Κύπρος: Ἡ «ἀχίλλειος πτέρνα» τοῦ Αἰγαίου χωρίς νά τεθεῖ ὡς casus belli ἀπό Ἑλλάδα καί ΕΕ ‒ Τί θά συμβεῖ ἐάν σέ κρίση στό Αἰγαῖο ἡ Τουρκία κτυπήσει στήν Κύπρο;
Ἡ πολιτική τῶν «ἤρεμων νερῶν» τοῦ Αἰγαίου ἀπέτυχε. Καί ἔφερε φουρτοῦνες καί ἔνταση μέ ρητορικές προειδοποιήσεις καί ἀπειλές ἀπό Τουρκία καί Ἑλλάδα.τοῦ Δρος ΤῶΝ ΔΙΕΘΝῶΝ ΣΧΈΣΕΩΝ ΓΙΆΝΝΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΊΔΗ
Ἡ Κύπρος, τά Δαρδανέλλια καί τό Αἰγαῖο Στό πλαίσιο αὐτῆς τῆς ἔντασης, ἡ Κύπρος συνιστᾶ τήν «ἀχίλλειο πτέρνα» τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Συνεπῶς, δέν ἀρκεῖ νά ἰσχυρίζεται ἡ Ἀθήνα ὅτι, ἐάν συμβεῖ κάτι μέ τήν Τουρκία, θά ἀπαντήσει ἐπί τοῦ πεδίου μόνο στό Αἰγαῖο.
Ἐκεῖνο πού θά πρέπει νά διευκρινιστεῖ εἶναι τό ἑξῆς: Τί θά συμβεῖ ἐάν ἡ Ἄγκυρα, στήν περίπτωση κρίσης στό Αἰγαῖο, κτυπήσει στήν Κύπρο; Ἐπί τούτου, δέν ὑπάρχει ἀπόφαση ἀπό τήν Ἀθήνα γιά casus belli ἔναντι τῆς Τουρκίας. Ὑπάρχει; Ἐρώτημα νέο, συναφές μέ τό προηγούμενο:
Εἶναι ἤ ὄχι ὅμηρος ἡ Ἑλλάδα ἔναντι τῆς Ἄγκυρας, λόγῳ τῆς ἀδυναμίας στήν ὁποία βρίσκεται ἡ Κύπρος; Εἶναι δέ ἀφελής κάποιος νά πιστεύει πώς οἱ Τοῦρκοι δέν θά πλήξουν τήν Κύπρο, γιά χίλιους δυό λόγους, ἐάν ὑπάρξει πόλεμος στό Αἰγαῖο. Αὐτό εἶναι τό πρῶτο σημαντικό ζήτημα, στό ὁποῖο θά πρέπει νά τοποθετηθεῖ ἡ Ἑλλάδα.
Ταυτοχρόνως, ἐγείρεται ἄλλο ἕνα ἐρώτημα: Γιατί Κύπρος καί Ἑλλάδα δέν ζητοῦν νά περιληφθεῖ σέ συμπεράσματα τοῦ Συμβουλίου τῆς ΕΕ παράγραφος γιά ἄμεση ἐνεργοποίηση τοῦ ἄρθρου 42 παρ. 7 τῶν Συνθηκῶν, πού σημαίνει ἀκόμη καί αὐτή τήν στρατιωτική στήριξη τῶν κρατῶν μελῶν καί τῆς ἴδιας τῆς Ἕνωσης πρός μέλος της τό ὁποῖο θά δεχθεῖ ἐπίθεση ἀπό τρίτο κράτος, ὅπως εἶναι ἡ Τουρκία;
Τό δεύτερο συναφές ζήτημα μέ τά «ἤπια νερά» τοῦ Αἰγαίου καί τήν Κύπρο εἶναι τό ἑξῆς: Καταρρίπτεται ὁ προηγούμενος ἰσχυρισμός πώς ἡ ἐν λόγῳ πολιτική θά βοηθοῦσε στήν λύση τοῦ Κυπριακοῦ. Πῶς θά βοηθήσει πρός τήν κατεύθυνση αὐτή, ὅταν ἡ Τουρκία, πού εἶναι τό κλειδί τῆς διευθέτησης τοῦ προβλήματος, ἀπειλεῖ τήν Ἑλλάδα, μιλῶντας γιά νέα Μικρασιατική Καταστροφή;
Πρόσθετα, δέ, θά πρέπει νά ἐπισημανθεῖ ὅτι:
1. Ἡ Ἄγκυρα ἐνισχύει τά Κατεχόμενα συνεχῶς.
2. Ἀναδιοργανώνει τίς Εἰδικές καί δή τίς Ἀποβατικές της Δυνάμεις μέ 40 ταξιαρχίες ἀπό τήν Ἴμβρο ὡς τήν Κύπρο καί τήν Συρία.
