Ὅταν τό ποδόσφαιρο δημιουργεῖ περίεργα συναισθήματα

Πολύ τό εὐχαριστηθήκαμε, πού οἱ Ἰταλοί νίκησαν –ἔστω καί στά πέναλτυ– τούς Ἄγγλους

Ἄν καί ὑπήρξαμε κάποιες φορές ὑποστηρικτές τῆς ἀγγλικῆς ὁμάδας, αὐτή τήν φορά ὑποστηρίξαμε τήν «σκουάντρα ἀτζούρα». Φυσικά, μεταξύ Γερμανίας –Ἀγγλίας ὑποστηρίξαμε τούς Ἄγγλους, ἀλλά ἀπό τήν στιγμή πού τά ἀποτελέσματα ἔφεραν ἕναν τελικό Ἀγγλίας – Ἰταλίας ἦταν φυσικό νά ὑποστηρίξουμε τούς γείτονές μας.

Μᾶς ἐτέθη, ὅμως, τό ἐρώτημα ἀπό φίλο καί συνάδελφο: «Καί γιά ποιό λόγο ὑποστηρίζατε τήν Ἰταλία καί ὄχι ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀνεκάλυψαν τό ποδόσφαιρο;».

Ἤρεμα καί χωρίς πάθος, ἀναλύσαμε τά ἐπιχειρήματά μας. Μπορεῖ οἱ Ἄγγλοι νά ἀνεκάλυψαν τό ποδόσφαιρο, τό ράγκμπυ, τό κρίκετ, τό πόλο (μέ τά ἄλογα), τό μπρίτζ, τό πινάκλ, ἀλλά στά περισσότερα ἀπό αὐτά οἱ Ἰταλοί ἔχουν βάλει τήν δική τους πινελιά καί τά ἔχουν ὀμορφύνει! Μπορεῖ οἱ Ἄγγλοι νά ἔχουν νά ἐπιδείξουν τά «φίς ἔντ τσίπς», καί νά πίνουν τσάι μέ γάλα (!), ἀλλά οἱ Ἰταλοί ἔχουν ἐφεύρει τόν espresso, τόν cappuccino, τήν καρμπονάρα,
τήν μπολονιέζ, τήν πουτανέσκα, τά ραβιόλι, τίς πένες, καί τό ὅσο μποῦκο! Μπορεῖ οἱ Ἄγγλοι νά ἀνακάλυψαν τό «μπλάκ τάι» καί τό ἡμίψηλο, ἀλλά οἱ Ἰταλοί ἔχουν νά ἐπιδείξουν Gucci, Armani, Prada, Versace, Valentino, Dolce & Cabbana, Missoni, Fendi, Moschino, Max Mara, Trussardi… Ἐντάξει, καλό εἶναι τό ἀγγλικό σινεμά, δέν μποροῦμε νά ποῦμε, ἀλλά πῶς νά σταθοῦν οἱ ἠθοποιοί τῆς γηραιᾶς Ἀλβιῶνος ἐμπρός στήν Σοφία Λόρεν, τήν Βίρνα Λίζι, τήν Τζίνα Λολομπρίντζιτα, τήν Κλούντια Καρντινάλε, τήν Ἄννα Μανιάνι, τήν Μόνικα Βίτι, τήν Μόνικα Μπελούτσι, τήν Ὀρνέλα Μούτι, τόν Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, τόν Βιτόριο Γκάσμαν, τόν Οὗγκο Τονιάτσι! Θά πεῖτε, φυσικά, ὅτι οἱ Ἄγγλοι ἔχουν νά ἐπιδείξουν μία σειρά ἀπό πολιτικούς, οἱ ὁποῖοι διέπρεψαν καί σημάδεψαν τήν παγκόσμια Ἱστορία, σέ ἀντίθεση μέ τούς Ἰταλούς, οἱ ὁποῖοι δέν ἔχουν νά ἐπιδείξουν κάτι τό ἴδιο ἀξιόλογο στόν συγκεκριμένο τομέα.

Εἶναι ἀλήθεια, ἀλλά πῶς νά ξεχάσει κανείς τήν πολιτική τῶν Ἄγγλων ἔναντι τῶν Κυπρίων καί πῶς νά μήν ἀγανακτεῖ μέ τήν φιλοτουρκική τους στάση τά τελευταῖα χρόνια; Μεταξύ μας, τώρα, γιά νά μήν γελιόμαστε, οἱ Ἰταλοί εἶναι πιό κοντά μας καί σάν κουλτούρα, σάν ταμπεραμέντο. Καί οἱ πρόγονοί τους, οἱ Ρωμαῖοι, τόν ἑλληνικό πολιτισμό ἀσπάσθηκαν καί στόν ἑλληνικό πολιτισμό ὑπέκυψαν, ὡς κατακτητές. Ὅπως καί νά τό κάνουμε, πιό κοντά εἴμαστε μέ τούς Ἰταλούς, παρά μέ τούς Ἄγγλους. Ἀντιθέτως, εἴμαστε πολύ πιό κοντά στούς Σκωτσέζους καί τούς Ἰρλανδούς. Καί ἄς ἀναρωτηθοῦμε: Γιατί οἱ Σκωτσέζοι, οἱ Οὐαλοί καί οἱ Ἰρλανδοί, κομμάτια καί αὐτοί τοῦ «Ἡνωμένου βασιλείου», εἶχαν ταχθεῖ ἀναφανδόν μέ τούς Ἰταλούς; Δέν μπορεῖ, κάτι σημαίνουν ὅλα αὐτά… Ὁ φίλος ἄκουσε τά ἐπιχειρήματά μας καί χαμογέλασε, ὅπως καί ἐμεῖς, ἀφοῦ ὅλα αὐτά ἐλέχθησαν στό πλαίσιο τοῦ “Football it’s only a game”… Ἕνα παιγνίδι, ὅμως, πού συνεγείρει τά πλήθη καί πού εἶχε, ἐπί ἕνα μῆνα, δημιουργήσει κλῖμα ἐνθουσιασμοῦ στήν Ἀγγλία. Ἔλα, ὅμως, πού δέν μᾶς ρώτησαν! Ἐμεῖς, τό 2004, χωρίς περγαμηνές, χωρίς Γουέμπλεϋ καί ἑβδομήντα χιλιάδες ὀπαδούς μας, στήν ἕδρα τῶν ἀντιπάλων μας καί ὄχι στήν δική μας, κερδίσαμε τό “Euro” καί φύγαμε σάν κύριοι! Τήν ἑπόμενη φορά, ἄς ἔλθουν νά τούς δείξουμε!