Ὅταν ἡ σεμνοτυφία ὑπερβαίνει κάθε ὅριο

Τώρα, νά μέ συμπαθᾶτε, ἀλλά αὐτή ἡ ἱστορία μέ τήν «πέρσοναλ τρέινερ» τοῦ ὑφυπουργοῦ Μπόλαρη, ἡ ὁποία εἶχε προσληφθεῖ στό ὑπουργεῖο ὡς συμβασιοῦχος (ἔκτακτη), ἐγγίζει τά ὅρια τῆς φυλετικῆς διακρίσεως.

Παραιτήθηκε ἡ κυρία αὐτή ἀπό τήν θέση της, ἐπειδή δημοσιεύθηκαν φωτογραφίες της μέ «κορμάκι» καί μέ «σορτσάκι». Δηλαδή τί θά περίμενε κανείς νά φορᾶ σέ μιά φωτογράφισή της μιά γυμνάστρια; Μπούργκα; Κελεμπία; Ταγιεράκι μάξι;

Δηλαδή μιά γυναίκα ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἀπασχόλησή της τήν γυμναστική καί ἀπό κοντά ἔχει καί τήν ἀδυναμία νά προβάλει τήν ἐπαγγελματική της δραστηριότητα ἀπό τά μέσα «κοινωνικῆς δικτυώσεως», γιατί δέν μπορεῖ νά φωτογραφηθεῖ μέ «κορμάκι», μέ «φορμάκι», μέ «σορτσάκι» καί «μακό»;

Μεταξύ μας καί πάλι, ἄν ὁ ὑφυπουργός εἶχε προσλάβει ὡς σύμβουλο ἕναν ἄνδρα, ὁ ὁποῖος ἀρέσκεται στό body building καί ποζάριζε στά «σόσιαλ» μέ τό μαγιό, θά μιλοῦσε κανείς; Ἄν ποζάριζε κάνοντας «ποντίκια» μέ σορτσάκι καί μακό ποιόν θά ἐνοχλοῦσε; Δηλαδή γιατί ἐνόχλησε ἡ κυρία «προσωπική γυμνάστρια»;
Θά σᾶς πῶ ἐγώ γιατί ἔγινε ὅλη αὐτή ἡ φασαρία. Ἐπειδή στήν Ἑλλάδα εἴμαστε ἀκόμη πίσω σέ ὅ,τι ἀφορᾶ στά θέματα σωστῆς ἰσότητος τῶν φύλων. Ἐπειδή στήν Ἑλλάδα οἱ περισσότεροι ἄνδρες βλέπουν ἀκόμη τήν γυναίκα ὡς «διακόσμηση» –γιά νά μήν γράψω κάτι ἀκόμη χειρότερο.

Μιά χαρά κοπέλα εἶναι ἡ γυμνάστρια τήν ὁποία προσέλαβε (ὅπως τόσοι καί τόσοι ὑπουργοί προσλαμβάνουν) ὡς μετακλητή ὑπάλληλο ὁ κ. Μπόλαρης, ἀλλά αὐτό τό «μιά χαρά», ἕνα ὄμορφο σῶμα, ἕνα καλλίγραμμο θηλυκό, μιά ὄμορφη γυναίκα, πού «μοστράρει» τήν εἰκόνα της καί μάλιστα ἐνδεδυμένη ἐλαφρῶς, εἶναι «μπάνικο πρᾶμα», εἶναι «κόμματος», εἶναι «γκόμενα», εἶναι τόσα καί τόσα, ἐκτός ἀπό τό αὐτονόητο, ἤτοι «μιά ὄμορφη, καλοβαλμένη γυναίκα»!

Ἔλα, ὅμως, πού στήν Ἑλλάδα εἴμαστε (δηλαδή εἶναι πολλοί) ἀκόμη στήν ἐποχή πού μᾶς ἔλεγε ὁ ἀρχισυντάκτης «Ρέ σύ, βάλε καί λίγο μποῦτι στή σελίδα»! Ναί, ἔτσι ἔλεγαν. «Μποῦτι», λές καί μιλοῦσαν γιά κοτόπουλο ἤ ἀρνάκι γάλακτος. Ἄσε πού στά περιοδικά «ποικίλης ὕλης» ἔπρεπε νά πετᾶς ἀνά τρεῖς-τέσσερεις σελίδες καί ἕνα «μισόγυμνο» κορίτσι, κομμένο ἀπό κάποιο ξένο περιοδικό, ὥστε νά τραβᾶς τά μάτια τῶν στερημένων –τότε– ἀρσενικῶν.

