Ἐμπρός, στόν δρόμο πού ἔδειξε ὁ Ἕβρος

Ἡ χθεσινή ἐμπλοκή τουρκικῆς ἀκταιωροῦ σέ ἐπιχείρηση διαδώσεως τήν ὁποία…

… διεξῆγε σκάφος τοῦ Λιμενικοῦ μας Σώματος, εἶναι ἐνδεικτική τῆς ἀποθρασύνσεως καί τῆς καταφανοῦς προσπάθειας τῶν κατσαπλιάδων γειτόνων γιά πρόκληση σοβαροῦ ἐπεισοδίου στό Αἰγαῖο.

Φυσικά, ἐάν σέ ἄλλες ἐποχές καί ὑπό ἄλλες συνθῆκες ἀκταιωρός ξένου κράτους εἰσερχόταν στά ἑλληνικά χωρικά ὕδατα καί τό πλήρωμά της προέτεινε τά ὅπλα του ἐναντίον τῶν ἀνδρῶν τοῦ Λιμενικοῦ μας Σώματος, θά εἶχε, μέσα σέ ἐλάχιστο χρόνο, ἀκινητοποιηθεῖ καί μεταφερθεῖ στό κοντινότερο ἑλληνικό νησί καί τό πλήρωμά της θά εἶχε συλληφθεῖ.

Ὅπως ἀκριβῶς εἶχαν συλλάβει οἱ Τοῦρκοι τούς δύο Ἕλληνες στρατιωτικούς, οἱ ὁποῖοι –ἐμφανῶς ἐκ λάθους– εἶχαν εἰσέλθει στό τουρκικό ἔδαφος, στόν Ἕβρο. Καλό θά εἶναι νά μήν ἀεροβατοῦμε. Οἱ Τοῦρκοι προκαλοῦν, ἐπειδή ἔχουν ἀντιληφθεῖ ὅτι ἡ δική μας τακτική εἶναι ἡ τακτική τῶν ὑποχωρήσεων. Αὐτήν ἔχουμε ἐπιλέξει, σέ συνέχεια ἐκείνης ἡ ὁποία πρέσβευε ὅτι «δέν ὑπάρχουν σύνορα στήν θάλασσα», καί τήν ἄλλη, ἡ ὁποία ἀποτυπώνεται στούς τοίχους ὡς «μετανάστες-ἀδέρφια μας», ἀδιαφορῶντας ἄν στήν χώρα μεταναστεύουν –καί μέ τήν ἄδεια τῆς Ἀστυνομίας– πράκτορες τῆς ΜΙΤ, προβοκάτορες ἀλλά καί «κάθε καρυδιᾶς καρύδι», πού θέλει –ὡς νέος Ραμίζ Ἀλία– ὁ κατά φαντασίαν σουλτάνος νά «ξεφορτωθεῖ», προκειμένου νά ἀδειάσουν οἱ φυλακές του, γιά νά χωρέσουν οἱ συνεχῶς αὐγατίζοντες ἐπικριτές καί ἀντίπαλοι, οἱ ὁποῖοι, ζωή νά ’χουν, «φιλοξενοῦνται» κάθε τόσο, ἀγεληδόν, στά διάφορα «Ἐξπρές τοῦ μεσονυκτίου» πού ἔχει στήσει ὁ «φιλάνθρωπος» καί «εὐαίσθητος», ἐν ἀναμονῇ ἐξόδου, Τοῦρκος ἡγέτης…

Χωρίς νά ἐπιθυμοῦμε νά θίξουμε ὀνόματα καί ὑπολήψεις, καλό εἶναι νά ὑπενθυμίσουμε ὅτι ὅταν κάποιος ὑποχωρεῖ συνεχῶς, κάποια στιγμή «θά βρεῖ τοίχο»! Πολύ σωστά ἐπικαλούμεθα –συνεχῶς καί ἀδιαλείπτως– τό «Διεθνές Δίκαιο» καί τίς «Διεθνεῖς Συνθῆκες», ἀλλά ἐδῶ καί ὀκτώ μῆνες, ὅλη ἡ Εὐρώπη –ἔπειτα ἀπό ὀγδόντα καί πλέον ἔτη– ἀντιλαμβάνεται ὅτι «δέν τά βλέπουν ὅλοι ἔτσι τά πράγματα»…

Καί, εἰλικρινῶς, ἀπορεῖ κανείς μέ ἐκείνους πού ἐμφανίζονται στά κανάλια καί μᾶς λέγουν μέ στόμφο καί ἀποφασιστικότητα ὅτι «τά σύνορα δέν ἀλλάζουν». Ἄς ρίξουν μιά ματιά κάπως βορειοανατολικά καί ἴσως ἀντιληφθοῦν ὅτι τά πράγματα δέν εἶναι ἀκριβῶς ὅπως θά ἐπιθυμούσαμε νά εἶναι!

Πρόθεσή μας δέν εἶναι, φυσικά, ἡ ἐμπλοκή τῆς χώρας σέ πολεμικές ἐπιχειρήσεις. Ἀλλά ἀπό τό σημεῖο αὐτό μέχρι τοῦ νά μοιράσουμε βίντεο γιά νά δείξουμε ὅτι τουρκικές ἀκταιωροί παραβιάζουν τά θαλάσσια σύνορά μας, ὑπάρχει μία βασική διαφορά. Ἄς μεριμνήσουν οἱ ἔχοντες τήν εὐθύνη καί τό πρόσταγμα, τήν ἑπομένη φορά πού τό Λιμενικό Σῶμα θά ἐπιχειρήσει διάσωση ἀνθρώπων στό Αἰγαῖο, νά ἔχει καί τήν συνοδεία ἑνός πολεμικοῦ σκάφους. Ἄν οἱ Τοῦρκοι πετύχουν μία μόνο φορά νά καπελώσουν τήν διάσωση στό Αἰγαῖο, τά πράγματα θά περιπλακοῦν ἀκόμη περισσότερο. Καί ἀφοῦ βλέπουμε ὅτι «δέν πάει» ἡ τακτική τῆς ἀνοχῆς καί τῶν ὑποχωρήσεων, ἄς «ἀλλάξουμε τροπάριο». Ὁ Ἕβρος εἶναι ἕνα καλό παράδειγμα. Χερσαῖα ἐκεῖ τά σύνορα, θαλάσσια στό Αἰγαῖο. Ὁ σκοπός ἴδιος, ἄς γίνει ἴδιος καί ὁ τρόπος δράσεως! Ὅπως εἴδαμε, στόν Ἕβρο «ἔγινε δουλειά». Ἄς γίνει τό ἴδιο (καί καλύτερο) στό Αἰγαῖο!