Ζητοῦν ρήτρα-μαμούθ ἡμερησίας ἀποζημιώσεως γιά κάθε μέρα παρακρατήσεώς τους ἀπό τήν Σόφια – Στό κενό ἡ παρέμβαση Μητσοτάκη στήν Ἀρχιεπισκοπή
H κατάσταση τίς δύο τελευταῖες μέρες στήν Ἐπιτροπή Μορφωτικῶν Ὑποθέσεων τῆς Βουλῆς εἶναι ἄκρως σουρεαλιστική: Οἱ ἄθεοι τοῦ ΣΥΡΙΖΑ μέ ἐπί κεφαλῆς τήν Δούρου καί τόν Πολάκη σφυροκοποῦν τήν ἔνθεη μέν, ἀλλά μέ βαθιά ἀντιπάθεια πρός στόν Κλῆρο ὑπουργό τοῦ ΠΑΣΟΚ Λίνα Μενδώνη, πού ἐκπροσωπεῖ σήμερα τήν κατά δήλωσή της «ζήτω ἡ θρησκεία» Νέα Δημοκρατία… γιά ποιά θέματα λέτε;
Γιά τά κειμήλια τῆς Μονῆς Εἰκοσιφοινίσσης πού ἔκλεψαν οἱ Βούλγαροι, ἀλλά μηδέποτε ἐπέστρεψαν, καί γιά τό νέο καθεστώς τῆς Μονῆς Σινᾶ! Ἡ σιωπή τῆς Ἐκκλησίας πού ἐξασφάλισε ὁ κύριος Πρωθυπουργός, πλήν ἐξαιρέσεων, εἶναι δῶρον ἄδωρον. Ὁ Θεός τά «οἰκονόμησε» ἔτσι ὥστε νά ἐπιστρατευθοῦν οἱ ἄθεοι γιά νά προστατέψουν τά κειμήλιά μας ἀφοῦ ἀπεργοῦν οἱ «ντεμέκ» χριστιανοί τῆς ΝΔ.
Ἡ εἰσαγωγή ὅμως αὐτή εἶναι ἡ ἀρχή στό θέμα μας. Ἡ Κυβέρνηση, πού ἔφθασε στό σημεῖο νά προβεῖ διά τοῦ Πρωθυπουργοῦ σέ διάβημα διαμαρτυρίας πρός τήν Ἀρχιεπισκοπή προκειμένου νά κατασταλοῦν οἱ ἐνοχλητικές φωνές διαμαρτυρίας πνευματικῶν ἀνθρώπων ἀπό τήν Βόρειο Ἑλλάδα γιά τίς «τρῦπες» τῆς συμφωνίας, βρίσκεται μπροστά σέ μιά νέα κατάσταση: Σύσσωμες οἱ τοπικές κοινωνίες τῆς Δράμας, ἀλλά καί τῆς Ξάνθης, μέ ἐμπροσθοφυλακή τούς τοπικούς δικηγορικούς συλλόγους, τούς ἐπιστημονικούς συλλόγους, τόν Κλῆρο καί τήν τοπική Ἐκκλησία γενικώτερα, εἶναι σέ συντονισμό γιά τήν κατάθεση προσφυγῆς στό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο μέ τήν ὁποία θά ζητοῦν
• τήν ἐπιστροφή ὅλων τῶν κλαπέντων κειμηλίων μέ βάση τά ὁριζόμενα στήν Συνθήκη τοῦ Νεϊγύ τοῦ 1917,
• τήν καταδίκη τῆς Βουλγαρίας σέ ρήτρα ἡμερησίας ἀποζημιώσεως- μαμούθ γιά κάθε ἡμέρα πού παρακρατᾶ τά χιλιάδες κλαπέντα κειμήλια ἀπό τούς Νομούς Δράμας καί Ξάνθης.
Ἡ πίεση στήν Βόρειο Ἑλλάδα καί εἰδικῶς σέ αὐτούς τούς ἀκριτικούς νομούς εἶναι παλλαϊκή καί δέν εἶναι δυνατόν νά τήν ἀγνοήσουν οἱ ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας μας στήν Ἀνατολική Μακεδονία καί τήν Θράκη. Δίνουν λόγο στούς ἀγέννητους καί τούς νεκρούς. Γιά τόν σκοπό αὐτόν μάλιστα, οἱ τοπικές κοινωνίες, πού εὑρίσκονται σέ φάση ὀργανώσεως, εἶναι ἤδη σέ ἐπαφή μέ εὐρωπαϊκές μή κυβερνητικές ὀργανώσεις πού εἶναι εἰδικές σέ διεκδικήσεις καί ἐπιστροφές κλαπέντων, ἐνῷ ζητεῖται ἡ ἐμπειρία τῶν ἀδελφῶν μας Κυπρίων, πού διεκδίκησαν τά κειμήλιά τους καί τούς θησαυρούς τους ἀπό τά Κατεχόμενα.
