Ἡ Συρία καί ἡ κοινωνία τοῦ πληκτρολογίου

Εἶναι δυνατόν νά συμβαδίζει ὁ νόμος τῆς Σαρία μέ τίς δημοκρατικές ἐλευθερίες;

Ἡ ἐμφάνιση καί μόνο τοῦ νέου ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, τόν ὁποῖο διόριεσε ὁ ἐπί κεφαλῆς τοῦ νέου συριακοῦ καθεστῶτος, θυμίζει τίς πρῶτες ἡμέρες τῆς δόξης τοῦ ἀλήστου μνήμης Ἁγιατολλάχ Χομεϊνί στήν ἐπίσης «ἀπελευθερωμένη» ἀπό τήν δυναστεία τῶν Παχλεβί Τεχεράνη. Ὅλοι γνωρίζουμε ὅτι στό Ἰράν ἔχει ἐγκατασταθεῖ ἡ τυρανία τῶν φανατικῶν μουλάδων τοῦ Ἰσλάμ.

Θά ρωτήσετε τώρα ἐάν ὑπέπεσε στήν ἀντίληψή μας τό γεγονός ὅτι ὁ νέος ἡγέτης τῆς Συρίας ἐξετέλεσε καθήκοντα σωφέρ καί ξεναγοῦ τοῦ ἐπί κεφαλῆς τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Τουρκίας. Μήν σᾶς ξενίζει τό γεγονός. Ἡ Τουρκία ἔχει ἀναλάβει ἤδη ἀποφασιστικό ρόλο στήν προσπάθεια ἐγκαθιδρύσεως τοῦ νέου (φιλοτουρκικοῦ-ἰσλαμικοῦ) καθεστῶτος. Καί καλό θά εἶναι νά σταματήσουν οἱ αὐταπάτες καί τά ἀστεῖα δημοσιεύματα περί ἀνταρτῶν καί ἀπελευθερωτῶν.

Καθ’ ὅλες τίς ἐνδείξεις, ἡ Συρία βαδίζει στόν δρόμο πού χάραξε ὁ ταλιμπανισμός. Καί μόνο τό ὅτι ἡ πρώτη ἐξαγγελία τοῦ νέου ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης ἀπαγορεύει πλέον στίς γυναῖκες νά γίνονται δικαστές, δείχνει τήν κατεύθυνση τήν ὁποία προτίθενται νά ἀκολουθήσουν οἱ …μετριοπαθεῖς (κατά τά εὔκαμπτα δυτικά ΜΜΕ) ἀνατροπεῖς τοῦ Ἄσσαντ. Μισογυνισμός, καταπίεση τῆς γυναίκας, ἀπαγορεύσεις, περιορισμοί καί, φυσικά, πιέσεις πρός πάντα ἀλλόθρησκο.

Γεγονός, πάντως, εἶναι ὅτι οἱ Τοῦρκοι κέρδισαν πολλά ἀπό τήν πτώση τοῦ Ἄσσαντ, καί ἡ παρουσία τους στήν ἀνατολική Μεσόγειο ἴσως ἐνισχυθεῖ ἀποφασιστικά. Ἴσως, διότι ἐάν ἡ Δύση ἀντιληφθεῖ ἐγκαίρως τί πάει νά δημιουργηθεῖ στήν διαμελισμένη καί ἀνίκανη νά ἀμυνθεῖ Συρία, ἡ ἐνίσχυση τῶν Κούρδων καί ἡ αὐτονομία τους, ἡ ὁποία θά ὁδηγήσει στήν δημιουργία ἑνός φιλοδυτικοῦ κουρδικοῦ κράτους στό μαλακό ὑπογάστριο τῶν Τούρκων, εἶναι μονόδρομος.

Βεβαίως, ἀπό τίς μέχρι στιγμῆς κινήσεις τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ἀλλά καί τῆς ἐν ἀναμονῇ νέας ἐξουσίας τῶν ΗΠΑ, τά πράγματα δέν δείχνουν τόσο καλά.

Ἡ διαταραγμένη καί ἀλλοπρόσαλλη εὐρωπαϊκή ἡγεσία, ἀποτελουμένη ἀπό μετριότητες καί ὑπολόγους στά μεγάλα οἰκονομικά συμφέροντα, γιά τά ὁποῖα τό χρῆμα καί τά κέρδη εἶναι ὁ μόνος σκοπός καί ἐπιδίωξη, ἀντιμετωπίζει τούς τζιχαντιστές καί μέχρι πρό ὀλίγου ἐπικίνδυνους τρομοκράτες ὡς μετριοπαθεῖς (ἄν εἶναι δυνατόν) μουσουλμάνους ἐνῷ ὁ ἐκλεγείς πρόεδρος τῶν ΗΠΑ, στέλνει στήν Τουρκία καί τήν Ἑλλάδα πρέβεις οἱ ὁποῖοι οὐδεμία σχέση ἔχουν μέ τήν διεθνῆ διπλωματία καί ἀγνοοῦν τό εὔφλεκτο κλῖμα τῆς περιοχῆς.

Τό πόσο ἀδιαφορεῖ ἡ Δύση γιά τά τεκταινόμενα διεθνῶς, τό πόσο τό χρῆμα ἔχει ἀποσυντονίσει τίς δυτικές κοινωνίες, τό πόσο οἱ ἰσχυροί τοῦ χρήματος ὁρίζουν καί κατευθύνουν πλέον τό παγόσμιο γίγνεσθαι, δείχνουν καθαρά τήν κατελύθυνση πού ἀκολουθεῖ ἡ παγκόσμια κοινωνία τῶν social media καί τῶν κρυπτονομισμάτων.

Ἡ κοινωνία σκέπτεται μέσα ἀπό πληκτρολόγια, μέ τεχνητή νοημοσύνη, μέ πλαστικό καί ἴσως ἀνύπαρκτο χρῆμα. Μιά κοινωνία ἡ ὁποία πολύ εὔκολα παρακάμπτει θρησκεῖες, ἀρχές, παραδόσεις καί παρακολουθεῖ ἀπό τήν τηλεόραση τήν ὑποδούλωσή της στίς δυνάμεις πού ἐπελαύνουν, μέ τά ὅπλα μέ τά ὁποῖα τίς ἐξόπλισε ἡ ἄπληστη Δύση, στήν προσπάθειά της νά κερδίσει ἐκεῖνα πού χάνει πλέον κάθε ἡμέρα καί συνεχῶς.