Δέν πρόκειται νά ἀκολουθήσουμε τήν πεπατημένη, κατά τήν ὁποία οἱ ἀποχωροῦντες ἀπό πολιτικές θέσεις αἰχμῆς ὅταν ἡττηθοῦν χρήζουν εἰδικῆς μεταχειρίσεως.
Ἡ πολιτική ἦταν ἀνέκαθεν καί σήμερα παραεῖναι ἕνας σκληρός καί ἀδυσώπητος χῶρος. Καί ἡ παραίτηση τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ καί μέχρι πρό τινος ἀρχηγοῦ τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἦλθε ὡς φυσική συνέπεια τῶν ἀλλεπαλλήλων ἡττῶν τίς ὁποῖες ὑπέστη.
Δέν ἦταν λίγοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι μίλησαν γιά ἡρωική πράξη, γιά γενναία ἀπόφαση, καί ἐπιχείρησαν νά δώσουν τόνο δραματικό στήν ἀπόφαση τοῦ κ. Τσίπρα νά ὑποβάλει τήν παραίτησή του.
Ἔπρεπε αὐτό νά γίνει τό βράδυ τῶν ἐκλογῶν. Ὅταν, μέ ἀντίπαλο τόν σημερινό πρωθυπουργό, δέν ἔχεις σταυρώσει νίκη ἐπί μία πενταετία, δέν τό σκέπτεσαι τρεῖς ἡμέρες, μᾶς εἶπε φίλος, προερχόμενος ἀπό τήν Ἀριστερά…
Ἐπιτρέψτε μας νά ἀναγνωρίσουμε ὅτι τό κόμμα τό ὁποῖο χτίσθηκε γύρω ἀπό τόν ἀποχωρήσαντα, εἶχε κάποια ἰδιαίτερα γνωρίσματα. Κατ’ ἀρχάς δέν ἦταν κόμμα, μέ τήν ἔννοια πού ἔχουμε στό μυαλό μας ἐμεῖς, οἱ παλαιότεροι.
Ἦταν ἕνα πάτσγουορκ, ὅρος τόν ὁποῖο ὁ ἴδιος χρησιμοποίησε προκειμένου νά χαρακτηρίσει τήν κυβέρνηση Μητσοτάκη. Μᾶλλον, ὅμως, ἔστελνε μήνυμα στόν δικό του χῶρο.
Ὁ κ. Τσίπρας εἶπε τήν ἀλήθεια. Παρέλαβε ἕνα συνονθύλευμα φωνῶν καί ἰδεῶν, τό ὁποῖο μετά βίας περνοῦσε τήν εἴσοδο τοῦ Κοινοβουλίου. Ἡ συγκυρία, ὅμως, ἡ κατάρρευση τῆς οἰκονομίας, τό Καστελλόριζο καί τά Μνημόνια, ἄφηναν χῶρο, ἄφηναν μεγάλο κενό. Καί ἐκεῖ, ὁ πρόεδρος τοῦ Σύριζα ἐπέδειξε ἰδιαίτερη ἱκανότητα στίς μανοῦβρες.
Χειρίσθηκε τήν ἰσορροπία τοῦ μικροῦ του σκάφους μέ ἐπιδεξιότητα, ἀνέβηκε στό κῦμα τῆς ἀγανακτήσεως, σήκωσε πανώ καί πλακάτ στήν Βουλή καί στό περιστύλιο, ἔστειλε τούς δικούς του στήν πλατεῖα καί μέσα ἀπό τήν ἀναμπουμπούλα καί τήν κλωτσοπατινάδα ἡ ὁποία ἐπικρατοῦσε, ὑψώθηκε ἕνα χέρι μέ τήν σημαία τοῦ μικροῦ κόμματος, πού μεγάλωσε μέσα σέ λίγες νύχτες… Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, τά δικά της προβλήματα εἶχε καί ἡ συντηρητική παράταξη, ἡ ὁποία γέννησε ἕνα νέο κόμμα, αἰφινιδίασε τό πολιτικό σκηνικό καί κέρδισε ἕνα σημαντικό τμῆμα τῶν ψηφοφόρων.
Ἐδῶ, λοιπόν, ὅσο καί ἄν φωνάζουμε καί κατηγοροῦμε, ὁ κ. Τσίπρας ἀπεδείχθη ἱκανότατος μανουβραδόρος, κατά τόν, ἀπολύτως τιμητικό, ναυτικό ὅρο. Προσεταιρίσθηκε τόν δεξιό πόλο, πού ἀπεσκίρτησε ἀπό τήν Νέα Δημοκρατία, καί ὄχι μόνο σχημάτισε κυβέρνηση, ἀλλά κέρδισε καί τίς ἑπόμενες ἐκλογές, ἀφοῦ εἶχε διαπράξει –διά χειρός τοῦ ὑπουργοῦ του τῶν Οἰκονομικῶν– κάθε εἴδους ἀσέλγεια ἐπί τοῦ σώματος τῆς ψυχορραγούσης ἑλληνικῆς οἰκονομίας.
Ὁ κόσμος ἔδωσε μία ἀκόμη εὐκαιρία, καί ἐκεῖ οἱ μανοῦβρες (ἄλλοι τίς ὀνόμασαν κωλοτοῦμπες) ἀνέδειξαν τόν πηδαλιοῦχο! Δέν ἦταν δά καί μικρό πρᾶγμα νά γίνεσαι ἀπό διάβολος τό χαϊδεμένο παιδί.
Αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ὁ κ. Τσίπρας ἀνέβηκε τό κῦμα μέ μία μικρή ἱστιοσανίδα, χωρίς πανί, καί κατόρθωσε νά κόψει δύο φορές τό νῆμα τοῦ τερματισμοῦ πρῶτος.
Τό πόσο ἀκριβά πλήρωσε ἡ χώρα τά τσαλίμια τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν τόν ὁποῖο ἀπέπεμψε θεαματικότατα, τό γνωρίζουμε. Τά ὑπόλοιπα, θά τά δοῦμε στήν ὀθόνη τοῦ Κοινοβουλίου. Ἔχει ἀρχίσει μία νέα παραγωγή.
Ἀναμένουμε τήν σκηνοθεσία.
Μ.Η.Τ. 232122