Ἄς κρατήσουν οἱ χοροί, ἀλλά κοντά στόν πολίτη

Ἄς ἀφήσουμε γιά λίγο τά «ἑλληνοτουρκικά»

Ἐξ ἄλλου ἡ στήλη μας ὀφείλει νά ἀσχολεῖται μέ περισσότερα θέματα. Μήν μοῦ πεῖτε ὅτι ἔχω ἄδικο. Τά ΜΜΕ ἔχουν «κλειδώσει» (γιά νά χρησιμοποιήσω τήν προσφιλῆ ἔκφραση τῶν δημοσιολόγων καί τῶν πολιτικῶν) δύο –τό πολύ τρία– θέματα καί μᾶς βομβαρδίζουν μέ αὐτά. Νά μέ συμπαθᾶτε, ἀλλά νομίζω ὅτι ἐμεῖς ἀσχολούμεθα περισσότερο μέ τά καμώματα τοῦ Ἐρντογάν ἀπό ὅ,τι ὁ τουρκικός Τύπος. Τό δεύτερο προσφιλές θέμα εἶναι ὁ κορωνοϊός. Ξυπνᾶμε καί κοιμόμαστε μέ τήν εἰκόνα τοῦ Χαρδαλιᾶ μασκοφόρου καί τιμωροῦ. Φυσικά καί ὑπάρχει τό πρόβλημα, ἀλλά τά μεγαλύτερα προβλήματα λύνονται μόνο μέ νηφαλιότητα. Τρίτο θέμα εἶναι ἡ δίκη τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, ἡ ὁποία –ἐπί τέλους– πλησιάζει στό τέλος της. Ἀλλά δέν θά μείνουμε ἔτσι, ἔρχεται ἡ δίκη τοῦ Ζάκ… Ἄς τά ἀφήσουμε, λοιπόν, ὅλα αὐτά καί ἄς ἀσχοληθοῦμε μέ τά ἄλλα, μεγάλα προβλήματα, ἤτοι μέ τήν καθημερινότητά μας, μέ τήν ὁποία οὐδείς ἐκ τῶν προαναφερθέντων μᾶς κάνει τήν τιμή νά ἀσχοληθεῖ. Κυβερνῶντες καί μή πολιτικοί, ἀλλά καί ΜΜΕ, ἔχουν λησμονήσει τήν καθημερινότητα καί τήν ἔχουν καταχωνιάσει κάτω ἀπό τά «μεγάλα θέματα».

Δέν ἄκουσα, διά νά εἶμαι εἰλικρινής, κάποιον νά μᾶς πεῖ τί θά ἀπογίνουν οἱ χιλιάδες ὀφειλέτες δανείων, πού κινδυνεύουν νά χάσουν τά σπίτια τους μέ τίς διατάξεις τοῦ νέου «πτωχευτικοῦ» Νόμου. Καί νά μέ συμπαθοῦν οἱ κρατοῦντες, ἀλλά τό νά κηρύττεις τούς πολῖτες σέ «πτώχευση» ὅταν προηγουμένως τούς ἔχεις «ξεζουμίσει» γιά νά μήν πτωχεύσουν οἱ Τράπεζες, εἶναι λίγο «σόλικο», ὅπως καί νά τό κάνουμε… Κανείς δέν μᾶς εἶπε ἐπίσης τί θά γίνει μέ τούς ἐργαζομένους οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑποχρεωθεῖ, λόγω τῆς πανδημίας, σέ περικοπές ὡραρίων, ἀποδοχῶν ἤ ἀκόμη καί σέ ἀπώλεια τῆς ἐργασίας τους. Πῶς θά καλύψουν τίς ἐκκρεμότητες πού τούς δημιούργησε –καί ἐξακολουθεῖ νά τούς δημιουργεῖ– ἡ νέα κατάσταση; Διότι, δέν λέμε, καλή καί σωτήρια γιά τίς ζωές μας ἡ «καραντίνα», ἀλλά τί νά τήν κάνεις τήν ζωή ὅταν δέν μπορεῖς νά ζήσεις; Ἄς πᾶμε καί σέ ἐκείνη τήν τάξη ἡ ὁποία ἔχει πληγεῖ περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη, στήν τάξη τῶν τεχνῶν. Πόσα «ἕτοιμα» ἤ «μαῦρα» νά ἔχουν οἱ χιλιάδες καλλιτέχνες οἱ ὁποῖοι δέν εἶναι «φίρμες»; Καί καλά οἱ «φίρμες», ὅλο καί σέ κάποιο «κανάλι» θά χωθοῦν –ἔστω καί κάνοντας τεράστιες ὑποχωρήσεις– σέ κάποιο «σόου» θά βολευτοῦν νά λένε σαχλαμαρίτσες γιά τό μεροκάματο. Ἀλλά οἱ ἄλλοι, οἱ «μικρότεροι» καί οἱ «μικροί»; Οἱ τεχνικοί, οἱ φωτιστές, οἱ ἀμπιγιέρ, οἱ μαγιγιέρ, οἱ ταξιθέτες, οἱ ταμίες, οἱ λογιστές; Ἕνας ὁλόκληρος κόσμος, ὁ ὁποῖος οὐδεμία ἔχει σχέση μέ τήν «μαύρη ἐργασία»; Εἴδατε; Μέ δυό-τρία « εματάκια» ἔπιασα νά ἀσχοληθῶ καί… γέμισε ὁ χῶρος πού μοῦ παρέχει ἡ ἐφημερίδα! Ἔχουμε, ὅμως, καιρό γιά πολλά ἀκόμη. Τελειώνοντας, ἕνα μεγάλο «Μπράβο» στήν Ἐπιτροπή τοῦ «2021» γιά τό βίντεο «Ἄς κρατήσουν οἱ χοροί». Μέ συγκίνησε, μέ ἀνέβασε, τό ἀγάπησα!

