Ὅταν τό διαδίκτυο γίνεται θερμοκήπιο κινδύνων

Δέν γνωρίζω ἐάν ἡ ρύθμιση περί τροποποιήσεως τοῦ Νόμου περί διασπορᾶς ψευδῶν εἰδήσεων…

… τήν ὁποία ἔχει θέσει πρός διαβούλευση ἡ κυβέρνηση εἶναι «ἀντισυνταγματική». Νομίζω ὅτι οἱ πρός εἰσαγωγή πρός ψήφιση ἀπό τήν Βουλή ρυθμίσεις, τίθενται πρός διαβούλευση γιά νά διαπιστωθεῖ ἐάν ἀντίκεινται στό Σύνταγμα, ἄν ἔχουν νομικές ἀτέλειες καί, ἐν κατακλεῖδι, γιά νά ἐκφρασθοῦν ὅλες οἱ ἀπόψεις καί νά κριθοῦν, φυσικά. Μεταξύ μας, ὅμως, ἀγαπητοί, αὐτό πού γίνεται μέ τό διαδίκτυο, ἔχει ξεπεράσει πρό πολλοῦ τά ὅρια τοῦ ἐπικίνδυνου, τοῦ γελοίου ἀλλά καί τῆς λογικῆς.

Δέν εἶχα ἀσχοληθεῖ μέ τό σπόρ τῆς πλοηγήσεως στά ἄδυτα τῶν μέσων κοινωνικῆς δικτύωσης, ὅπως ἀποκαλεῖται –κατ’ εὐφημισμό, κατά τήν ἄποψή μου, τό διαδίκτυο. Ἀσχολήθηκα, ὅμως. Τό τί διαβάζει κανείς καί τό πόσοι ξερόλες ἤ βαρεμένοι δημοσιεύουν ὕβρεις, παλαβομάρες, ἀνερμάτιστες ἀπόψεις, ἀλλά –κυρίως– «εἰδήσεις» τοῦ εἴδους «μοῦ εἶπαν» ἤ «ἄκουσα νά τό λένε» ἤ, τό χειρότερο ἀπό ὅλα, «εἶναι ἀλήθεια, τό ἔγραψε κάποιος στό ἴντερνετ», δέν λέγεται!

Γιά νά εἴμαστε ξεκάθαροι. Ἄλλο πρᾶγμα ἡ λογοκρισία, ἄλλο πρᾶγμα ἡ φίμωση τοῦ ἐλευθέρου λόγου καί ἄλλο «μπᾶτε σκύλοι ἀλέστε» ἤ «διαλύστε τα ὅλα, νά τελειώνουμε»! Παντοῦ ὑπάρχουν ὅρια!
Ἡ ἐργασία μας ἀλλά καί ἡ ἐπί σειρά ἐτῶν περιπλάνησή μας στόν θαυμαστό κόσμο τῆς μάχιμης δημοσιογραφίας, μᾶς ἔδωσε τήν εὐκαιρία (δέν θά ἔλεγα «τήν χαρά») νά γνωρίσουμε πολύ –μά, πάρα πολύ– κόσμο! Ἔτσι, λοιπόν, μπορῶ νά σᾶς περιγράψω, ἐξ ἰδίας πλέον πείρας, τούς κατ’ ἐπάγγελμα διαδικτυακούς τερατολόγους ἤ ἐξ ἐπαγγέλματος παραποιητές τῆς ἀλήθειας ἤ τούς «ἁλιεύοντες σέ θολά ὕδατα»! Μήν ἀμφιβάλλετε ὅτι πολλοί ἀφελεῖς εἶπαν «ὄχι» στήν σωτηρία ἐπηρεασμένοι ἀπό τούς «ἐλεύθερους σκοπευτές» τοῦ διαδικτύου!

