Ὅταν ἡ λογική ἐπιτάσσει τήν διαφορετική ἄποψη

Ἄκουσα χθές μέ προσοχή ὅσα εἶπε σέ τηλεοπτικό σταθμό ὁ πρώην ὑπουργός, βουλευτής Αἰτωλοακαρνανίας, Μάριος Σαλμᾶς.

Ἄν ἤμουν πρωθυπουργός καί ἀρχηγός τῆς Νέας Δημοκρατίας, θά χαιρόμουν ἄν ἕνας δικός μου βουλευτής ἔλεγε πράγματα ἀπολύτως λογικά καί προσπαθοῦσε –παρά τίς τρικολοποδιές τῶν συναδέλφων δημοσιογράφων– νά πείσει ὅτι ἡ ἐρώτηση πού ὑπέβαλαν οἱ ἕνδεκα δέν εἶναι ἐσωκομματική ἀντιπολίτευση, ἀλλά ὑπόδειξη, ὑπενθύμιση πρός τήν κυβέρνηση ὅτι στό θέμα τῶν «κόκκινων» δανείων πρέπει «νά ἀνακρούσει πρύμναν».

Δέν εἶναι παράλογο κάποιοι κυβερνητικοί βουλευτές νά ἔχουν ἄλλη ἄποψη ἀπό ἐκείνη τῆς κυβερνήσεως ἤ κάποιων ὑπουργῶν γιά συγκεκριμένα θέματα. Ἀντιθέτως, εἶναι ὑγιές καί φυσιολογικό.

Προχθές τό βράδυ, στόν Πειραιᾶ, παρακολούθησα τήν ὁμιλία τοῦ ὑποψηφίου ἀρχηγοῦ τοῦ ΠΑΣΟΚ Χάρη Δούκα, στήν κατάμεστη αἴθουσα τοῦ «Πειραϊκοῦ Συνδέσμου». Σέ μιά ἀποστροφή τῆς (χειμαρρώδους) ὁμιλίας του ὁ δήμαρχος Ἀθηναίων εἶπε: «Δέν ἔπρεπε ἐμεῖς, τό ΠΑΣΟΚ, νά ἔχουμε φωνάξει δυνατά τήν ἀντίθεσή μας στό θέμα τοῦ χειρισμοῦ τῶν κόκκινων δανείων ἀπό τά “funds” καί τούς “σέρβισερς”; Εἶναι ντροπή μας πού ἀντί γιά ἐμᾶς, ἔκαναν ἐρώτηση στήν Βουλή ἕνδεκα βουλευτές τῆς Νέας Δημοκρατίας»!

Γιά σκεφθεῖτέ το αὐτό. Δηλαδή κάποιος ἔπρεπε νά τό πεῖ καί τό εἶπαν οἱ ἕνδεκα! Γιατί, ὅμως, δέν τό εἶπαν ὅλοι οἱ ἄλλοι; Γιά νά μήν δυσαρεστήσουν ποιόν; Τίς Τράπεζες, πού τίς ἀνακεφαλαιοποιήσαμε ἐμεῖς, οἱ πολῖτες, τρεῖς φορές μέ 40 δισεκατομμύρια εὐρώ, ἀπό τούς μισθούς καί τίς συντάξεις μας; Γιά νά μήν δυσαρεστηθοῦν τά κοράκια στά ὁποῖα ἔδωσε ἡ τρόικα τῶν μνημονίων τό δικαίωμα νά ἁλωνίζουν στήν Ἑλλάδα; Γιά νά μήν θυμώσουν τά Funds τά ὁποῖα ἁρπάζουν τά σπίτια τῶν ἀνθρώπων πού μέσα σέ μιά νύχτα ἔχασαν τήν δυνατότητα νά πληρώνουν δυσβάστακτες δόσεις καί χρέη;

Κάποιος, λοιπόν, ἔπρεπε νά φωνάξει. Καί τό ἔκαναν οἱ ἕνδεκα κυβερνητικοί. Καί μπράβο τους! Καί ὅπως εἶπε ὁ Μάριος Σαλμᾶς, ἀλλοιῶς σκέπτεται καί ἐνεργεῖ ἕνας πολιτικός πού ἔχει ἐργασθεῖ καί ἐργάζεται. «Ἐγώ εἶμαι γυιός οἰκοδόμου καί ἐργάσθηκα στίς οἰκοδομές γιά νά σπουδάσω» εἰπέ ὁ μέ διαφορά πρῶτος ἐκλεγόμενος βουλευτής Αἰτωλοακαρνίας, καθηγητής τῆς Ἰατρικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν.

Καί, φυσικά, ἀρνήθηκε τούς ὅρους «λαϊκή δεξιά» καί «ἐσωκομματική ἀντιπολίτευση», ὑποστηρίζοντας (καί ὀρθῶς) ὅτι ἡ διαφορετική ἄποψη σέ ὁρισμένα θέματα εἶναι ὑγεία γα τήν ὅποια κυβερνητική παράταξη.

Ἐδῶ πού τά λέμε, ὅλες αὐτές οἱ ἔννοιες, περί δεξιᾶς, ἀριστερᾶς, λαϊκῆς δεξιᾶς καί κεντροδεξιᾶς, πᾶνε περίπατο, ὅταν μιά χώρα πτωχεύει. Καί ἡ Ἑλλάδα, μήν τό ξεχνᾶμε, εἶναι μιά πτωχευένη χώρα.

Δεῖτε τίς μετρήσεις. Ἡ ἀκρίβεια εἶναι τό πρῶτο –καί μοναδικό– θέμα πού βασανίζει τούς πολῖτες. Καί πῶς καταπολεμᾶς τήν ἀκρίβεια; Δυσαρεστῶντας ὅλους ἐκείνους πού τήν προκαλοῦν. Φυσικά, ὅλοι γνωρίζουμε ποιά εἶναι τά –μεγάλα– συμφέροντα καί «ὀνόματα» πού κερδοσκοποῦν εἰς βάρος τῶν πολιτῶν.

Καί ὅπως λέει ὁ ποιητής, ἔρχεται ἡ στιγμή γιά ν’ ἀποφασίσεις μέ ποιόν θά πᾶς καί ποιόν θ’ ἀφήσεις. Ἡ κυβέρνηση δέν ἔχει πολλές ἐπιλογές. Πρέπει νά πάει «μέ τούς πολλούς» καί νά δυσαρεστήσει «τούς λίγους». Ἁπλή λογική, ἁπλή ἀριθμητική, ἁπλά πράγματα!