Ἔτσι, γιά ν’ ἀκούσουμε μιά ἀπάντηση…

Ὅταν ὁ Γιῶργος Τράπαλης, τῆς ἑταιρείας μετρήσεων Good affairs, μοῦ ἔλεγε ὅτι «Ὁ Δούκας εἶναι ὁ μόνος πού ἄν πάει σέ δεύτερο γῦρο μπορεῖ νά κερδίσει τόν Μπακογιάννη», πίστευα ὅτι μέ δουλεύει.

Σκέφθηκα, ὅμως, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ εἶχε προβλέψει, «Πολιτεία-Πολιτεία», τό ἀποτέλεσμα τῶν ἀμερικανικῶν ἐκλογῶν, ὅπου κέρδισε ὁ Τζό Μπάιντεν καί ἄρχισα νά προβληματίζομαι…

Ὅταν εἶδα τό ντημπαίητ μεταξύ Μπακογιάννη-Δούκα, ἄρχισα νά πιστεύω ὅτι ὁ ὑποψήφιος τοῦ ΠΑΣΟΚ μποροῦσε νά κερδίσει. Μίλησα μέ ἕναν στενό συνεργάτη του, μετά τό ντημπαίητ καί ἄκουσα τά ἑξῆς ἐνδιαφέροντα: «Ὁ Χάρης κυκλοφοροῦσε συνεχῶς μέ ταξί, γιά νά κάνει τά δικά του “γκάλοπ”. Ὅταν ρωτοῦσε τούς ταξιτζῆδες “τί βλέπουν γιά τόν Δῆμο Ἀθηναίων;” ἡ ἀπάντηση ἦταν πάντα ἡ ἴδια: “Ἔ, θά ξαναβγεῖ ὁ Μπακογιάννης, παρά τά λάθη του. Ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἔχει ἕναν ὑποψήφιο πού δέν βλέπεται καί τό ΠΑΣΟΚ ἕναν καθηγητή, πού δέν τόν ξέρει ἡ μάνα του!’’.

Μετά τό ντημπαίητ, ὅποτε ἔμπαινε σέ ταξί, τοῦ ἔλεγαν: Ἄντε, δήμαρχε, καλή ἐπιτυχία, σέ εἴδαμε!»… Συνεπῶς, ὁ Χάρης Δούκας δέν κέρδισε τίς ἐκλογές «ἐπειδή τίς ἔχασε ὁ Μπακογιάννης», ἀλλά ἐπειδή ἡ παρουσία καί ὁ λόγος του ἔπεισαν τήν πλειοψηφία τῶν Ἀθηναίων πού πῆγαν στήν κάλπη, ὅτι εἶναι ἱκανός νά διοικήσει καί νά βελτιώσει τήν πρωτεύουσα, ἡ ὁποία δέν περνᾶ καί τίς καλύτερες στιγμές της τά τελευταῖα χρόνια…

Φυσικά, ἡ νίκη τοῦ Χάρη Δούκα στίς δημοτικές ἐκλογές δέν μπορεῖ ἐπ’ οὐδενί νά χαρακτηρισθεῖ «νίκη τοῦ ΠΑΣΟΚ». Ὡστόσο, τό κόμμα τῆς Χαριλάου Τρικούπη ὄχι μόνο ἔσπευσε νά «καπελώσει» αὐτήν τήν ἐπιτυχία, ἀλλά ἄρχισε νά τήν προβάλλει ὡς τήν αἰχμή τοῦ δόρατος, μέ τό ὁποῖο θά μποροῦσε νά πλήξει τήν πανοπλία τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καί νά τόν ἐκθρονίσει ἀπό τήν θέση τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως.

Κάποια στιγμή, ἰδιαίτερα ὅταν ὁ ἐξ Ἑσπερίας ἀφιχθείς νέος πρόεδρος τῆς «πρώτης φορᾶς» ἄρχισε νά διχάζει τό κόμμα τοῦ Ἀλέξη Τσίπρα, τό ΠΑΣΟΚ ἔδειξε ὅτι ἀνακάμπτει καί ὅτι θά μποροῦσε νά εἶναι δεύτερο κόμμα στίς εὐρωεκλογές. Τό ἀποτέλεσμα, ὅμως, ἔδειξε ὅτι ἡ ἡγεσία δέν τά πῆγε ὅσο καλά ὑπολόγιζε, καί τό ΠΑΣΟΚ παρέμεινε τρίτο, πρᾶγμα πού ἔθεσε σέ κίνηση τίς –ὅποιες– ἐσωκομματικές ζυμώσεις ἐνῷ ἀκούγονται ἤδη φωνές γιά ἀλλαγή ἡγεσίας.

Ἀπό τούς πρώτους πού μίλησαν γιά ἀνάγκη προσφυγῆς στήν βάση τοῦ ΠΑΣΟΚ γιά ἐκλογή νέας ἡγεσίας (μέ τόν δικό του τρόπο) ἦταν καί ὁ ἄνθρωπος πού στόν δεύτερο γῦρο τῶν δημοτικῶν ἐκλογῶν στήν Ἀθήνα, κατόρθωσε νά ἀνατρέψει τά προγνωστικά καί τίς μετρήσεις καί νά κερδίσει τίς ψήφους τῶν κεντρώων καί τῶν κεντρο-αριστερῶν ψηφοφόρων. Ποιός, ἀλήθεια, ἀπό ὅλους ὅσοι (φέρονται νά) διεκδικοῦν τήν ἀρχηγία τῆς κεντροαριστερᾶς μπορεῖ νά ἔχει περισσότερα ἀπό τά δικά του ἐπιχειρήματα; Καί γιατί δέν προσέχει ὁ πρόεδρος τοῦ κόμματος τῆς Χαριλάου Τρικούπη (ἄς μήν ποῦμε «τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου», διότι ὁ Νῖκος ἔθεσε ἤδη θέμα ἡγεσίας) πρίν μιλήσει γιά «τοξικότητα»;

Ἄν ἤμουν στήν θέση τοῦ Χ. Δούκα, θά τηλεφωνοῦσα στόν Δημ. Ἀβραμόπουλο καί θά τόν ρωτούσα: «Έχετε μετανοιώσει πού δέν διεκδικήσατε τήν ἀρχηγία τῆς ΝΔ ὅταν ἤσασταν παντοδύναμος δήμαρχος τῆς Ἀθήνας τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων;», ἔτσι, γιά νά ἀκούσω μιά ἀπάντηση…