Ὄχι, δέν εἶμαι «πολιτικαλκορεκτίλας», ἀλλά δέν μπορῶ καί τήν ὑποκρισία. Ὅπως σέ κάτι ταινίες, πού βλέπουν οἱ γυναῖκες τοῦ χωριοῦ τήν κούκλα πρωτευουσιάνα νά περπατάει στήν πλατεῖα, νά πέφτουν στό ἔδαφος τά σαγόνια τῶν ἀρσενικῶν, καί ἐκεῖνες νά ἀποροῦν. «Μά, τί τῆς βρίσκουν;»

Φυσικά, δέν περιμένω νά βγοῦν καί νά ὑπερασπισθοῦν τήν –ἤδη παραιτηθεῖσα– γυμνάστρια οἱ κυρίες ἐκεῖνες τῆς «Γενικῆς Γραμματείας Ἰσότητας». Ἐκεῖνες παρεμβαίνουν ὅταν θίγεται κάποια κυρία τοῦ «δικοῦ τους» χώρου. Ἡ γυμνάστρια εἶχε προσληφθεῖ ἀπό τόν κ. Μπόλαρη, ὅστις εἶναι «πασόκος», ὁπότε «ἄς μήν μποῦμε στήν μέση»…

Εἰλικρινῶς, λυπᾶμαι γιά τήν παραίτηση τῆς κυρίας. Καί οὐδέν ἔχω εἰς βάρος τῆς ἑτέρας μετακλητῆς, ἡ ὁποία ἔτυχε νά εἶναι καί πρώην «Στάρ Ἑλλάς». Ἀμάν, πιά, μέ τήν δῆθεν σεμνοτυφία. Ἐκτός καί ἄν ζηλέψαμε τήν ἠθική τοῦ σουλτάνου τοῦ Μπρουνέι! Ἐξακολουθήσατε, κ. Μπόλαρη…

Απόψεις

Μέ εὐθῦνες τοῦ κράτους ὁ θάνατος Μαζωνάκη;

Εφημερίς Εστία
Παρά τόν σάλο καί τίς εἰσηγήσεις τῶν ἀναισθησιολόγων, ὁ Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος ἀνανέωσε τήν δυνατότητα ἐκτέλεσης συνταγῶν προποφόλης ἀπό τά ἰδιωτικά φαρμακεῖα, σέ ἀντίθεση μέ ὅ,τι ἰσχύει στήν ΕΕ καί διεθνῶς

«Τίς τελευταῖες δεκαετίες τό κοινό τῆς ποίησης, τοὐλάχιστον στήν Ἑλλάδα, ἔχει μεγαλώσει σημαντικά»

Εφημερίς Εστία
Ὁ πρυτανεύων τῆς νεωτέρας ποιήσεως, Ἀντώνης Φωστιέρης, πρεσβεύει πώς «εἶναι πολύ ἐνθαρρυντικό τό γεγονός ὅτι ἐμφανίζονται συνεχῶς νέοι ποιητές, ἐκδίδονται πολλά ποιητικά βιβλία καί ὑπάρχουν νέοι ἐκδοτικοί οἶκοι. Ὑπάρχει μιά κινητικότητα, ἀκόμη κι ἄν δέν γίνεται ἀντιληπτή ἀπό τό εὐρύτερο κοινωνικό σύνολο».

Μνῆμες, πολλές, μιᾶς ἄλλης ἐποχῆς…

Δημήτρης Καπράνος
«Θά πᾶς νά καλύψεις τήν δίκη τῶν βασανιστῶν» μοῦ εἶπε ὁ Σαράντος Σαραντάκος, ἀρχισυντάκτης μου στήν «Βραδυνή»

Σχέδιο ἀνατίναξης τῆς δίκης Τριαντόπουλου

Εφημερίς Εστία
Τό παρασκήνιο τοῦ Μαξίμου γιά νά ναυαγήσει τό Εἰδικό Δικαστήριο

Ὅταν ὁ Ἑλληνισμός ἑνώνεται, ἡ Ἄγκυρα ὑποχωρεῖ

Μύρνα Νικολαΐδου
Παρά τά σφάλματα στά ὁποῖα ἔχει ὑποπέσει ἡ ἑλληνική διπλωματία τά τελευταῖα –καί ὄχι μόνο– χρόνια, μέ προεξάρχον τό δόγμα τῶν «ἤρεμων νερῶν» μέ τήν Τουρκία, ὑπάρχουν καί κάποιες φωτεινές ἐξαιρέσεις πού μᾶς δίδουν ἐλπίδα