Καθίσαμε, μετά τήν παρέλαση, μέ τόν φίλο καί δυό ἀκόμη τῆς παρέας ἀπό τά παλιά, γιά τόν καθιερωμένο καφέ τῶν ἐθνικῶν ἑορτῶν.
Εἶναι περίεργο, ἀλλά κάθε φορά πού θά πιοῦμε τόν καφέ τῆς 25ης Μαρτίου ἤ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου, φεύγουμε ὑποσχόμενοι ὅτι «πρέπει νά βγάλουμε ἕνα βιβλίο» γιά ὅσα ἔχουμε ζήσει καί γνωρίζουμε γιά τήν πόλη μας. Δέν τό ἔχουμε, ὅμως, ἀκόμη ἐκδώσει, παρ’ ὅτι τά «χαρτιά μας» εἶναι γραμμένα καί περιμένουν.
Προχθές, θυμηθήκαμε τήν περίοδο πού κάναμε ἄνω-κάτω τόν Πειραιᾶ, ἐκεῖνος ἑτοιμάζοντας «ἀντάρτικο» στόν δικό του πολιτικό χῶρο καί ἐμεῖς, ἀπό τήν πλευρά μας, στηρίζαμε ὑποψήφιο δήμαρχο προερχόμενο «ἀπό τίς παραγωγικές τάξεις».
Ἔχοντας ἀναλάβει σχεδόν τά πάντα, συνόδευσα τόν ὑποψήφιο (ἐπί Κυβερνήσεως τότε ΠΑΣΟΚ) στόν ὑπουργό Πολιτισμοῦ καί φίλο μου Θάνο Μικρούτσικο. Τοῦ ἐκθέσαμε τό πρόγραμμά μας γιά τόν πολιτισμό καί, καθώς εἴχαμε σηκωθεῖ νά φύγουμε, εἶπε στόν ὑποψήφιο «μᾶς ἀφήνετε λίγο νά ποῦμε κάτι καλλιτεχνικά;».
Ὅταν ἐκεῖνος βγῆκε ἀπό τό γραφεῖο, μοῦ λέει ὁ Θάνος: «Μά, τί κάνεις; Δέν ἔχεις καταλάβει ὅτι δέν πρόκειται νά ἐκλεγεῖ;». Ἀπόρησα. «Τί λές; Ὅλες οἱ δημοσκοπήσεις μᾶς δείχνουν πρώτους, ἐνῷ ὑπάρχει καί “ἀντάρτικο” ἀπό τήν ἄλλη πλευρά». Ὁ Θάνος ἐπέμεινε. «Ἐπειδή εἶσαι φίλος ἀπό παλιά, σοῦ λέω νά ἀποσυρθεῖς».
Δέν τόν ἄκουσα καί ἔπειτα ἀπό λίγες ἡμέρες συνόδευσα τόν ὑποψήφιο στόν Γιῶργο Μπόμπολα (τότε ἐργαζόμουνα στό «Ἔθνος»). Μείναμε καί συζητήσαμε ἀρκετά γιά τόν Πειραιᾶ (ὁ Γ. Μπόμπολας ἦταν ἀπόφοιτος τῆς Ἰωνιδείου), κλείσαμε καί μιά μεγάλη συνέντευξη. «Κάθισε νά ποῦμε κάποια πράγματα γιά τήν ἐφημερίδα», μοῦ λέει ὁ ἐκδότης. Βγῆκε ὁ ὑποψήφιος καί ὁ Γ. Μπόμπολας (ἡ σχέση μας ἦταν ἄριστη) μοῦ λέει, ἀργά-ἀργά: «Στόν Πειραιᾶ δέν πρόκειται νά ἀλλάξει ὁ δήμαρχος. Μήν ἀνακατεύεσαι, θά χάσει ὁ δικός σου». Τοῦ εἶπα πάλι τά περί δημοσκοπήσεων καί περί τοῦ «ἀντάρτικου» ἀπό τόν χῶρο τοῦ ΠΑΣΟΚ. «Καλά, ἀλλά νά τό ξέρεις. Ἀθήνα-Θεσσαλονίκη θά τίς πάρει ἡ Νέα Δημοκρατία, ὁ Πειραιᾶς θά μείνει στό ΠΑΣΟΚ»…
Τά λέγαμε, λοιπόν, στό στέκι μας καί ὁ φίλος μοῦ θύμισε ὅτι καί ἀπό δικῆς του πλευρᾶς, τελευταία στιγμή, ἄλλαξε ὁ φερόμενος ὡς ὑποψήφιος στό «ἀντάρτικο» ψηφοδέλτιο, γιά λόγους πού, ἀκόμη καί σήμερα, δέν θά ἤθελε νά ἀποκαλύψει.
Σέ λίγες ἡμέρες καί ἐνῷ ἡ ὑποψηφιότητα τήν ὁποία στήριζε ἐπισήμως ἡ Νέα Δημοκρατία τοῦ Μιλτιάδη Ἔβερτ πήγαινε σταθερά καί μέ καλή διαφορά πρῶτος, ἀνακοινώθηκε «ἀντάρτικο» ψηφοδέλτιο γιά τήν δημαρχία καί στόν χῶρο τῆς Νέας Δημοκρατίας! Τηλεφώνησα στόν Μικρούτσικο. «Αὐτό ἐννοοῦσες ὅταν μοῦ ἔλεγες νά τά παρατήσω;». Ὁ Θάνος γέλασε καί ἀπάντησε ἀμέσως «Ἐγώ, πάντως, εἶμαι φίλος. Σ’ τό εἶπα. Δέν σ’ τό εἶπα;». Σάν νά τόν βλέπω τώρα νά γελάει, μέ τήν πίπα στό στόμα…
Τελικά κατέβηκαν στόν Πειραιᾶ δύο «ἐπίσημοι» ὑποψήφιοι, ἕνας ἀπό ΠΑΣΟΚ καί ἕνας ἀπό Νέα Δημοκρατία, καί δυό «ἀντάρτες», ἕνας ἀπό κάθε χῶρο.
Στόν δεύτερο γῦρο, ἡ ἐκλογή κρίθηκε γιά μικρό ἀριθμό ψηφοδελτίων ὑπέρ τοῦ τότε δημάρχου, προερχομένου ἀπό τήν Ἀριστερά, ἀλλά μέ τήν στήριξη (γιά δεύτερη θητεία) τοῦ ΠΑΣΟΚ.
«Ἐγώ σᾶς τό λέω, γράψτε ἕνα βιβλίο γιά ὅσα συνέβησαν στόν Πειραιᾶ ἀπό τήν Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, μέ ὀνοματεπώνυμα» μᾶς εἶπε (γιά μία εἰσέτι φορά) ἕνας ἀπό τήν παρέα, πού ἔχουν καί αὐτοί ζήσει –ἐξ ἀποστάσεως– ὅλη ἐκείνη τήν ἐποχή. Ἴσως τό ξανασκεφθοῦμε… τήν 28η Ὀκτωβρίου!
Μ.Η.Τ. 232122