Σ' αὐτή τήν χώρα, ὅπου ἡ δημοσιογραφία καί ἡ εἰδησεογραφία εἶναι πλέον «γιά τά πανηγύρια», ὅπου τά «νέα» εἶναι οἱ ἀνακοινώσεις τῆς Κυβερνήσεως καί οἱ ἀπαντήσεις τῆς ἀντιπολιτεύσεως, εἶναι κάποιες φορές πού ὁ καλός Θεός στέλνει, ἀπό μόνος Του, τήν εἴδηση-βόμβα!
Μᾶς λέει, δηλαδή, «τά ’χετε πού τά ’χετε κάνει θάλασσα, ἔχετε πού ἔχετε κάνει τήν τηλεόραση καί τό ραδιόφωνο ἁπλᾶ ἠχεῖα καί εἰκόνες χωρίς νόημα, πᾶρτε μιά εἴδηση γιά νά πορευτεῖτε καί νά χτίσετε ἐπάνω της τό δικό σας ἀφήγημα».
Καί στέλνει, ὁ Μεγαλοδύναμος, τήν Μαντόνα! Ὄχι τήν Μαντόνα τῶν Καθολικῶν, ὄχι τήν Μαντόνα Μαρία, ἀλλά τήν Μαντόνα, πού λατρεύεται ἀπό κάποια δισεκατομμύρια, ὡς θεότητα τῆς μουσικῆς, τήν Μαντόνα πού ξεσηκώνει τά πλήθη καί σαρώνει τά βραβεῖα ἀπανταχοῦ τῆς γῆς, τήν Μαντόνα πού κάθε της βῆμα, κάθε της ἐμφάνιση εἶναι «εἴδηση», εἶναι «θέμα» παγκοσμίως!
Καί τήν στέλνει, ὁ Παντοδύναμος, στά Μετέωρα! Τήν στέλνει στήν Κέρκυρα! Τήν στέλνει ν΄ ἀκούσει τίς βυζαντινές ψαλμωδίες, τίς χορωδίες καί μαντολινάτες, ἀλλά καί νά χορέψει ἀ λά ἑλληνικά, «νά σπάσει πιάτα καί νά ταΐσει γάτες», ὅπως ἡ ἴδια ἔγραψε στά «σόσιαλ»!
Κι ἐμεῖς, πού κάνουμε «κρά» καί δαπανᾶμε τεράστια ποσά γιά νά προβάλουμε τό τουριστικό μας προϊόν, πού θέλουμε νά ἀναβαθμίσουμε τόν τουρισμό (καί νά βελτιώσουμε τίς παρεχόμενες ὑπηρεσίες), ἔχουμε «πρῶτο θέμα» ἐδῶ καί τρεῖς ἡμέρες τήν ὑπερήλικη κυρία, ἡ ὁποία «ἔκανε ἕνα λάθος στήν διασταύρωση, μπῆκε ἀνάποδα στήν ἐθνική ὁδό καί τό δίπλωμά της εἶχε λήξει ἀπό τόν Νοέμβριο!»…
Θά μᾶς πεῖτε τώρα «Καί τί μᾶς νοιάζει ἡ Μαντόνα; Μήπως ἀκοῦμε τήν μουσική της;». Μά, δέν εἶναι ἐκεῖ τό θέμα. Τήν Μαντόνα τήν ψάχνει μέ τό τηλεσκόπιο ἡ μισή ὑφήλιος τῆς δημοσιογραφίας. Θέλουμε-δέν θέλουμε, ἡ Μαντόνα εἶναι σήμερα κάτι σάν τά «εἴδωλα» τῆς δεκαετίας τοῦ ’60-’70, πού ὅταν ἔρχονταν στήν Ἑλλάδα, κινητοποιοῦσαν τό σύνολο τοῦ ρεπορτάζ! Κυνηγούσαμε σάν τρελλοί τήν Οὔρσουλα Ἄντρες, τήν Ζάν Μορώ, τήν Ράκελ Γουέλτς, τούς Μπήτλς, μόλις μαθαίναμε ὅτι ἔρχονται στήν Ἑλλάδα!
Μᾶς τηλεφωνοῦσε ὁ Θόδωρος Κρίτας, πού μάθαινε ἀμέσως τίς σημαντικές ἀφίξεις, καί παίρναμε φωτιά. Μέ τούς φωτορεπόρτερ μαζί, ξενυχτούσαμε στό Νυδρί, γιά νά πάρουμε μιά φωτογραφία, ἕνα στιγμιότυπο ἀπό τήν Τζάκυ Ὠνάση! Καί τώρα σοῦ προσφέρεται ἡ Μαντόνα στό πιάτο καί δέν ἔχεις κινητοποιήσει ὅλον τόν τουριστικό καί δημοσιογραφικό ὀργανισμό, γιά νά τήν κάνεις ἀφίσα, νά τήν κάνεις «σπότ», νά τήν μεταβάλεις αὐτομάτως σέ «κράχτη» τοῦ τουριστικοῦ σου προϊόντος!
Κάποια στιγμή, καλό θά εἶναι νά ἀποφασίσουμε τί εἴδους τουρισμό ἐπιθυμοῦμε γιά τήν Ἑλλάδα μας. Θέλουμε μαζικό τουρισμό; Ἄς προσαρμοσθοῦμε στό «πολύ, ἀλλά φθηνό». Θέλουμε ποιοτικό καί εὔπορο τουριστικό πληθυσμό; Ἄς ἀναπροσαρμόσουμε τίς ὑποδομές μας, ἄς ἐπιβάλουμε τούς κανόνες πού πρέπει νά τηροῦνται σέ αὐτή τήν περίπτωση. Καί ἄς κυνηγήσουμε τίς εὐκαιρίες. Τό δῶρο τόν «50+» ἑκατομμυρίων δολλαρίων πού μᾶς προσφέρθηκε μέσῳ τῆς Μαντόνα (τόσα θά χρειαζόταν νά καταβληθοῦν ἀπό τό κράτος γιά μιά «καμπάνια» τέτοιου διαμετρήματος) μᾶλλον δέν τό πήραμε εἴδηση, μᾶλλον πῆγε «στράφι».
Ὁ τουρισμός δέν εἶναι μόνο ἀξιώματα καί ὑπάλληλοι. Εἶναι καί σύμβουλοι μέ μυαλό καί ἐμπειρία, εἶναι κι ἕνα σωρό ἄλλες λεπτομέρειες. Ἄς τό ἔχουν ὑπ’ ὄψη οἱ ἔχοντες «τά γένια καί τά χτένια».
Μ.Η.Τ. 232122