Καθημερινά συναντῶ ἕναν σωρό ἀποτυχημένους, σαλεμένους, ἐλαφρόμυαλους, δῆθεν «ἐπιστήμονες», οἱ ὁποῖοι γράφουν ὅ,τι τούς κατέβει γύρω ἀπό τόν ἰό καί τήν φονική πανδημία, ἀλλά καί γύρω ἀπό ἄλλα ἐξ ἴσου σοβαρά θέματα. Καί, βέβαια, ἀποκτοῦν σχεδόν ἀμέσως «ἀκολούθους»…

Φυσικά, ὅταν κάποιος πού γράφει παλαβομάρες βρεῖ καμμιά πενηνταριά πιό παλαβούς νά τόν «ἀκολουθοῦν», δέν θέλει καί πολύ νά τήν ψωνίσει καί νά ὀνειρεύεται μέχρι καί νά ἱδρύσει κόμμα! Μήν τό γελᾶτε καθόλου.

Προχθές, πίνοντας ἕνα ποτό μέ τήν παρέα, ἐνεφανίσθη παλαιά φίλη, πού μᾶς ἀνακοίνωσε, μέ κάθε ἐπισημότητα, ὅτι ἐπίκειται ἡ ἀνακοίνωση τῆς ἱδρύσεως κόμματος, μέ ἐπί κεφαλῆς γνωστό ἰατρό ὁ ὁποῖος θεωρεῖται γκουρού τοῦ «ἀντιεμβολιαστικοῦ ἀγῶνα» καί ἑνός πρώην ἀρχηγοῦ –παταγωδῶς ἀποτυχόντος– κομματικοῦ συνδυασμοῦ, ὁ ὁποῖος προέβαλλε τήν «ἀντιμνημονιακή» του στάση, ἀλλά τόν ἔφαγε «στή στροφή» ὁ Καμμένος καί τοῦ πῆρε τήν μπουκιά (τούς «ἀγανακτισμένους’ δηλαδή) ἀπό τό στόμα!

– Καλά καί τί σχέση ἔχει ὁ ἀντι-εμβολιαστής ἰατρός, ὁ ὁποῖος εἶναι μέν ἐμβολιασμένος –ἄρα καί ἀσφαλής σέ μεγάλο ποσοστό– μέ τόν οἰκονομολόγο πού θά μᾶς πήγαινε στήν δραχμή καί θά μᾶς ἔσωζε; Τόλμησα νά ρωτήσω.

Καί δέχθηκα μία ἐπίθεση χωρίς προηγούμενο. Ὅτι εἶμαι «ἄνθρωπος τῶν πολυεθνικῶν», ὅτι «ὑποστηρίζω τόν Μπίλ Γκαίητς καί τόν Σούρπιγκερ» (προφανῶς ἤθελε νά πεῖ τόν Ζάκερμπεργκ) καί ἄλλα τρελά.

Καί θυμήθηκα ἀμέσως, τήν περιπέτειά μου, ὅταν, γιά νά μάθω τί γίνεται ἀπό πρῶτο χέρι, πῆγα σέ ἕνα ἀπό τά γραφεῖα τοῦ ἐθνοσωτῆρος Σώρρα καί ζήτησα νά πληρώσω τό πενηντάρικο ὥστε νά πάψω νά ὀφείλω στό δημόσιο καί τίς Τράπεζες. «Ἔχετε ΑΦΜ; Θά μοῦ κόψετε ἀπόδειξη;» ρώτησα τόν «διευθυντή» τῶν γραφείων, στόν Πειραιᾶ. Κι ἐκεῖνος, κοιτάζοντάς με αὐστηρά, μέ ρώτησε: «Εἶσαι μασόνος; Εἶσαι ἄνθρωπος τῶν πολυεθνικῶν;».

Ποιός σᾶς εἶπε, ἀγαπητέ ὑπουργέ Δικαιοσύνης, ὅτι ὁ Σώρρας δέν ἄφησε ἰσχυρή παρακαταθήκη; Οὔτε ψύλλος στόν κόρφο μας!