Ὁ κόσμος ἀνήκει στούς ὑπομονετικούς

Παραμονή Χριστουγέννων, ἡ ἐφημερίδα μας ἀποκάλυψε, σέ πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ της, πληροφορίες γιά τό ὑπό ἵδρυση κόμμα Καρυστιανοῦ, οἱ ὁποῖες ἐπιβεβαιώθηκαν μέχρι κεραίας τήν περασμένη Δευτέρα.

Ὅλως περιέργως, τό γεγονός ὅτι ὑπέγραφα ὁ ἴδιος τό κείμενο, σέ συνδυασμό μέ τό ὅτι συντόνισα τήν πρόσφατη κοινή παρέμβαση Καραμανλῆ – Βενιζέλου στό Καπνεργοστάσιο, παρουσίᾳ τῶν κ.κ. Σαμαρᾶ, Δένδια, Παυλόπουλου καί σημαντικῶν ἐπιχειρηματιῶν τῆς πατρίδας μας, ὁδήγησε κάποιους «Κλουζώ» τοῦ Μεγάρου Μαξίμου στό συμπέρασμα ὅτι πίσω ἀπό τήν Καρυστιανοῦ, «πού ἔχει ἐκδικητική ἀτζέντα», κρύβεται… τό κίνημα τοῦ Καπνεργοστασίου. Οἱ δύο πρώην Πρωθυπουργοί καί ὁ ἀντιπρόεδρος. Οἱ ὁποῖοι θέλουν νά… «ρίξουν» τόν Πρωθυπουργό. Ἡ εἰκασία ἀποτυπώθηκε καί σέ κείμενα ἀγαπητῶν συναδέλφων πού ἔσπευσαν νά υἱοθετήσουν τήν θεωρία συνωμοσίας.

Χθές ὅμως, τό ἴδιο τό Μαξίμου πανηγύριζε μέσῳ διαρροῶν ὑπουργῶν σέ φιλικά σάιτ ὅτι ἡ κάθοδος Καρυστιανοῦ «εὐνοεῖ τόν Πρωθυπουργό, πού τρίβει τά χέρια του» καί γι’ αὐτό ἔχει δώσει καί γραμμή ὑπερπροβολῆς της σέ διάφορα φιλοκυβερνητικά σάιτ. Τό σκεπτικό ἁπλό, τό ἀποκάλυψε ὁ νεοείσακτος στήν ΝΔ Ἀνδρέας Λοβέρδος: Ἐάν ἕνα κόμμα Καρυστιανοῦ ξεπεράσει τόν Ἀλέξη Τσίπρα, τότε ὁ δεύτερος γῦρος θά εἶναι περίπατος: Θά συσπειρωθοῦν οἱ δυνάμεις τῆς λογικῆς τοῦ Κέντρου καί τῆς Δεξιᾶς ἀπέναντι στούς «ψέκ» ἀντιεμβολιαστές καί «μακεδονομάχους». Ἀφοῦ προσπεράσω τό πόσο προσβλητικό εἶναι νά ἀποκαλεῖς ὑποτιμητικά τούς συμπολῖτες σου «ψέκ», ἐρωτῶ: Ὥστε εἶναι πουλέν τοῦ ἔξυπνου Πρωθυπουργοῦ μας τώρα ἡ κυρία Καρυστιανοῦ; Δέν εἶναι τελικά τό… Καπνεργοστάσιο ἀπό «πίσω» ἀπό τό κόμμα της;

