Ὅταν ἡ εὐρεῖα συναίνεση καίγεται σάν τά δάση…

Ἀπό τό 1974, δέν θυμόμαστε ἄλλη «περίπτωση Ἀποστολάκη»

Δέν θυμόμαστε ἄλλον πολιτικό νά ἀποδέχθηκε πρόταση γιά τήν ἀνάληψη ὑπουργικῶν καθηκόντων, νά ἀνακοινώθηκε ἐπισήμως, νά ἐνημέρωσε ὅτι «θά παραστεῖ στήν τελετή ὁρκωμοσίας (του) πιθανόν μετά τῆς συζύγου του» καί ἐν συνεχεία νά δηλώσει «εὐχαριστῶ, εἶπα “ναί” ἀλλά… “ξεῖπα”»!

Εἴδαμε ὅτι πολλοί θεωροῦν τό «ὄχι» τοῦ πρώην ναυάρχου, πρώην ὑπουργοῦ καί πρώην …παρ’ ὀλίγον ὑπουργοῦ «κόλαφο» στό πρόσωπο τοῦ πρωθυπουργοῦ. Θά μποροῦσε κανείς νά ἀνατρέξει στό λαϊκόν: «Ἡ μισή ντροπή δική σου καί ἡ μισή δική μου», ἀλλά ἐδῶ δέν πρόκειται γιά «κόλαφο» οὔτε γιά «ντροπή». Ἐδῶ, καταγράφεται μέ γράμματα ἀνάγλυφα ἡ ἀδυναμία τῶν πολιτικῶν μας δυνάμεων νά βροῦν μία «κοινή γραμμή», μία «κοινή συνισταμένη», γιά νά βρεθεῖ ἡ ὁδός πρός τήν πολυπόθητη «διακομματική συναίνεση» σέ ἕναν ἐθνικῆς σημασίας τομέα!

Μεταξύ μας, ἡ ἐπιλογή Ἀποστολάκη ἦταν -γιά πολλούς λόγους- ἰδανική, ὥστε νά μπορεῖ κάποιος νά μιλήσει γιά «συναίνεση» στό πολιτικό μας στερέωμα… Μα κι ἐσεῖς, ναύαρχέ μας, γιατί πρίν πεῖτε τό «ναί» δέν φροντίζατε νά ἔχετε θετική ἀπάντηση ἀπό τά πρόσωπα στά ὁποῖα ἔπρεπε νά ἀπευθυνθεῖτε; Ἀφῆστε δέ πού ὅλοι θυμηθήκαμε τόν περίφημο ναύαρχο Γελεβουρδέζο τῆς «Φίνος Φίλμ»…

Κι ἔτσι, ἡ κυβέρνηση «ξέμεινε» ἀπό «συριζαῖο» ὑπουργό, τόν ὁποῖο τόσο ἔντονα προανήγγελλαν οὔσης ὀψίας, ραδιοφωνικοί καί τηλεοπτικοί κήρυκες, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἁλιεύσει -ὅπως καί ἐμεῖς, σχεδόν ἀπό τήν πρώτη στιγμή- τήν πολύτιμη καί «δυναμιτιστική» πληροφορία…

Ταυτοχρόνως, ἔμεινε καί μέ ἕναν «πασοκογενῆ» λιγότερο, καθώς ὁ Μιχαήλ Χρυσοχοΐδης, ὁ ἐξ Ἠμαθίας ἔμπιστος τῶν κυβερνήσεων Σημίτη, μένει ἐκτός νυμφῶνος, χρεωμένος -οὐσιαστικῶς- τούς χειρισμούς τοῦ ὑπουργείου του στό θέμα τῶν πυρκαϊῶν τοῦ θερμότερου θέρους τῶν τελευταίων πενῆντα ἐτῶν! Διαβάσαμε ἐπίσης κάπου γιά «κυβέρνηση Καρατζαφέρη». Δέν εἶναι ἀκριβῶς ἔτσι. Ἔχει περάσει σχεδόν δεκαετία ἀπό τήν ἐποχή πού οἱ «τρεῖς σωματοφύλακες», ὁ Ἄθως (Ἄδωνις), ὁ Πόρθος (Μαυρουδῆς) καί ὁ Ἄραμις (Ἀθανάσιος) ὑπηρετοῦσαν ὑπό τόν Ρισελιέ τῆς Bellevue (Καλλιθέας). Καί οἱ τρεῖς ἐτάχθησαν στήν ὑπηρεσία τοῦ Λουδοβίκου ΙΓ΄ καί παράτησαν τόν Ρισελιέ μόνο μέ τόν Κωστῆ Ἀϊβαλιώτη, ἀφοῦ καί ὁ Ντ’ Ἀρτανιάν (Κυριάκος Βελ.) ἔκανε δικό του κόμμα καί πῆρε μαζί του τόν κόμη ντέ Ροσφόρ (Ἀντώνης Μυλ.), πρώην, πλέον «δεξί χέρι» τοῦ Kαρδιναλίου καί τόν ἔχρισε βουλευτή τοῦ ὑπολοίπου τῆς κομητείας…