Απόψεις

Ἡ ἀδιαλλαξία σώζει τόν ἀδύνατο!

Μανώλης Κοττάκης
Ἡ παρακαταθήκη τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ γιά ἔθνη πού εὑρίσκονται σέ ὑποχώρηση καί ὁ συναγερμός πού ἤχησε ὁ πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλῆς

Ἑστία, Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Πρό 60 ετων: «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΙΑΣΑΛΕΥΣΙΣ ΣΧΕΣΕΩΝ» - «ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΕΣΗΕΑ»

Πληθαίνουν οἱ Τσαμπερλέιν

Μανώλης Κοττάκης
Τήν περασμένη ἑβδομάδα, ὁ τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΪ μετέδωσε ἀργά τή νύχτα τήν βιογραφική ταινία γιά τόν Οὐίνστον Τσώρτσιλ, κυρίαρχο σημεῖο τῆς ὁποίας ἦταν ἡ ἀντιπαράθεσή του μέ τόν Τσαμπερλέιν ἐπί τῆς ἀρχῆς γιά τήν στρατηγική ἀπέναντι στήν Γερμανία

Καί ἀπό δυσμάς ὁ κίνδυνος: Ἀλλάζει τό ἀμυντικό δόγμα

Εφημερίς Εστία
Ἡ ἐπικράτησις τῆς Τουρκίας στήν Λιβύη ἐπιβάλλει τήν ἀναδιάταξη τῶν ναυτικῶν δυνάμεων – Στήν Μεσόγειο ἀντί τοῦ Αἰγαίου (πού σφραγίζεται μέ τήν «Ἀσπίδα τοῦ Ἀχιλλέως») τό κέντρο βάρους τῆς ἀμύνης μας

«Ὁ Μικρασιατικός Ἑλληνισμός νά γίνει μοντέλο πλοήγησης γιά τό ἐκπαιδευτικό σύστημα στήν χώρα μας…»

Εφημερίς Εστία
Ὁ Μητροπολίτης Νέας Ἰωνίας, Φιλαδελφείας, Ἡρακλείου καί Χαλκηδόνος, κ.κ. Γαβριήλ, ἐξηγεῖ στήν «Ἑστία» ὅτι γιά τήν ἵδρυση τοῦ ἐκεῖ Ἰωνικοῦ Κέντρου «ἡ ἰδέα γεννήθηκε ἀπό τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο χειρίστηκαν οἱ Ἑβραῖοι τό Ὁλοκαύτωμα, οἱ ὁποῖοι ἔκαναν μία πάρα πολύ καλή δουλειά παγκοσμίως, μέ ἀποτέλεσμα κανείς νά μήν ἀμφισβητεῖ τήν ὕπαρξη τοῦ γεγονότος αὐτοῦ»