Γράφω τό σημερινό σημείωμά μας γιά τούς καλοπροαίρετους καί γιά τούς ἀφελεῖς τούς ὁποίους ἡ Κυβέρνηση θέλει νά κοιμίζει κάθε φορά πού κάνουμε σωστά τήν δουλειά μας γιά δύο λόγους. Ὁ πρῶτος: γιά νά ξυπνήσουν, νά πάψουν νά εἶναι κοιμισμένοι. Ψευδεῖς εἰδήσεις σάν ἐκεῖνες πού «ὑπέστησαν» γιά τό Καπνεργοστάσιο θά κληθοῦν νά καταναλώσουν ἐκ νέου καί ἄλλες φορές στήν τελική εὐθεῖα γιά τίς ἐκλογές. Ὁ δεύτερος λόγος πού γράφω γιά τό θέμα εἶναι ὅτι τό πολιτικό μας σύστημα, μόνο ἀπό τόν τρόπο πού ὑποδέχθηκε τήν εἴδηση γιά τήν Καρυστιανοῦ, ἔδειξε πώς ἔχει ἄγνοια κινδύνου. Οὔτε τό Καπνεργοστάσιο τήν σπρώχνει οὔτε τό Μαξίμου εὐνοεῖται. Ἡ κίνηση αὐτή, ἀκόμη καί ἄν ἀποτύχει, δέν ἀποκλείεται τίποτε, εἶναι γέννημα τῶν καιρῶν καί ὄχι μηχανισμῶν. Ἡ ἐποχή μας, μέσα στήν σύγχυση καί στόν θυμό της, δέν διακρίνεται γιά τόν ὀρθολογισμό της. Ὅποιος θεωρεῖ ὅτι τόν εὐνοεῖ ἡ κάθοδος Καρυστιανοῦ, ἄς κάνει τόν κόπο νά θυμηθεῖ τί ποσοστό ἔλαβε στόν πρῶτο γῦρο τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν τοῦ 2023 ὁ νῦν δήμαρχος Ἀθηναίων Χάρης Δούκας: 14% μόλις. Τό πῶς ἀπό τό 14% ἔφθασε στό 50+1 ἄς ψάξει τό Μαξίμου νά τό βρεῖ. Ἦταν ἡ μεγάλη ἀντισυσπείρωση. Ἄς θυμηθεῖ, γιά νά πᾶμε καί λίγο παλαιότερα, πῶς συνετρίβη ὁ Θεόδωρος Πάγκαλος στίς δημοτικές ἐκλογές τοῦ 1994 γιά τό ἀξίωμα τοῦ δημάρχου Ἀθηναίων ἀπό κάποιον «ἄγνωστο» πού ἀποκαλοῦσε σέ ὅλη τήν διάρκεια τῆς καμπάνιας «ὁ κύριος Τίποτα».

Πέραν αὐτῶν, τό Μαξίμου, θεωρῶντας ὅτι τό κόμμα Καρυστιανοῦ δέν τό ἀφορᾶ (ὅπως ἔλεγε χθές ὁ ἀντιπρόεδρος Χατζηδάκης), φαίνεται νά παραγνωρίζει τρεῖς παράγοντες: Ὁ πρῶτος εἶναι ὅτι ἡ Καρυστιανοῦ εἶναι ὀρθολογίστρια, ἀστή, τό ντύσιμό της δέν εἶναι ἀτημέλητο συριζαϊκό μέ ταγάρια καί ἀμπέχωνα, ἀλλά μεσαίας τάξεως καί μπορεῖ μέ ἄνεση νά ἀπευθυνθεῖ καί στό μεγάλο μέτωπο τῆς λογικῆς. Μπορεῖ νά δημιουργήσει ταυτίσεις. Ἡ λογική, ὡς γνωστόν, σέ κάνει νά μισεῖς τήν διαφθορά. Ὄχι νά τήν προσπερνᾶς. Ὁ δεύτερος εἶναι ὅτι ἡ «Κάρρυ», ὅπως τήν ἀποκαλοῦν ὑποτιμητικά στά μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως τά παιδιά τοῦ… «Μελωδοῦ», δέν εἶναι ἐπαγγελματίας πολιτικός. Αὐτό πού ἡ ΝΔ καί ὁ Κυριάκος Βελόπουλος (ὅπως παρατήρησα) θεωροῦν μειονέκτημά της μπορεῖ, ὑπό προϋποθέσεις –τό λέω γιατί ἔχω δεῖ πολλούς ἀνθρώπους νά καίγονται στό ζέσταμα–, νά ἀποτελέσει πλεονέκτημά της. Καί ὅσο συνεχίζονται οἱ ἐπιθέσεις ἐναντίον της μέ τό ἐπιχείρημα «πῶς εἶναι δυνατόν κάποιος ἐκτός πολιτικῆς νά γίνεται πολιτικός;» τόσο περισσότερο αὐτές θά λειτουργοῦν σάν χορηγός ἐπικοινωνίας της. Κλειστό κλάμπ γιά γόνους καί παιδιά τοῦ κομματικοῦ σωλῆνα εἶναι ἡ πολιτική; Ὁ τρίτος λόγος εἶναι ὅτι ἡ Καρυστιανοῦ δέν ἔχει δαιμονοποιηθεῖ ὅπως ὁ Τσίπρας.

