Ὅταν ἡ Ἀφρική «πασπαλίζει» τίς χῶρες τῆς Μεσογείου

Εἶναι πλέον παρατηρημένο. Ὅποτε πᾶς τό αὐτοκίνητό σου στό πλυντήριο, τήν ἑπομένη τό πρωί θά τό βρεῖς «στολισμένο» ἀπό τό μεῖγμα βροχῆς καί ἀφρικανικῆς σκόνης!

Ἄ, ὅλα κι ὅλα, ὅσο καί ἄν ἀμφισβητοῦμε τήν κλιματική ἀλλαγή, ὅσο καί ἄν πιστεύουμε ὅτι ὅλος αὐτός ὁ σαματᾶς γιά «πράσινα καύσιμα», γιά «πράσινη ἀνάπτυξη», γιά «γαλάζια οἰκονομία» καί πρασίνους ἵππους, τό κακό μέ τήν ἀφρικανική σκόνη εἶναι ἐδῶ, τό παραδεχόμαστε!

Γιά σκέψου, ὅμως, πόσο ἔχει ἀλλάξει ὁ κόσμος! Παλαιότερα, μαθαίναμε γιά τήν «Μαύρη ἤπειρο» ἀπό τά «Κλασσικά εἰκονογραφημένα», μέ τήν «Κόρη τῆς ζούγκλας», μέ τόν «Γύρο τοῦ κόσμου σέ ὀγδόντα ἡμέρες», μέ τίς «Ἀραπίνες λάγνες, ἐρωτιάρες» τοῦ Τσιτσάνη, μέ τό «Τραγούδι ἀπ’ τ’ Ἀλγέρι» τοῦ Καλδάρα, μέ τό «Κάιρο» καί τόν «Ἀλλάχ» τοῦ Γούναρη.

Τώρα, ἐκτός ἀπό τά μαγευτικά ντοκυμανταίρ τοῦ «Νάσιοναλ Τζεογκράφικ», τά δελτία εἰδήσεων καί, γενικότερα, τήν αὐθεντική εἰκόνα τῆς Ἀφρικῆς, ἀπολαμβάνουμε, χωρίς νά ταξιδέψουμε -νοερῶς ἤ ἀεροπορικῶς- τό πλέον αὐθεντικό αφροκανικό προϊόν, τήν σκόνη τῆς «κόκκινης ἐρήμου»!

Ἐντάξει, δέν λέω, αὐτή εἶναι ἡ ρομαντική πλευρά τοῦ πράγματος. Ἡ ἄλλη, εἶναι ἐκείνη τῆς ἀποπνικτικῆς ἀτμόσφαιρας, τοῦ κόκκινου πολτοῦ πού «σοβατίζει» τά αὐτοκίνητα καί τούς δρόμους, τοῦ φαιοῦ χρώματος πού ἔχει τό μπαλκόνι σου τό χάραμα, ἀλλά καί τῶν πιθανῶν ἀναπνευστικῶν προβλημάτων πού σοῦ προκαλεῖ ὁ ἀπρόσκλητος ἐπισκέπτης.

Ἀφῆστε δέ ἐκεῖνα τά συνεχῆ φταρνίσματα, τίς ἀλλεργίες καί ὅλα ὅσα ἐπακόλουθα φέρνει τό φαιόχρουν νέφος, πού ταξιδεύει γιά ἡμέρες ὁλόκληρες, περνᾶ τά ἀφρικανικά παράλια καί ἀφήνει τό στῖγμα του στίς χῶρες τῆς Μεσογείου.

Τί τά θέλουμε πιά τά ταξίδια στίς Πυραμίδες, στό Λοῦξορ καί τό Καρνάκ, στήν Τύνιδα καί τήν Σύρτη, τήν Ἀλεξάνδρεια καί τό Σουέζ; Βάζεις στό πίκ-ἄπ τίς «Ἀραπίνες» τοῦ μεγάλου Τσιτσάνη, ἀνάβεις κι ἕναν ναργιλέ, οἱ ὁποῖοι ἀφθονοῦν στίς γειτονιές καί στά «ναργιλεδάδικα», τά ὁποῖα προσελκύουν τούς νέους, τραβᾶς καί μερικές βαθιές εἰσπνοές ἀπό τόν ἐρυθρό ἀέρα τῆς ἀθηναϊκῆς ἐρήμου, ανάμεικτο μέ τό καυσαέριο, καί λές ὅτι βρίσκεσαι στούς δρόμους τοῦ Καΐρου!

Ἀφῆστε δέ πού τά πρωινά, στήν λεωφόρο Κηφισσοῦ, τό κυκλοφοριακό κομφούζιο τοῦ κέντρου τῆς αἰγυπτιακῆς πρωτεύουσας μοιάζει λιγότερο ἀνατριχιαστικό!

Δέν ὑπάρχει χειρότερο ἀπό τό νά πέσεις σέ σύγκρουση τροχοφόρων στό «Ποτάμι» σέ ὥρα αἰχμῆς, νά εἶναι ἡ ἀτμόσφαιρα «φούλ» στήν ἀφρικανική σκόνη, νά κορνάρουν οἱ ὁδηγοί καί νά ἀκοῦς τό τραγούδι τῆς Ἑλλάδος στήν «Γιουροβίζιον» στό ραδιόφωνο! Οὔτε στόν χειρότερο ἐχθρό μας!

Τί νά κάνουμε, ὅμως, ἀγαπητοί; Θά τό ὑπομείνουμε καί αὐτό. Ἐδῶ βγάλαμε ὁλόκληρη πανδημία χωρίς νά μᾶς κλείσουν μιά καί καλή ἐν Δαφνίῳ καί θά μᾶς κάνει ζάφτι ἡ ἀφρικανική σκόνη;

Ὄχι, ἀσφαλῶς! Θά ἀντισταθοῦμε, θά φορέσουμε πάλι μάσκες καί, ὅπου νά ‘ναι, θά ἀρχίσουμε τά μπάνια στήν θάλασσα, ἡ ὁποία ὅλα τά ξεπλένει!

Ὅσο κόκκινο καί ἄν μᾶς ἐπιφυλάσσει ἡ τύχη, ἐμεῖς ἔχουμε τό ἀντίδοτο! Τό ἑλληνικό ἀπέραντο γαλάζιο, πού, ὅπως κάθε χρόνο, τά καλοκαίρια νικᾶ κάθε ἀγενῆ καί ἀπρόσκλητο εἰσβολέα!