Καί νά ἤθελαν οἱ τοπικές κοινωνίες νά σιγήσουν, ὅπως ἀπαιτεῖ ὁ Πρωθυπουργός, εἶναι ἀδύνατον μετά τίς δηλώσεις Βουλγάρας ἀξιωματούχου πού μετέδωσε τό Βουλγαρικό Πρακτορεῖο Εἰδήσεων (καί ἀποκάλυψε ἡ «δημοκρατία»), σύμφωνα μέ τίς ὁποῖες τά κειμήλια ἐπεστράφησαν προσωρινά καί δέν παραχωρήθηκε στήν Ἑλλάδα ἡ κυριότητά τους. Αὐτές τούς ὑποχρεώνουν νά βγοῦν μπροστά. Οἱ ἀπειλές πού δέχθηκαν καί δέχονται ὑποχωροῦν ἐμπρός στό χρέος πού ἔχουν ὅλοι ἀπέναντι στήν Ἱστορία.
Οἱ τοπικές κοινωνίες στήν Βόρειο Ἑλλάδα εἶναι ἐξοργισμένες ἀπό τό γεγονός ὅτι οἱ Βούλγαροι μᾶς ἔστειλαν κενές λειψανοθῆκες γιατί γνωρίζουν ὅτι ὁ περίφημος Δημητρώφ ἐπιχείρησε νά πουλήσει ἅγια λείψανα πρός ἴδιον ὄφελος στήν μαύρη ἀγορά. Εἶναι ἐξοργισμένες καί ἀποροῦν μέ τήν στάση τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ὄχι μόνο ἀρνεῖται νά δώσει στήν δημοσιότητα τό μνημόνιο-σκάνδαλο, ἀλλά ἄκουσαν τήν ὑπουργό Πολιτισμοῦ νά ὑποστηρίζει στήν Βουλή ὅτι ἔχει ἐφαρμοστεῖ ἅπαξ ἡ Συνθήκη τοῦ Νεϊγύ καί ὅτι οἱ Βούλγαροι μᾶς ἐπέστρεψαν χιλιάδες κειμήλια –στήν πραγματικότητα, περίπου διακόσια– τό 1917.
Εἶναι ἐξοργισμένες, ἐπειδή ἡ Ἑλλαδική Ἐκκλησία εὐχαρίστησε κεντρικά τήν Κυβέρνηση, ἐνῷ τώρα ἀποδεικνύεται πώς οὔτε τά 48 κειμήλια πού ἐπεστράφησαν δέν εἶναι στήν ἰδιοκτησία μας. Εἶναι ἐξοργισμένες, τέλος, καί μέ μεμονωμένους ἱεράρχες τῆς Βορείου Ἑλλάδος, πού δέν ἔδωσαν τήν μάχη πού ἔπρεπε, ἀλλά ἔκαναν προσωπικό παιχνίδι καί ἐνσωματώθηκαν σέ κομματικά σχέδια ἀξιωματούχων. Μέ καλή πίστη καί ἄθελά τους, ὅπως θέλουμε νά πιστεύουμε.
Γιά νά εἴμαστε λοιπόν σαφεῖς, τά θέματα πού ἀφοροῦν ἐθνικές μνῆμες, τήν Ἱστορία καί τήν Ὀρθοδοξία, δέν κλείνουν ἐπειδή ἔβγαλε «φετφά» ὁ ἄγευστος ἀπό Χριστιανισμό ἡγέτης μας καί διέταξε γενικό σιωπητήριο. Ἡ πλάνη τοῦ νά νομίζει κανείς ὅτι μπορεῖ νά ἐλέγξει τό ποίμνιο καί τούς ἱερεῖς ἐπειδή ἐλέγχει τίς κορυφές, ὅσο δύναται τέλος πάντων, διαλύεται μέ κρότο. Τά κειμήλια δέν πωλοῦνται οὔτε χαρίζονται.
Ἀφοῦ δέν ἐπεστράφησαν, διεκδικοῦνται.



