Ἡ ἐπικράτησις τῆς Τουρκίας στήν Λιβύη ἐπιβάλλει τήν ἀναδιάταξη τῶν ναυτικῶν δυνάμεων – Στήν Μεσόγειο ἀντί τοῦ Αἰγαίου (πού σφραγίζεται μέ τήν «Ἀσπίδα τοῦ Ἀχιλλέως») τό κέντρο βάρους τῆς ἀμύνης μας
Ανέκαθεν ἡ Ἑλλάς προσέβλεπε πρός τήν θάλασσα, ἡ ὁποία ἦταν ὁ πνεύμων ζωῆς τῆς πατρίδος μας. Ὅμως ἡ ἀνάπτυξις τῶν ἑλληνικῶν δυνατοτήτων στήν Μεσόγειο, πού κάποτε ἦταν φιλόδοξο ὅραμα, πλέον εἶναι ἀδήριτος ἀνάγκη.
Διά τῆς ἐπικρατήσεώς της στήν Λιβύη, ἡ Τουρκία ὁλοκλήρωσε τήν στρατηγική περικύκλωση τῆς χώρας μας, τήν ὁποία σχεδίαζε ἐδῶ καί τοὐλάχιστον μιά δεκαετία. Καί τοῦτο σημαίνει ὅτι καί ἡ Ἑλλάς, προκειμένου νά ἀντιμετωπίσει τήν νέα μορφή τῆς ἀπειλῆς, ἀλλάζει τό ἀμυντικό της δόγμα. Παραμένει βεβαίως αὐτό τό δόγμα ἀποτρεπτικό, πρέπει ὅμως νά λάβουμε πλέον ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ ἀπειλή δέν προέρχεται μόνον ἐξ ἀνατολῶν. Ἔτσι ὅπως τά καταφέραμε, ἀπειλή ὑπάρχει καί ἐκ δυσμῶν, ἀπό τήν Λιβύη. Καί πάντα ὑπάρχει ἡ Ἀλβανία, πρόθυμη νά παραχωρήσει λιμενικές διευκολύνσεις τούς Τούρκους, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν καλά τήν ἀξία τοῦ λιμένος τοῦ Αὐλῶνος.
Βεβαίως, ἡ στρατηγική θέσις τῆς Ἑλλάδος, πού συνοψίζεται στό ὅτι κατέχει τό «ἀνατολικό κλειδί» τῆς θαλασσίας ὁδοῦ τῆς Μεσογείου, προϋπέθετε τήν ἀνάπτυξη ἑνός Ναυτικοῦ ἱκανοῦ νά κυριαρχεῖ στήν καθ’ ἡμᾶς θάλασσα. Καί, ὅπως προαναφέραμε, αὐτό πλέον δέν εἶναι φιλοδοξία, εἶναι ἀνάγκη, εἶναι προαπαιτούμενο ἐθνικῆς ἐπιβιώσεως. Δέν εἶναι ὥρα γιά μεμψιμοιρία ἤ καταλογισμό εὐθυνῶν γιά στρατηγικές παραλείψεις, ἀλλά θά πρέπει νά ἀναλογισθοῦμε ὅτι ἄν εἴχαμε φροντίσει ἐγκαίρως νά ἀναπτυχθεῖ τό Ναυτικό μας στήν Μεσόγειο, σήμερα δέν θά εὑρισκόμεθα στήν δυσχερῆ θέση στήν ὁποία ἔχουμε περιέλθει. Ἄς εἶναι λοιπόν δίδαγμα γιά τό μέλλον.
Τοὐλάχιστον αὐτήν τήν στιγμή, ἡ πολιτική ἡγεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης δείχνει νά ἔχει συναίσθηση τῆς πραγματικότητος καί κινεῖται πρός τήν ὀρθή κατεύθυνση. Μελετᾶ νέο προσανατολισμό τοῦ ἀμυντικοῦ δόγματος καί ἀναδιοργανώνει τίς ναυτικές μας δυνάμεις ὥστε νά ἀνταποκριθοῦν στίς σημερινες ἀπαιτήσεις. «Σφραγίζεται» τό Αἰγαῖο μέ τά συστήματα τῆς «Ἀσπίδας τοῦ Ἀχιλλέως» καί τά πολεμικά μας πλοῖα ἐξορμῶντας ἀπό νέες βάσεις σέ ἐπίκαιρα σημεῖα τῆς ἐπικρατείας ἀπερίσπαστα θά μποροῦν νά ἀσκήσουν θαλάσσιο ἔλεγχο στήν Μεσόγειο ἀποτρέποντας τήν περαιτέρω ἐφαρμογή τῶν σχεδίων τῆς Τουρκίας.
