Ἀσφαλῶς, οὐδείς πρέπει νά ἀπορεῖ μέ ὅσα ἀκούει καί βλέπει καί μέ ὅσα θά ἀκούσει καί θά δεῖ μέσα στίς ἑπόμενες ἡμέρες καί ἑβδομάδες σχετικῶς μέ τόν θάνατο τοῦ λαϊκοῦ ἑρμηνευτοῦ, πού ἔχασε «ἄδικα τῶν ἀδίκων» τήν ζωή του σέ ἕνα διαμέρισμα «κομπογιαννιτῶν», στό Κολωνάκι
Καί θά δεῖ καί ἀνηψιές, ἀνηψιούς, συγγενεῖς καί φίλους νά «τά χώνουν» στήν Κυβέρνηση, ἡ ὁποία –ὅπως πάντα συμβαίνει σέ τέτοιες περιπτώσεις– «ἔπρεπε» νά διεθέτει… μερικές χιλιάδες εἰδικούς ὑπαλλήλους, γιά νά ἐλέγχει τά χιλιάδες τῶν χιλιάδων «νόμιμα ἰατρεῖα», στά ὁποῖα χορηγεῖ ἄδεια λειτουργίας ὁ κατά τόπους ἁρμόδιος Ἰατρικός Σύλλογος.
Δηλαδή δέν βλέπουν κάθε μέρα οἱ πολῖτες τίς διαφημίσεις τῶν διαφόρων «κέντρων ἀναζωογόνησης» ἤ «κέντρων ἀντιγήρανσης», πού διαφημίζονται στίς τηλεοράσεις καί στό διαδίκτυο; Προχθές, «καπάκι» στό ρεπορτάζ γιά τόν Μαζωνάκη, πέφτει διαφήμιση «ἰνστιτούτου» μέ «προσφορά, ἀπό ἑκατό εὐρώ μόνο τριάντα», γιά θεραπεία μέ ἰαλουρονικά καί λοιπά γιατροσόφια…
Ἀλλά καί τό δικό μας σινάφι, πού τώρα κατηγορεῖ Κυβέρνηση καί ἰατρικούς συλλόγους, ἐπειδή «ἀδρανοῦσαν τόσα χρόνια», μή νομίζετε ὅτι δέν ἔχει «περάσει» ἀπό τέτοιας μορφῆς ἐργαστήρια καί «ἰατρεῖα». Τό ἄτιμο τό «γυαλί» καί ἡ δημόσια ἔκθεση τό θέλουν τό «ἰαλουρονικό» τους. Τί νά σοῦ κάνουν τά φίλτρα; Νέος, ἀκόμη, δημοσιογράφος, βρίσκομαι καθισμένος ὀκλαδόν σέ διαμέρισμα τοῦ Κολωνακίου, ὅπου ὁ Καματερός ἐξηγεῖ στούς ἐκπροσώπους τοῦ Τύπου τίς «θαυματουργούς ἰδιότητες» τοῦ «νεροῦ τοῦ Καματεροῦ», πού τό ἔφερνε ἀπό τήν… Κῶ καί γιάτρευε τόν καρκίνο! Κι ἐκεῖ πού ὁ Καματερός μᾶς λέει διάφορα, ἐγώ, δασκαλεμένος ἀπό τόν ἰατρό πατέρα μου, ὑποβάλλω ἐρώτηση: «Κύριε, ὁ πατέρας μου, πού εἶναι παιδίατρος, μοῦ εἶπε ὅτι, πρίν ἀπό ἐσᾶς, ὑπῆρξε κι ἄλλος σωτῆρας, πού εἶχε ἀνακαλύψει τό “κίτρινο ὑγρό” στήν Θεσσαλονίκη, φάρμακο διά πᾶσαν νόσον, ἀλλ’ ἀπεδείχθη κομπογιαννίτης!»
Καί πρίν ἀπαντήσει ὁ Καματερός, σηκώνεται ἀπό τήν καρέκλα του ὁ διευθυντής μεγάλης ἀθηναϊκῆς ἐφημερίδος, ἡ ὁποία εἶχε «ἐπενδύσει» στό νερό τοῦ Καματεροῦ, καί μέ καταχεριάζει!
«Πῶς τολμᾶς καί μιλᾶς ἔτσι στόν δάσκαλο;» μοῦ λέει κι ἐγώ, πού μέσα μου γνώριζα ὅτι εἶχα νά κάνω μέ ἕναν ἀκόμη κομπογιαννίτη, ἀλλά καί μέ ἕνα τεράστιο «συγκρότημα», κούρνιασα στή γωνιά μου. Ὅταν, ὅμως, ἀπεδείχθη ἡ ἀπάτη τοῦ Καματεροῦ, τόν ὁποῖο εἶχαν «θεοποιήσει» οἱ μεγάλες ἀθηναϊκές ἐφημερίδες, μέ φώναξε ὁ Τζώρτζης Ἀθανασιάδης στό γραφεῖο του καί μοῦ εἶπε: «Ἔμαθα ὅτι τόν εἶχες ξεμπροστιάσει, ἀλλά δέν μᾶς εἶπες τίποτε». Φυσικά καί τό εἶχα πεῖ στόν ἀρχισυντάκτη μου, ἀλλά ἡ ἐφημερίδα δέν τόλμησε «νά τά βάλει» μέ τήν κοινή γνώμη, ἡ ὁποία εἶχε παρασυρθεῖ καί ἔτρεχε μέ τά μπουκάλια στό χέρι νά βρεῖ τό βυτίο πού μοίραζε δωρεάν τό «νερό τοῦ Καματεροῦ».
Ἔτσι, κατόπιν ἑορτῆς, μοῦ ἀνετέθη νά γράψω ρεπορτάζ γιά τό «κίτρινο ὑγρό», τό «νερό του Καματεροῦ» καί ἄλλες περιπτώσεις τσαρλατάνων. Εἶναι βέβαιο ὅτι ἄν δέν ἀποκαλυπτόταν σχετικῶς σύντομα ἡ ἀπάτη, μπορεῖ νά εἶχαν δηλητηριασθεῖ ἄνθρωποι. Ἄ, γιά νά μήν τό ξεχάσω, ὁ Καματερός δέν ἦταν κἄν ἰατρός. Ἦταν δικηγόρος! Χθές, λοιπόν, ἄκουγα ἕνα δίδυμο δημοσιολόγων νά κατακεραυνώνουν τήν Κυβέρνηση καί γενικῶς τούς ἐλεγκτικούς μηχανισμούς, «πού δέν εἶχαν λάβει τά ἀπαραίτητα μέτρα».
Μεταξύ μας, καλό θά ἦταν κι ἕνα ρεπορτάζ πού θά μᾶς ἔλεγε πόσοι ἀπό τόν δικό μας χῶρο, τῆς (ἔτσι λέμε) ἐνημερώσεως, εἶχε περάσει ἀπό τό ἰατρεῖο τῆς Καρνεάδου. Ἔτσι, ἀπό περιέργεια, βρέ ἀδελφέ…

