Ἡ ναυτοσύνη πού χάνεται…

Θυμᾶμαι, στίς ἀρχές τοῦ ’70, πού στήν γειτονιά μας δέν ὑπῆρχε οὔτε ἕνα σπίτι πού νά μήν ἔχει κάποιον δικό του ναυτικό!

Ἐμεῖς εἴχαμε τόν μεγάλο μας ἀδελφό, ἠλεκτρολόγο τοῦ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ, πού μπαρκάρισε ἀρχικῶς μέ τήν ἑταιρεία Βερνίκου καί ἔπειτα μέ τήν ἑταιρεία Ρεθύμνη-Κουλουκουντῆ. Εἴχαμε ἐπίσης τήν τύχη νά δοῦμε τήν ραγδαία πρόοδο καί τήν ἀνοικοδόμηση συνοικιῶν ὁλόκληρων στήν περιοχή τοῦ Πειραιῶς. Καλλίπολη, Χατζηκυριάκειο, Ἀμφιάλη, Εὐγένεια, Νίκαια, Κορυδαλλός. Σήμερα, ὅπως ἀναφέρουν στοιχεῖα ἀπό τήν Bimco, ἡ Ἑλλάς βρίσκεται στήν 7η θέση. Νά σημειώσουμε ὅτι τά στοιχεῖα ἀφοροῦν καί τούς ναυτικούς-στελέχη τῶν ναυτιλιακῶν ἑταιρειῶν, τά ὁποῖα δέν ταξιδεύουν.

Κατά τά στοιχεῖα τῆς Bimco, λοιπόν, γιά τό 2023, οἱ χῶρες οἱ ὁποῖες ἀπασχολοῦν τούς περισσότερους ναυτικούς εἶναι οἱ ἀκόλουθες: Φιλιππῖνες: 200.000 ἀξιωματικοί. Κίνα: 250.000 ναυτικοί, ἐκ τῶν ὁποίων 120.000 στήν θάλασσα καί 130.000 στά γραφεῖα. Ἰνδία: 165.000 ναυτικοί, μέ 95.000 στά πλοῖα καί 70.000 στά γραφεῖα.

Ἰνδονησία: 140.000 ναυτικοί, ἐκ τῶν ὁποίων 80.000 στήν θάλασσα καί 60.000 στά γραφεῖα. Ρωσσία: 110.000 ναυτικοί, ἐκ τῶν ὁποίων 60.000 ναυτολογημένοι καί 50.000 στά γραφεῖα.

Οὐκρανία: 96.000 ναυτικοί, ἐκ τῶν ὁποίων 50.000 στήν θάλασσα καί 46.000 στήν ξηρά. Ἑλλάς: 70.000 ναυτικοί, ἐκ τῶν ὁποίων 25.000 ἐν πλῷ καί 45.000 στήν στεριά. Τουρκία: 65.000 ναυτικοί, μέ 30.000 στήν θάλασσα καί 35.000 στά γραφεῖα. Μιανμάρ: 60.000 ναυτικοί, μέ 35.000 ἐν πλῷ καί 25.000 στά γραφεῖα, καί τήν πρώτη δεκάδα κλείνει τό Βιετνάμ μέ 55.000 ναυτικούς, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 30.000 στά πλοῖα καί 25.000 στά γραφεῖα.

Θά θυμίσουμε ἁπλῶς ὅσα εἶπε στά «Ποσειδώνια» ἡ δραστήρια πρόεδρος τῆς ΕΕΕ Μελίνα Τραυλοῦ: «Εἶναι ὥρα νά μᾶς ἀπασχολήσει ἐν συνόλῳ τό σύστημα τῆς Ναυτικῆς Ἐκπαιδεύσεως. Τά πλοῖα μας εἶναι πλέον ὑπερσύγχρονα καί θέλουμε οἱ ἀπόφοιτοι τῶν Ἀκαδημιῶν Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ νά ἔχουν τά κατάλληλα ἐφόδια καί γνώσεις, ὥστε νά ἀνταποκριθοῦν στίς ἀπαιτήσεις τῆς συνεχῶς ἐξελισσόμενης νέας ἐποχῆς. Ὅμως ὁ ἐκσυγχρονισμός τῆς ναυτικῆς ἐκπαιδεύσεως δέν ἐξαρτᾶται μόνον ἀπό ἐμᾶς, τήν ΕΕΕ.

Πρέπει νά ληφθοῦν πρωτοβουλίες ἀπό τά ἁρμόδια ὑπουργεῖα. Θέλουμε ἕνα κάνουμε τή ναυτιλία πιό ἑλκυστική. Νά εἰσαχθεῖ στά σχολεῖα ὥστε τά παιδιά ἀπό μικρά νά μαθαίνουν τή σημασία της. Νά καταλάβουν οἱ νέοι τί σημαίνει ναυτιλία γιά τήν ἐπαγγελματική τους ἐξασφάλιση. Νά μάθουν ὅτι μπορεῖ νά γίνει ἕνας σπουδαστής/σπουδάστρια πλοίαρχος στά 28 του χρόνια μέ μισθό 10.000 δολλάρια. Ἀποφοιτοῦν ἀξιωματικοί ἀπό τίς Ἀκαδημίες Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ καί “σκοτωνόμαστε μεταξύ μας” οἱ ναυτιλιακές ἑταιρεῖες ποιά θά καταφέρει νά προσελκύσει τούς περισσότερους ὥστε νά ναυτολογηθοῦν στά πλοῖα μας».

Ἄποψή μας εἶναι ὅτι ὁ ἀριθμός τῶν 25.000 ἐν ἐνεργείᾳ Ἑλλήνων ναυτικῶν εἶναι μεγαλύτερος τοῦ ὑπάρχοντος. Ὅπως φαίνεται, οἱ ἐν ἐνεργείᾳ ναυτικοί μας δέν ὑπερβαίνουν τίς 15-17.000.

Ὁ ἀριθμός τῶν 45.000 πού ἀναφέρεται στά στελέχη τῶν ἑταιρειῶν εἶναι πολύ πιό κοντά στήν πραγματικότητα. Ὅπως ὅμως καί ἄν ἔχουν τά πράγματα, ἀπαιτεῖται ἀλλαγή νοοτροπίας καί κινητοποίηση ὅλων τῶν δυνάμεων τῆς ναυτιλίας, ὥστε νά ἀνακινηθεῖ τό ἐνδιαφέρον τῶν νέων μας γιά τήν θάλασσα, καί νά ἀκούγεται συνεχῶς ἡ ἑλληνική γλῶσσα στίς γέφυρες τῶν πλοίων.

Ἄν δέν συμβεῖ αὐτό, εἶναι βέβαιο ὅτι σέ λίγα χρόνια δέν θά ὑπάρχει ἡ περίφημη ἑλληνική «ναυτοσύνη» γιά τήν ὁποία μποροῦμε εὐτυχῶς νά εἴμαστε ἀκόμη ὑπερήφανοι.