3. Ὁ τουρκικός Τύπος, κατόπιν ὁδηγιῶν τῆς Κυβέρνησης Ἐρντογάν, ἀναφέρεται σέ κατάληψη τῆς Κομοτηνῆς καί τῆς Σαμοθράκης!
Εἶναι εὐλόγως ἀντιληπτό ποῦ στοχεύουν τά μηνύματα αὐτά: Στήν δημιουργία συνθηκῶν ἀποσταθεροποίησης καί στόν ἔλεγχο τῶν βόρειων πυλῶν τοῦ Αἰγαίου. Ἐπί τούτου, θά πρέπει νά ἐπισημανθεῖ ὅτι τό Σύνταγμα τῶν Εἰδικῶν Δυνάμεων στήν Ἴμβρο ἔχει ἀναβαθμιστεῖ σέ ταξιαρχία, ἐνῷ ταυτοχρόνως βρίσκεται σέ ἐξέλιξη ἡ μετακίνηση στό νησί ἄλλης μιᾶς ταξιαρχίας πεζοναυτῶν μέ ἀποβατικό χαρακτῆρα.
Σύν τοῖς ἄλλοις, οἱ δυνάμεις πού συγκεντρώνονται στό ἀνατολικό καί κεντρικό Αἰγαῖο στοχεύουν ποῦ; Στά νησιά καί στήν διχοτόμησή του στόν 25ο μεσημβρινό.
Τά 12 ν.μ. νοτίως τῆς Κρήτης καί τό τουρκολιβυκό μνημόνιο
Κάτω ἀπό τήν ἐξωτερική καί ἐσωτερική πίεση, ὁ Ἕλληνας Πρωθυπουργός μεταβαίνει σήμερα στό Καστελλόριζο καί ἡ Κυβέρνηση προσπαθεῖ νά διασκεδάσει τήν ἀποτυχία τῶν «ἤπιων νερῶν» μιλῶντας γιά ἀπάντηση στήν Τουρκία, ἐάν αὐτό ἐπιβάλλεται, ἐπί τοῦ πεδίου. Δηλαδή δέν ἀποκλείει τόν πόλεμο, υἱοθετῶντας τήν ρητορική γλῶσσα τήν ὁποία εἰρωνικά πρόβαλλε ὡς ἀπάντηση σέ ὅσους ἀμφισβητοῦσαν τήν πολιτική της.
Ἀφήνει δέ νά νοηθεῖ ὅτι θά προχωρήσει σέ ἐπέκταση τῶν χωρικῶν ὑδάτων νοτίως τῆς Κρήτης στά 12 ν.μ., ἐκεῖ ὅπου ὅμως δέν ἰσχύει ἐπί τοῦ παρόντος τό casus belli. Ἀλίμονο ἐάν ἡ Ἑλλάδα φοβᾶται νά προχωρήσει σέ μιά τέτοια ἐνέργεια καί ἄν θά πρέπει νά θεωρεῖται νίκη τό αὐτονό-
ητο.
Ὅσο, ἄλλως τε, δέν τό πράττει, ἐπιβεβαιώνει ἤ ὄχι τήν ἀντίληψη περί πλήρους «φινλανδοποίησης»; Ἐξηγοῦμε δέ γιατί θά πρέπει νά τό πράξει:
1. Ἡ Ἑλλάδα ἐφαρμόζει 6 ν.μ. στό Αἰγαῖο καί στήν Κρήτη, ἐνῷ ἔχει ἤδη ἐπεκτείνει τά χωρικά της ὕδατα στά 12 ν.μ. στό Ἰόνιο. Γιατί στό Ἰόνιο τά ἐπέκτεινε καί γιατί ὄχι καί νοτίως τῆς Κρήτης;
2. Ἡ ἐπέκταση τῶν χωρικῶν ὑδάτων στά 12 ν.μ. ἀπό τίς νότιες ἀκτές τῆς Κρήτης δέν φτάνει μέχρι τήν γραμμή
τοῦ τουρκολιβυκοῦ μνημονίου.
Οἱ νότιες πύλες τοῦ Αἰγαίου καί τά 12 ν.μ.
Στήν παροῦσα φάση, μέ τά 6 ν.μ., ὑπάρχουν θαλάσσιες περιοχές καί δίοδοι πού δέν εἶναι κάτω ἀπό τήν ἑλληνική κυριαρχία, ἀλλά συνιστοῦν διεθνῆ χωρικά ὕδατα. Μέ τήν ἐπέκταση στά 12 ν.μ. καί μέ δεδομένο ὅτι δύο ἑλληνικές ἀκτές νησιῶν ἀπέχουν λιγώτερο ἀπό 24 ν.μ., λογικό εἶναι ὅτι θά ὑπάρχει ἐπικάλυψη.
Ὑπό αὐτές τίς συνθῆκες, τό σύνολο τῶν πυλῶν τοῦ νότιου Αἰγαίου καί τό πέρασμα στήν Ἀνατολική Μεσόγειο θά βρίσκεται κάτω ἀπό τήν ἑλληνική κυριαρχία. Μέ τήν Κύπρο πιό κάτω καί μέ προέκταση πρός τό Ἰσραήλ δημιουργεῖται στρατηγικός ἀποτρεπτικός ἄξονας.
