῖς τῶν θυμάτων, ἀπαιτεῖ ἀπαντήσεις. Σιωπηλά ἐξοργίσθηκε βλέποντας ὅτι ἡ Ἐξεταστική Ἐπιτροπή τῆς Βουλῆς λειτούργησε προσχηματικά καί μᾶλλον «κουκούλωσε» παρά ἀπεκάλυψε. Ἤλπιζε ὅμως ἀκόμη στήν Δικαιοσύνη. Καί τώρα, δύο χρόνια μετά, πού οἱ ἐλπίδες νά πέσει ἡ τιμωρός σπάθη τῆς Θέμιδος ἔχουν σχεδόν ἐξανεμισθεῖ, οἱ πολῖτες ἔχουν ἐξεγερθεῖ. Εἶναι ἡ πρώτη φορά πού ὁ θεσμός τῆς Δικαιοσύνης εὑρίσκεται τόσο χαμηλά στήν ἐκτίμηση τῶν πολιτῶν. Σέ 77,5% καταμετρήθηκε ἡ δυσπιστία πρός τήν Δικαιοσύνη. Τό 77,5% τῶν πολιτῶν ἐδήλωσε ὅτι δέν τήν ἐμπιστεύεται. Ὅσο γιά τήν Κυβέρνηση, τό ἀντίστοιχο ποσοστό ἀνέρχεται στό 81%. Καί σέ αὐτό περιλαμβάνονται οἱ μισοί (49%) ψηφοφόροι τῆς Νέας Δημοκρατίας.

Δέν σώζει τήν Κυβέρνηση ἡ οὐσιαστική ἀνυπαρξία ἀντιπολιτεύσεως. Ἀπ’ ἐναντίας αὐτή ἡ ἔλλειψις, αὐτό τό θεσμικό ἔλλειμμα μᾶλλον ἐλειτούργησε διαλυτικά ἀφήνοντας ἔδαφος γιά φαινόμενα ἀλαζονείας, τά ὁποῖα τώρα δέν μαζεύονται. Διότι βλέπουμε ὅτι ἡ λαϊκή ὀργή ἀφύπνισε μόνον κάποια ἀντανακλαστικά αὐτοσυντηρήσεως. Ἀντί νά ἀρχίσει, ἔστω καί ἀργά, οὐσιαστική διερεύνησις, ἡ προσπάθεια ἐπικεντρώνεται στήν ἀναζήτηση ἐξιλαστηρίων θυμάτων καί ἀποδιοπομπαίων τράγων. Ἀλλά ἐδῶ διαφαίνεται ἡ ἔλλειψις τῆς κλασσικῆς μορφώσεως ὁρισμένων πολιτευομένων. Διότι ἄν δέν εἶχαν περιορίσει τούς ὁρίζοντές τους σέ «ἐξειδικεύσεις» καί «πρακτικά» πτυχία, θά ἐγνώριζαν τήν νομοτέλεια. Ὅτι ἐκεῖ ὅπου δέν πίπτει ἡ σπάθη τῆς Δικαιοσύνης, θά πέσει τελικῶς ὁ πέλεκυς τῆς Νεμέσεως.