Προφανῆ εἶναι τά σχέδια αὐτά, ἀλλά πλέον τά σκιαγραφεῖ, θέτοντας κυριολεκτικῶς τό δάκτυλο ἐπί τόν τύπον τῶν ἥλων, ὁ ὑπουργός Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Νῖκος Δένδιας. Τονίζει σέ πρόσφατη συνέντευξή του: «Εἶναι προφανές ὅτι ἡ κύρωση δέν προσδίδει νομιμότητα στό ἀποκαλούμενο “τουρκολιβυκό μνημόνιο”, καθώς δέν μεταβάλλει τόν παράνομο, ἄκυρο καί ἀνυπόστατο χαρακτῆρα του. Ἐξακολουθεῖ νά ἀντίκειται στό Διεθνές Δίκαιο τῆς Θάλασσας καί οὐδεμία σχέση ἔχει μέ τή γεωγραφική καί νομική πραγματικότητα τῆς Μεσογείου. Βεβαίως, ἡ ἐξέλιξη εἶναι μιά ἀκόμη ἀπόδειξη τῆς τουρκικῆς μεθόδευσης καί δέν μᾶς χαροποιεῖ. Θά πρέπει νά μᾶς προβληματίσει τί συνεπάγεται ἡ διείσδυση τῆς Ἄγκυρας στήν περιοχή τῆς Βεγγάζης γιά τήν ἀσφάλεια στήν Ἀνατολική Μεσόγειο, ἀλλά καί οἱ τυχόν ἐπιπτώσεις σέ ἄλλα ζητήματα, ὅπως οἱ μεταναστευτικές ροές».
Περαιτέρω ὁ κ. Δένδιας ἐπισημαίνει: «Δυστυχῶς, ἡ Τουρκία διευρύνει συνεχῶς τήν ἀτζέντα τῶν παράνομων ἀπαιτήσεων, ὅπως τό ἰδεολόγημα τῆς “Γαλάζιας Πατρίδας”, τό ὁποῖο συναγωνίζεται σέ νομικό καί γεωγραφικό παραλογισμό τό τουρκολιβυκό μνημόνιο. Ἐξυπακούεται ὅτι ἡ ἐσωτερική νομοθεσία χώρας δέν μπορεῖ νά δημιουργήσει πραγματικότητα πού ἀντίκειται στό Διεθνές Δίκαιο τῆς Θάλασσας. Συνιστᾶ, ὅμως, πρόκληση πρός τήν διεθνῆ κοινότητα καί τήν κοινή λογική ἡ συγκεκριμένη προσέγγιση, καθώς ἐπιχειρεῖ νά παρουσιάσει ἑλληνικά νησιά καί θαλάσσιες ζῶνες σάν χῶρο τουρκικῶν διεκδικήσεων, εὐελπιστῶντας ὅτι μπορεῖ νά ἐπιβάλει τήν ἀποδοχή τους.
Ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἀδύνατον νά ἀποδεχθεῖ ἀκρωτηριασμό ἐθνικῆς κυριαρχίας καί ἀπεμπόληση κυριαρχικῶν δικαιωμάτων. Ἕνας λόγος, ἄλλως τε, γιά τόν ὁποῖο προχωρήσαμε στήν μεταρρύθμιση “Ἀτζέντα 2030” εἶναι γιά νά μπορεῖ ἡ Ἑλλάδα νά ἀντιμετωπίσει κάθε πρόκληση. Ἰσχυρές Ἔνοπλες Δυνάμεις σημαίνει ἀξιόπιστη ἀποτροπή, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει στήν χώρα νά ἔχει αὐτοπεποίθηση καί νά ἀντιμετωπίζει τίς προκλήσεις μέ ἀποφασιστικότητα».
Γιά νά ἀνταποκριθοῦν στήν ἀποστολή τους οἱ Ἔνοπλες Δυνάμεις μας πρέπει νά προχωρήσουν ἕνα βῆμα πέρα ἀπό τήν ἀπόκτηση νέων συστημάτων, πλοίων καί ἀεροσκαφῶν. Καί αὐτό τό περιγράφει ἐναργῶς ὁ κ. Δένδιας λέγοντας: «Αὐτή εἶναι ἡ μεγάλη ἀλλαγή. Ἡ χώρα περνᾶ ἀπό τήν παλαιότερη λειτουργία C4I στό C5ISRT (Διοίκηση, Ἔλεγχος, Ἐπικοινωνίες, Ὑπολογιστές, Κυβερνοχῶρος, Πληροφορίες, Ἐπιτήρηση, Ἀναγνώριση καί Στοχοποίηση). Δημιουργοῦμε μιά σύγχρονη πλατφόρμα, ἡ ὁποία συλλέγει τήν εἰκόνα ἀπό τό σύνολο τῶν αἰσθητήρων πού διαθέτει ἡ χώρα, τήν ἐπεξεργάζεται, τήν προτεραιοποιεῖ, προτείνει τήν κατάλληλη ἀντιμετώπιση καί προβαίνει σέ στοχοποίηση. Οἱ Ἔνοπλες Δυνάμεις μετατρέπονται ἀπό ἕνα σύνολο προσωπικοῦ καί ὁπλικῶν συστημάτων σέ ἕναν ἑνιαῖο ὀργανισμό, ἱκανό νά ἀνταποκρίνεται ἀπέναντι σέ κάθε σύγχρονη ἀπειλή».
Καί, ὅπως εἴπαμε καί παραπάνω, ἡ ἀπειλή πλέον δέν ἐλλοχεύει μόνο ἀνατολικά. Τώρα ἀντιμετωπίζουμε κίνδυνο καί ἀπό τά δυτικά.
Μ.Η.Τ. 232122