Ἀναχαίτιση καί ἀνάσχεση

τοῦ Κώστα Κόλμερ

Υπάρχει κάποια ἠθελημένη ἤ ἀκουσία σύγχυση στά ἑτερόχθονα μέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης (ΜΜΕ), ὅσον ἀφορᾶ στά μή ἐπανδρωμένα ἀεροσκάφη (ΜΕΑ) πού κατακλύζουν τελευταίως τόν ἐναέριο χῶρο τῆς Ἑλλάδος, εἰς ἀπόστασιν μέχρις δύο μιλίων ἀπό τῶν ἀκτῶν της:

Οἱ μέν ἐπίσημες ἀνακοινώσεις ὁμιλοῦν περί «ἀναχαίτισης τῶν ΜΕΑ», τά δέ μέσα κοινωνικῆς παραπληροφόρησης ὑπονοοῦν ἀνάσχεση τῶν ἀεροσκαφῶν.

Στήν πραγματικότητα, οὔτε τό ἕνα συμβαίνει οὔτε τό ἄλλο. Ἡ Κυβέρνηση ἀρνεῖται ν’ ἀσκήσει τό δικαίωμα ἀποτροπῆς τῆς καθημερινῆς ἀπειλῆς ἐξ ἀνατολῶν. Ἀνάσχεση σημαίνει σταμάτημα τῆς δυσάρεστης κατάστασης, ἐνῷ ἀναχαίτιση εἶναι ἡ συγκράτηση εἴτε ἡ ἀποτροπή τῶν ΜΕΑ πού παραβιάζουν τόν ἐναέριο χῶρο τῶν 10 μιλίων.

Αὐτά ὅμως συνεχίζουν τίς καθημερινές εἰσβολές των καί μάλιστα ἀνάγκασαν πολιτικά ἀεροπλάνα νά μεταβάλουν πορεία γιά νά ἀποφύγουν σύγκρουση, ὅπως πρόσφατα στήν Ἀλεξανδρούπολη. Σέ ἄλλες χῶρες, μέ κυβερνήσεις πού σέβονται τόν ἐναέριο χῶρο, ἡ interception θά ἐξανάγκαζε τό ἐχθρικό ΜΕΑ ν’ ἀλλάξει πορεία ἤ θά τό κατέρριπτε.

Ἐδῶ, λόγῳ συμμετοχῆς τῆς Ἑλλάδος στό ΝΑΤΟ, ἰσχύει τό «μπᾶτε, σκύλοι, ἀλέστε», χάριν τῆς… «συμμαχίας» καί τῶν «εἰρηνικῶν σχέσεων», πού βεβαίως εἶναι ἔννοιες ἀνύπαρκτες μέ τήν Τουρκία (πογκρόμ 1955, «Ἀττίλας 1974, Ἴμια 1995, Ἕβρος 2020, …ταραγμένα νερά 2024-26).

Ὅταν ὅμως ἀγνώστου προελεύσεως ΜΕΑ πρό ἔτους κατευθύνοντο πρός τήν Τουρκία, κατερρίφθησαν παραχρῆμα, ἀλλά κι αὐτά πού εἰσβάλλουν στό ἑλληνικό ἐναέριο χῶρο δέν εἶναι πάντοτε βεβαίας προελεύσεως. Ἐν τούτοις, «ἀναχαιτίζονται» πανάκριβα ἀπό F-16 καί δέν ἀποκρούονται, ὅπως θά ἐπέβαλλε ἡ ἀεράμυνα κι ἡ ἐθνική μας ἀξιοπρέπεια.

Πρόσφατο εἶναι τό μυστικό ταξίδι τοῦ Ἀμερικανοῦ διευθυντοῦ τῆς CIA John Radkliffe στήν Μόσχα, πού προειδοποίησε τόν Πρόεδρο Πούτιν νά μήν κλιμακώσει τίς συγκρούσεις μέ τούς συμμάχους τοῦ ΝΑΤΟ εἴτε νά συνεργασθῇ μέ τίς ΗΠΑ γιά νά τελειώσει ὁ πόλεμος μέ τό Ἰράν στά Στενά τοῦ Ὁρμούζ.

Ἄγνωστον ποῖον ἀπ’ τά δύο ἤ καί τά δύο, ἀλλά γνωστόν ὅτι ἄν ἀπειλεῖται ἡ Λιθουανία ἀπό τήν Ρωσσία, δέν εἶναι τό ἴδιο μέ τήν Ἑλλάδα ἀπό
τήν Τουρκία. Δύο μέτρα καί δύο σταθμά. Ἡ ἀπειλή ὅμως δέν ἔχει πάντα ταυτότητα, ἀλλ’ ἀντιμετωπίζεται ἀπ’ τόν ἀπειλούμενο ὡς φό-
βος διά πᾶν ἐνδεχόμενο, κατά τό ἄρθρο 51 τῆς ἱδρυτικῆς συμβάσεως τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. μέ ἄμυνα.

Οὔτε εἶναι λογικόν, τό τουρκικό Ὑπουργεῖο «Ἄμυνας» νά ζητεῖ τήν ἀποτροπή ἐγκαταστάσεως ΜΕΑ στήν Ρόδο κι ἀπ’ τήν ἄλλη νά συγχαίρει τήν Ἑλλάδα πού ἀπέσυρε τούς Patriot ἀπό τήν Κάρπαθο στήν Σούδα. Ἡ στρατιωτική ἄμυνα εἶναι καθῆκον κι ἡ ἐπίθεση δικαιολογημένη μόνον ὅταν προλαμβάνει τόν ἐχθρό, ὅπως τῆς ἰσραηλινῆς Ἀεροπορίας κατά τῆς ἐγκαταστάσεως τουρκικοῦ ραντάρ στό συριακό ἀεροδρόμιο Ἀμποῦ Ζαχούρ, εἰς ἀπόστασιν 70 χλμ. ἀπό τήν Ἀλεξανδρέττα.

Τέλος, ἀποτελεῖ στρατηγική ἀντίφαση ἀπό τήν μία πλευρά νά δαπανᾶ ἡ Ἑλλάς 3 δισ. εὐρώ γιά τήν ἀγορά τοῦ ἀντιαεροπορικοῦ «θόλου» ἐναντίον καί ΜΕΑ κι ἀπό τήν ἄλλη νά τ’ ἀφήνει ἐλεύθερα νά ἁλωνίζουν πάνω ἀπό τά νησιά τοῦ Αἰγαίου, ἐνῷ μπορεῖ νά τά καταρρίπτει μέ ἁπλᾶ
ἀντιαεροπορικά.

«Φωνή βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ», Ἱερεμίας.