Ὁ ἀθηναϊκός Μάρτιος γιά εὐαίσθητους πολῖτες

Ὁ Δῆμος Ἀθηναίων ἔχει ὁρίσει τόν Μάρτιο ὡς «Μῆνα Δράσεων Εὐαισθητοποίησης καί Ἐξοικείωσης μέ τήν Ἀναπηρία».

Μιά, πραγματικά, ἀξιόλογη πρωτοβουλία, σέ μιά πόλη ἡ ὁποία κάθε ἄλλο παρά φιλική εἶναι πρός τά ἄτομα μέ ἀναπηρία. Ἡ Ὁμάδα Ἐργασίας, Προσβασιμότητας καί Συμπερίληψης τοῦ Δήμου, τό Τμῆμα Πολιτικῶν Ἰσότητας καί Ἀντιμετώπισης Διακρίσεων τῆς Διεύθυνσης Κοινωνικῆς Ἀλληλεγγύης καί ὁ Ὀργανισμός Πολιτισμοῦ, Ἀθλητισμοῦ καί Νεολαίας τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, σέ συνεργασία μέ φορεῖς τῆς Κοινωνίας τῶν Πολιτῶν, ἔχει ἤδη διοργανώσει ἐνδιαφέρουσες ἐκδηλώσεις. Βιωματικές ὁμιλίες, δράσεις ἐνημέρωσης, συμπερίληψης καί ἐνεργοῦ συμμετοχῆς τοῦ κοινοῦ, δράσεις ἐξοικείωσης μέ τήν ἀναπηρία, πολιτιστικά προγράμματα, καλλιτεχνικά ἐργαστήρια καί χορευτικά δρώμενα.

«Πρέπει νά συνειδητοποιήσει καί νά κατανοήσει ὁ πολίτης τήν πραγματικότητα τῶν ἀνθρώπων μέ ἀναπηρία, τῶν δυσκολιῶν πού ἀντιμετωπίζουν στήν καθημερινότητά τους στήν πόλη» λέει ὁ δήμαρχος Χάρης Δοῦκας καί ὁ Δῆμος ἐπισημαίνει τήν ἀνάγκη τῆς ἐνεργοῦ καί ἰσότιμης συμμετοχῆς τῶν δημοτῶν σ’ αὐτή τήν προσπάθεια.

Ἀπόλυτα ἐπιτυχημένη, μέ παράλληλη διερμηνεία στή ἑλληνική νοηματική γλῶσσα, ἡ ἔκθεση τῆς Ἕλενας Παπαδημητρίου μέ τίτλο «Bouche fermee» («Κλειστό Στόμα»). Πρόκειται γιά ἕνα ἀλφαβητάριο-ἀνθολόγιο πού ἀναδεικνύει τήν γυναικεία καταπίεση μέσα ἀπό 24 ζωγραφικά ἔργα. Παρουσιάζεται στήν Πινακοθήκη τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, κτίριο Α΄, ἕως τίς 23 Μαρτίου. Πρόκειται γιά διοργάνωση τοῦ Ὀργανισμοῦ Πολιτισμοῦ, Ἀθλητισμοῦ καί Νεολαίας Δήμου Ἀθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ).

Υπάρχει ἐπίσης ξενάγηση μέ παράλληλη διερμηνεία στήν ἑλληνική νοηματική γλῶσσα στήν ἔκθεση τοῦ Δημήτρη Μεράντζα μέ τίτλο «Ἡ αἰσθητική τῆς ἀπελπισίας καί τῆς ἀπόγνωσης». Ἡ ἔκθεση μέ οἰκιακά χρηστικά ἀντικείμενα καί προϊόντα διανοητικῆς εὐελιξίας παρουσιάζεται μέχρι καί τίς 17 Μαρτίου στήν Πινακοθήκη τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, κτίριο Β΄ (ὁδός Λεωνίδου & Μυλλέρου), ὧρες 17.00-18.30.

Τίς προάλλες βρέθηκα στό Μουσεῖο Λαϊκῆς Τέχνης Ἀγγελική Χατζημιχάλη. Κάποια κυριακάτικα πρωινά, εἶναι ἐξαιρετικά εὐχάριστο νά περνᾶς ἀπό τό ὑπέροχο αὐτό μουσεῖο καί νά γυρίζεις τόν χρόνο πίσω, στίς παραδόσεις πού κάποιοι προσπαθοῦν καί σήμερα νά τίς κρατήσουν ζωντανές στήν μνήμη μας.

Ἐκεῖ, λοιπόν, ἔτυχα σέ μιά ξενάγηση, σέ μιά ἔκθεση μέ ἔργα γύρω ἀπό τήν παράδοση τοῦ γάμου σέ ἀνθρώπους πού στεροῦνται τοῦ ἀγαθοῦ τῆς ἀκοῆς. Κάθισα καί παρακολούθησα ὅλη τήν ἐκδήλωση καί ἔτσι διαπίστωσα ἰδίοις ὄμμασι καί ὦσι τό πόσο σπουδαῖο εἶναι τό ἔργο πού παράγεται ἐκεῖ, στήν ὁδό Χατζημιχάλη, δίπλα στήν γεμάτη ζωή καί τουρίστες ὁδό Ἀδριανοῦ. Εἶναι, χωρίς ἀμφιβολία, ἰδιαίτερα σημαντικό τό ἔργο τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ μεγαλύτερου Δήμου τῆς χώρας, ἀλλά καί ὅλων τῶν Δήμων. Δέν λέω, χρειάζονται καί οἱ συναυλίες, χρειάζονται καί τά «ξεφαντώματα». Ἀλλά ἡ διασφάλιση τῆς προσβασιμότητας τῶν πολιτῶν μέ ἀναπηρία εἶναι κάτι πού ἀξίζει πολύ περισσότερο ἀπό διάφορες «σαματατζίδικες» καί «ἐφετζίδικες» ἐκδηλώσεις, δαπανηρές καί χωρίς ἀποτέλεσμα. Καί ἄξιες ἐπαίνου οἱ προσφερόμενες πρός τούς δημότες πού χρειάζονται τήν προσβασιμότητα σέ ὅλες τίς ὑπηρεσίες τοῦ Δήμου, ὅπως καί οἱ προσπάθειες καί τά ἔργα γιά τήν διατήρηση καί προαγωγή τῶν λαϊκῶν μας παραδόσεων.