Δέν χρειάζεται νά δίνει ἐξηγήσεις γιά τά capital controls,για τήν ἔξοδο ἀπό τό εὐρώ, γιά τήν φορολόγηση τῆς μεσαίας τάξεως, γιά τίς Πρέσπες, γιά τίποτε. Ἀντιθέτως: Ἄν στέκεται σήμερα ἀπέναντί μας, εἶναι γιατί τήν ἔθρεψαν τά λάθη τῆς ἴδιας τῆς ΝΔ. «Δημιούργημά» της εἶναι. Κανένα μεγάλο κίνημα πολιτῶν δέν θά εἶχε δημιουργηθεῖ στήν πατρίδα μας ἄν δέν εἶχε προχωρήσει ἡ σήψη τῶν θεσμῶν τόσο βαθιά.

Συμπεραίνω: Ἡ ἑπόμενη ἀναμέτρηση θά εἶναι πολυπαραγοντική, σέ μιά νέα ἀτμόσφαιρα, καί αὐτό ἀφορᾶ καί τούς λοιπούς πρωταγωνιστές τῆς περιόδου. Ὅποιος νομίζει ὅτι διά τῆς ὑποτιμήσεως, τῆς διαβολῆς, τῆς ὑποταγῆς στήν σαγήνη τοῦ συνδρόμου γιά τόν «κύριο Τίποτα», τέλος τῆς ἐπιστρατεύσεως συμβούλων ἀπό τήν Ἀμερική καί τό Ἰσραήλ,θα μπορέσει νά ἀναζωπυρώσει τά αἰσθήματα τοῦ 2019 καί τοῦ 2023, καλό εἶναι νά κοιταχτεῖ. Ζεῖ ἀλλοῦ. Ἡ Ἑλλάς εἶναι πλέον χώρα σέ μετάβαση, κινούμενη ἄμμος, καί δέν ἀρκεῖ ὁ φόβος γιά τόν ἔλεγχο καί τήν διακυβέρνησή της. Ἀπαιτοῦνται καί ἄλλα. Εἰδικῶς ὅταν, μέρα μέ τή μέρα, αὐξάνεται τό ποσοστό τοῦ ἀπολιτίκ κοινοῦ, πού θέλει νά σηκωθεῖ ἀπό τόν καναπέ γιά νά «σπάσουμε τίς ἁλυσίδες, δέν ἔχουμε καιρό γιά ἄλλες ἐλπίδες».

Καί σέ κάθε περίπτωση: Ἄν τό σύστημα καταφέρει νά ἐξουδετερώσει τήν κυρία Καρυστιανοῦ, πού πιθανόν νά βιάστηκε νά μπεῖ στήν κοῦρσα καί τώρα θά εἶναι εὐάλωτη στίς ἐπιθέσεις, ὑπάρχουν καί αὐτοί πού μποροῦν νά περιμένουν στωικά, ὅπως ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς. Κάποτε εἶχαν ἄδικο ἐπειδή εἶχαν δίκιο πολύ νωρίς. Τώρα μπορεῖ νά ἔχουν δίκιο ἐπειδή κινοῦνται πολύ ἀργά! Ὁ κόσμος ἀνήκει στούς ὑπομονετικούς.