Μεταξύ μας, θά εἶχα νά προτείνω στόν πρωθυπουργό (πολιτικό τέκνον τοῦ πατρός του ὑπῆρξε ὁ Καρατζαφέρης) νά πάρει κοντά του τόν στυλίτη τῆς Καλλιθέας καί νά τοῦ ζητήσει τήν δημιουργία καί διεύθυνση μιᾶς «Ἀκαδημίας στελεχῶν». Κάτι, δηλαδή, σάν τήν «Μασιά» τῆς Μπαρτσελόνα, τό «φυτώριο» στό ὁποῖο ἄνθισαν ὁ Μέσσι, ὁ Ἰνιέστα καί ἄλλοι μεγάλοι ἀστέρες τοῦ παγκοσμίου ποδοσφαίρου! Ἔτσι, γιά νά μήν χρειάζεται τό κόμμα του «μετεγγραφές»…

Γιά σκεφθεῖτε το! Ὅλα τά διακεκριμένα στελέχη τοῦ Καρατζαφέρη (Γεωργιάδης, Βορίδης, Πλεύρης, Βελόπουλος, Μυλωνάκης) βρίσκονται σήμερα στήν Βουλή, μέ τήν ψῆφο τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ! Ἄν ἦταν «Φροντιστήριο», ὁ ΛΑ.Ο.Σ θά μποροῦσε νά διαφημίζεται γιά «Ἑκατό τοῖς ἑκατό ἐπιτυχία στίς εἰσαγωγικές τῆς Βουλῆς!»… Καί, μεταξύ μας, ἄς τοῦ τηλεφωνήσει νά ρωτήσει σέ ποιόν νά ἀναθέσει τό ὑπουργεῖο Πολιτικῆς Προστασίας. Κάτι μπορεῖ νά προκύψει…

Απόψεις

Ἀποκάλυψις ἀξιωματούχου τῆς Exxon Mobil: Στερεύουν τά ἀποθέματα πετρελαίου

Μανώλης Κοττάκης
Ἡ παράτασις τῆς κρίσεως ἕως τό φθινόπωρο ἐκτινάσσει τά ἐπιτόκια δανεισμοῦ καί ὁδηγεῖ σέ ἀπόσυρση κεφαλαίων – 100 δισ. δολλάρια ζητεῖ τό Ἰράν γιά νά ὑπογράψει – Πονοκέφαλος ἡ οἰκονομία γιά τόν ἐκλογικό σχεδιασμό τῆς ΝΔ

Ἀπρόβλεπτες οἱ ἐξελίξεις καί στήν Οὐκρανία καί στήν Μέση Ἀνατολή

Εφημερίς Εστία
Τά πράγματα δείχνουν νά παίρνουν ροπή πρός τό ἀπρόβλεπτο. Ἀπρόβλεπτες οἱ ἐξελίξεις στήν Μέση Ἀνατολή, ἄδηλες οἱ προοπτικές στήν Οὐκρανία.

«Πάγος» Ρούμπιο στόν Ἐρντογάν γιά τά F-35

Εφημερίς Εστία
Οὐάσιγκτων.- Ἡ ἀπόκτησις τῶν ὑπερσύγχρονων μαχητικῶν F-35 ἀπό τήν Τουρκία εἶναι ἀδύνατη ὑπό τό ἰσχῦον νομοθετικό πλαίσιο, διεμήνυσε ὁ Ἀμερικανός ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Μάρκο Ρούμπιο.

Ἡ μάνα μου μέ δέρνει, ἀλλά σέ ἀγαπῶ

Δημήτρης Καπράνος
Ἦταν ἐνα τραγούδι σέ μουσική τοῦ μεγάλου Βασίλη Τσιτσάνη καί στίχους τοῦ Νίκου Ρούτσου (ὁ ἄνθρωπος πού ἔγραφε τό «Γκαούρ-Ταρζαν»).

Σάββατον, 4 Ἰουνίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΑ 50 ΩΡΟΛΟΓΙΑ