Ἡ στρατόσφαιρα τῆς ἀναισθησίας

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ δέν εἶναι ὅτι ὁ ὑφυπουργός Ἐξωτε- ρικῶν Χάρης Θεοχάρης χαρακτήρισε «κακομοίρηδες» τό 70% τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ δέν εἶναι ὅτι ὁ ὑφυπουργός Ἐξωτερικῶν Χάρης Θεοχάρης χαρακτήρισε «κακομοίρηδες» τό 70% τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας (κατ’ ἀναλογίαν καί τῆς Περιφέρειάς του) μέ τήν σκέψη ὅτι δέν εἶναι ψηφοφόροι τῆς ΝΔ, ἄρα ἀνέτως μποροῦσε νά «Ἀδωνίσει» πρός ἀλίευση ψήφων (ἄν καί ὁ Γεωργιάδης εἶναι πιό προσεκτικός σέ αὐτά).

Τό πρόβλημα εἶναι ὅτι τά πιστεύει. Ἡ συγγνώμη του δέν ἔχει κανένα νόημα. Καί μαζί μέ αὐτόν τά πιστεύει καί ἡ μεγάλη πλειονότης στελεχῶν τοῦ σκληροῦ πυρῆνα τοῦ κόμματος, ἡ ὁποία ἔχει υἱοθετήσει τό δόγμα τοῦ TikTok «Ἐμεῖς σᾶς ζοῦμε!».

Τό πρόβλημα εἶναι ὅτι τό κόμμα ἔχει καταληφθεῖ ἀπό ἕναν στρατό ὁ ὁποῖος θεωρεῖ πώς ἡ ΝΔ κάνει χάρη στούς Ἕλληνες πού ἀσχολεῖται μαζί τους, καθώς, ἐνῷ ὑπάρχει εὐημερία, ὁ κόσμος εἶναι ἀχάριστος μαζί της καί στρατολογεῖται ἀνοήτως στήν «συμμορία τῆς μιζέριας». Εἶναι τέτοιος ὁ φανατισμός τους ὥστε ἔχουν φθάσει στό σημεῖο νά παρουσιάζουν τό δικαίωμα στήν ζωή ὡς «κυβερνητική παροχή».

Καί πρός ἐπίρρωσιν αὐτοῦ ἀναμηρυκάζουν τό ἐπιχείρημα ὅτι εἶναι γεμᾶτες οἱ ταβέρνες, λές καί οἱ ταβέρνες ἦταν ποτέ στήν πατρίδα μας ἄδειες! Οὔτε ἐπί μνημονίων δέν ἦταν ἄδειες.

Τό δικαίωμα στήν συγκέντρωση γύρω ἀπό ἕνα τραπέζι καί τήν ἀνταλλαγή σκέψεων μετά τοῦ τερπνοῦ εἶναι, ἐκτός ἀπό στοιχεῖο τῆς παράδοσης, βασικό ἀνθρώπινο δικαίωμα στήν Ἑλλάδα, ἀκόμη καί στίς χειρότερες μέρες τῆς Ἱστορίας της. Ὄχι κυβερνητική παροχή. Ὁ κύριος Θεοχάρης δέν εἶναι λοιπόν τό πρόβλημα. Εἶναι τό σύμπτωμα.

Τό πρόβλημα εἶναι τό σύνδρομο τῆς ἄρρωστης σκέψης πού διαπερνᾶ τόν σκληρό πυρῆνα τῆς κυβερνητικῆς ἐξουσίας στό Μαξίμου. Ἄν ἡ ΝΔ ἦταν κόμμα σοβαρό καί εἶχε δι-
ατηρήσει τόν κορμό τῆς ἰδεολογικῆς της σκέψης, ὅπως αὐτή περιγράφεται στήν ἱδρυτική διακήρυξη πού ἔγραψε ἕνας φτωχός ἀπό τίς Σέρρες, ὁ εἰσαγόμενος ἀπό τό «Ποτάμι» Χάρης Θεοχάρης θά γνώριζε ὅτι σέ αὐτό τό κόμμα οἱ νοικοκυραῖοι ἐνδιαφέρονταν πάντοτε γιά αὐτούς πού ἀποκαλεῖ «κακομοίρηδες».

Γιά τούς διπλανούς τους. Δέν στράφηκαν ποτέ ἐναντίον τους. Διότι ἄν ὑποθέσουμε ὅτι νοικοκυραῖοι εἶναι μόνο οἱ δικηγόροι, οἱ λογιστές, οἱ καθηγητές, οἱ μηχανικοί, οἱ μικρομεσαῖοι ἐπιχειρηματίες, οἱ ἔμποροι, οἱ αὐτοκινητιστές καί ἄλλοι εὔποροι, τότε θά καταλήξουμε στό ὅτι χωρίς ἀλληλεπίδραση μέ τούς κατά Θεοχάρη «κακομοίρηδες» εἶναι μαθηματικῶς ἀδύνατον νά πᾶνε μπροστά οἱ κοινωνίες.

Νά διατηρήσουν τήν συνοχή τους καί νά μείνουν ἑνωμένες. «Σεπαρέ» στήν Ἑλλάδα δέν εἴχαμε μέχρι νά ἐμφανιστεῖ τελευταῖα τό συγκεκριμένο «εἶδος». Αὐτό πού ἀνακαλύπτει ἡ ἑλληνική κοινωνία λοιπόν, καί ὡς πρός αὐτό ὁ κύριος Θεοχάρης τῆς προσφέρει μεγίστη ὑπηρεσία, εἶναι πώς στόν «Πύργο Ἐλέγχου» τῆς παρατάξεως ὑπάρχουν κομισάριοι καί μανδαρίνοι πού ὑποτιμοῦν βαθιά τήν ἀξία τοῦ ἀνθρώπου.