Γιά τήν Τουρκία μεταφράζεται ὡς πέταλο, πού τήν ἐγκλωβίζει καί τῆς περιορίζει τίς αὐτοκρατορικές καί ἀναθεωρητικές της ἐπιδιώξεις ἐντός καί ἐκτός τῶν ὁρίων τῆς «Γαλάζιας Πατρίδας». Ἡ ἐπέκταση στά 12 ν.μ. δέν σημαίνει ἀπαγόρευση ναυσιπλοΐας, καθ’ ὅτι συνεχίζει νά ὑφίσταται τό δικαίωμα ἀβλαβοῦς διέλευσης καί ὅπου προβλέπεται ἡ ἐφαρμογή «transit passage».
Ἄρα, ἡ Ἑλλάδα δέν μπορεῖ κατά τρόπον αὐθαίρετο νά τερματίσει τήν ἀβλαβῆ διέλευση. Ταυτοχρόνως ὅμως διευρύνει τίς νόμιμες ἐξουσίες της ὡς ἀκολούθως:
► Στήν δικαιοδοσία της. Μπορεῖ δηλαδή νά ἐφαρμόζει ἑλληνικούς νόμους γιά ἀσφάλεια, τελωνεῖα, μετανάστευση, δημόσια τάξη καί ἔλεγχο πλοίων.
► Στήν πλήρη κυριαρχία ἐπί τοῦ θαλάσσιου χώρου, τοῦ βυθοῦ καί τοῦ ὑπεδάφους, ἀλλά καί ἐπί τοῦ ὑπερκείμενου ἐναέριου χώρου (ἀπό τά 10 πάει στά 12 ν.μ.).
► Στόν ἔλεγχο ἁλιείας καί ἐκμετάλλευσης φυσικῶν πόρων μέσα στήν ζώνη τῶν 12 ν.μ.
► Στήν δυνατότητα ρύθμισης τῆς ναυσιπλοΐας γιά ἀσφάλεια, προστασία περιβάλλοντος, θαλάσσιες ὁδούς καί κυκλοφορία.
► Στήν δυνατότητα λήψης μέτρων ἐναντίον πλοίων πού δέν τηροῦν τούς ὅρους τῆς ἀβλαβοῦς διέλευσης.
► Στήν δυνατότητα προστασίας στρατιωτικῶν ἐγκαταστάσεων, ὑποδομῶν καί κρίσιμων θαλάσσιων περιοχῶν ὑπό καθεστώς ἐθνικῆς κυριαρχίας.
Ἀποτρεπτική ἀπειλή καί casus belli
Οἱ πύλες τοῦ νότιου Αἰγαίου εἶναι τό πέρασμα ἀπό καί πρός τήν Ἀνατολική Μεσόγειο. Καί ἡ σύνδεση τῆς Ἑλλάδας μέ τήν Κύπρο. Ἡ ἀποκοπή αὐτῆς τῆς σύνδεσης ἀπομονώνει πλήρως τήν Κύπρο ἀπό τήν Ἑλλάδα σέ περιόδους κρίσης. Ἐκ τῶν πραγμάτων, γίνεται ἀντιληπτή ἡ σημασία τῆς Κρήτης, ἀλλά καί τῶν λοιπῶν νησιῶν (Κάσος, Κάρπαθος, Ρόδος).
Συνιστοῦν τμῆμα καί πύλες τοῦ ἑνιαίου ἀμυντικοῦ χώρου καί τοῦ ἄξονα Ἑλλάδας – Κύπρου – Ἰσραήλ στήν λογική καί πρακτική τῆς ἀποτρεπτικῆς ἀπειλῆς. Τονίζονται αὐτά, διότι, ἐνῷ ὑπάρχει ἔνταση στό Αἰγαῖο, πού, ὅ μή γένοιτο, μπορεῖ νά μετατραπεῖ σέ στρατιωτική κρίση, ἡ Κύπρος παραμένει ἡ «ἀχίλλειος πτέρνα» τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
Μέχρι δέ στιγμῆς, δέν ὑπάρχει παράγραφος σέ συμπεράσματα τοῦ Συμβουλίου τῆς ΕΕ γιά τήν στήριξή της ἐπί τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 42 παρ. 7, ἐάν ἡ Τουρκία ἐπιτεθεῖ ἐκ νέου. Ἡ δέ Ἑλλάς θά ἀπαντήσει, λέει, ἐπί τοῦ πεδίου στό Αἰγαῖο, χωρίς ὅμως νά ξεκαθαρίζει ἄν –λόγῳ Αἰγαίου ἤ ἄλλως πως– εἶναι γι’ αὐτήν, ὅπως καί γιά τούς ἑταίρους μας, casus belli ἡ Κύπρος…
Μ.Η.Τ. 232122