Τήν ἀξιοπρέπεια τοῦ ἀνθρώπου. Τήν ἴδια τήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ ρατσισμός, πολιτικός καί κοινωνικός, εἶναι τόσο βαθύς, DNΑικός, ὥστε θά ἔπρεπε νά κινηθεῖ ἡ διαδικασία γιά τήν ἐφαρμογή τοῦ ἀντιρατσιστικοῦ νόμου εἰς βάρος μερικῶν στελεχῶν τῆς ΝΔ πού ἐκτρέπονται διαρκῶς καί ἐπιτίθενται στούς Ἕλληνες. Ἐδῶ δέν μιλᾶμε γιά φιλελευθερισμό, κομμουνισμό καί σοσιαλισμό.

Πᾶνε πιά αὐτές οἱ διαχωριστικές γραμμές. Δέν μιλᾶμε κἄν γιά τίς ταξικές διαφορές Θεοχάρη μεταξύ «νοικοκυραίων» καί «κακομοίρηδων», πού σέ ἄλλες περιπτώσεις ἀποκαλοῦνται καί «τεμπέληδες» (πού μπορεῖ νά ἔγιναν μέ τά ἐπιδόματα, ἀλλά ποιός τούς συνήθισε στά ἐπιδόματα;).

Ἐδῶ πλέον μιλᾶμε γιά τά βασικά! Σέβεσαι τήν ζωή τοῦ διπλανοῦ σου; Ναί ἤ ὄχι; Ἄν ναί, δέν μιλᾶς χυδαῖα καί δέν λές ὅτι εἶναι «γιά τά μπάζα» ὅποιος μιλᾶ γιά τό μπάζωμα στό ὁποῖο ἐντοπίστηκαν ὀστᾶ ἐπιβατῶν τῆς ἁμαξοστοιχίας τῶν Τεμπῶν. Εἶναι σύληση νεκροῦ αὐτό, εἶναι ποινικό ἀδίκημα καί ἐλπίζουμε νά τιμωρηθεῖ κάποιος ἀπό τό Εἰδικό Δικαστήριο, τώρα πού παραπέμφθηκε ὁ κύριος Τριαντόπουλος.

Πρός ἀπογοήτευση τοῦ κυρίου Φλωρίδη. Ἄν σέβεσαι τήν ζωή τοῦ διπλανοῦ σου, δέν μπλοκάρεις τίς πληροφορίες γιά τήν τύχη τῆς ζωῆς του σέ πτώση κτηρίου στό κέντρο τῶν Ἀθηνῶν καί δέν τίς ἀποδεσμεύεις μόνο ὅταν ἔχει ὁλοκληρωθεῖ ἡ ἐπικοινωνιακή σου ἀνάγκη!

Διότι αὐτό ἔγινε μέ τήν δημοσιοποίηση τῆς πληροφορίας μέ τούς ἕξι ἀγνοούμενους στήν Πλάκα. Οἱ Ἀρχές τήν γνώριζαν ἀπό τό πρωί τῆς περασμένης Παρασκευῆς, ἀλλά τήν ἀποδέσμευσαν ἀργά τό ἀπόγευμα τῆς ἴδιας μέρας γιά νά «παίζει» τό μεσημέρι τό κυβερνητικό ρεπορτάζ Νέας Ὑόρκης. Τό ἴδιο ἔγινε μέ τούς νεκρούς πιλότους στήν Τανάγρα, τήν ἡμέρα τῆς ὁμιλίας τοῦ Πρωθυπουργοῦ στήν ΔΕΘ. Ἡ ἀνεύρεση τῶν σορῶν τους στά ΜΜΕ ἀνακοινώθηκε μετά τό πέρας τῆς ὁμιλίας Μητσοτάκη.

Ἄν σέβεσαι, τέλος, τήν ἀνθρώπινη ζωή, δέν περιμένεις νά χάσει τυχαῖα τήν ζωή του ἕνας διάσημος ὅπως ὁ Μαζωνάκης στό ἰατρεῖο κάποιων βαμπίρ γιά νά βάλεις λουκέτο σέ ὅλα τά παρα-ιατρεῖα πού ἐσύ ἐπέτρεψες νά λειτουργοῦν.

Τά ἀπαγορεύεις ἀπό πρίν. Ἐδῶ ὅμως –ἰδού ὁ πυρῆνας τοῦ προβλήματος– ὁ τζίρος, τό χρῆμα καί τά deals προηγοῦνται τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς. Οἱ ψῆφοι στίς κάλπες προηγοῦνται τοῦ πένθους καί τῆς ἀπόδοσης δικαιοσύνης γι’ αὐτούς πού καταπλάκωσαν καί κομμάτιασαν οἱ γερανοί τοῦ μπαζώματος. Τό ζήτημα σιγά-σιγά ξεφεύγει ἀπό τίς ἰδεολογίες.

Ὁδηγεῖται σέ ἄλλη στρατόσφαιρα, στήν στρατόσφαιρα τῆς ἀναισθησίας. Καί σᾶς βεβαιῶ, εἶναι γεγονός λίαν λυπηρό γι’ αὐτήν τήν μεγάλη καί ἱστορική παράταξη, πού ἱδρύθηκε ἀπό ἀνθρώπους γιά τούς ἀνθρώπους. Καί ὄχι ἀπό ἀνάλγητα ρομπότ Τεχνητῆς Νοημοσύνης.