«Τόν νοῦ σας σέ ὅσους εἶναι ἐρωτευμένοι μέ τόν ἑαυτό τους, τό χρῆμα καί τήν ἐξουσία!»

«Ἡ πατρίδα εἶναι κάτι πολύ μεγαλύτερο ἀπό ἐμᾶς – Ὁ Ἐθνικός Ὕμνος καί τό “Τῇ Ὑπερμάχῳ” εἶναι “in”, ὄχι ντεμοντέ Ἐμεῖς εἴμαστε οἱ γνήσιοι Μακεδόνες – Δέν καταδεχθήκαμε ποτέ νά σφετεριστοῦμε τίς ταυτότητες ἄλλων»

Πραγματικό μάθημα ζωῆς μπορεῖ νά χαρακτηρισθεῖ ἡ χθεσινή ὁμιλία τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ κ. Κώστα Καραμανλῆ κατά τήν τελετή ἀποφοιτήσεως τῶν μαθητῶν καί μαθητριῶν τοῦ Ἀριστοτελείου Κολλεγίου Θεσσαλονίκης, στήν ὁποία ἦταν κεντρικός ὁμιλητής. «Νά θέτετε ὑψηλούς στόχους» προέτρεψε τούς μαθητές ὁ κ. Καραμανλῆς τονίζοντας ὅτι ἡ πατρίδα ἔχει ἀνάγκη ἀπό ἐνεργούς πολῖτες.

Τούς ἐκάλεσε νά κλείσουν στήν καρδιά τους τήν Ἑλλάδα τονίζοντας ὅτι στήν Μακεδονία ἰδιαιτέρως ἡ ἐθνική μας ταυτότητα διατηρήθηκε παρά τούς αἰῶνες τυραννίας. Τέλος, ὑπογραμμίζοντας ὅτι ὡς γνήσιοι Μακεδόνες «ποτέ δέν καταδεχθήκαμε νά σφετερισθοῦμε ταυτοτικά στοιχεῖα ἄλλων» ἐτόνισε: «Εἶστε τιτλοῦχοι, κληρονόμοι ἑνός οἰκουμενικοῦ πολιτισμοῦ. Κι αὐτό εἶναι ἐξαιρετικά σημαντικό σέ ἕναν κόσμο πού οἱ ἐθνικές ταυτότητες ρευστοποιοῦνται».

Ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Καραμανλῆ ἔχει ὡς ἀκολούθως: «Ζοῦμε σέ μιά ἐποχή ραγδαίων ἀλλαγῶν, αἰφνιδιαστικῶν ἀνακατατάξεων καί θορυβωδῶν ἀνατροπῶν. Ἡ τεχνολογία ἀναπτύσσεται πλέον μέ ἰλιγγιώδεις ταχύτητες. Ἡ Τεχνητή Νοημοσύνη ἀναδιαμορφώνει τήν καθημερινότητά μας, τόν τρόπο πού ἐργαζόμαστε, ἐπικοινωνοῦμε, ἐπιλύουμε σύνθετα προβλήματα.

Οἱ παγκόσμιες προκλήσεις ἀπαιτοῦν νέα ἀναλυτικά ἐργαλεῖα καί νέες ἀπαντήσεις.

Σέ αὐτόν τόν ρευστό κόσμο ἡ ἁπλῆ πληροφορία δέν ἀρκεῖ. Τό μεγάλο σας συγκριτικό πλεονέκτημα εἶναι ἡ οὐσιαστική παιδεία καί ἡ κριτική σκέψη πού ἀποκτήσατε ἐδῶ. Αὐτά εἶναι τά ὅπλα σας ἀπέναντι στήν ἀβεβαιότητα. Μήν παρασύρεστε ἀπό τήν εὐκολία τῶν ἐπιφανειακῶν ἀναγνώσεων καί τῶν ρηχῶν ἀναλύσεων. Ὁδηγοῦν πάντα σέ ἐπισφαλῆ συμπεράσματα καί ἕωλες ἀπαντήσεις. Ψάξτε, ρωτῆστε, σκεφτεῖτε! Νά ἐρευνᾶτε, νά ἀμφισβητεῖτε μέ ἐπιχειρήματα. Πετᾶξτε τά ἀσήμαντα, τήν σαβούρα. Ἑστιάστε στά μεγάλα καί τά σημαντικά. Νά ἀναζητᾶτε πάντα τήν ἀλήθεια.

Σᾶς προτρέπω νά μήν φοβηθεῖτε τά ἐμπόδια. Οἱ δυσκολίες, οἱ ἀνατροπές, ἀκόμη καί οἱ ἀποτυχίες, εἶναι μέρος τῆς διαδρομῆς καί σχεδόν πάντα οἱ καλύτεροι δάσκαλοι. Νά θέτετε ὑψηλούς στόχους καί νά κυνηγᾶτε τά ὄνειρά σας μέ πεῖσμα, ἦθος καί ἀξιοπρέπεια. Νά μήν ξεχνᾶτε ποτέ τήν εὐθύνη σας ἀπέναντι στήν κοινωνία.

Ἡ δημοκρατία καί ἡ πρόοδος τῆς πατρίδας μας ἔχουν ἀνάγκη ἀπό ἐνεργούς πολῖτες, ἀπό νέους ἀνθρώπους μέ κοινωνική εὐαισθησία, ἀλληλεγγύη καί σεβασμό στόν συνάνθρωπο. Ἀνοῖξτε τά φτερά σας, σπουδάστε, ταξιδέψτε, γνωρίστε τόν κόσμο. Κρατῆστε ὅμως γερές τίς ρίζες σας. Κλεῖστε γιά πάντα στήν καρδιά σας τήν Ἑλλάδα. Νοιῶστε το! Πρῶτα καί πάνω ἀπ΄ ὅλα, εἴμαστε Ἕλληνες. Εἴμαστε καί εἶστε τιτλοῦχοι, κληρονόμοι ἑνός οἰκουμενικοῦ πολιτισμοῦ. Κι αὐτό εἶναι ἐξαιρετικά σημαντικό σέ ἕναν κόσμο πού οἱ ἐθνικές ταυτότητες ρευστοποιοῦνται.

Εἴμαστε Μακεδόνες! Γνήσιοι Μακεδόνες. Ἐδῶ πού πατᾶμε σήμερα, τό 1912 –μέ ὅρους Ἱστορίας μόλις χθές– τό ἔδαφος δέν ἦταν ἑλληνικό. Ἡ πατρίδα μας ἦταν ὑπό μακρά κατοχή. Δέν χάσαμε τήν ταυτότητά μας στήν τυραννία. Μήν τήν χάσουμε σέ συνθῆκες ἐλευθερίας. Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες εἴμαστε τυχεροί. Καί σέ ὅ,τι ἀφορᾶ στό μέγεθος ἀλλά καί στήν ἀνεκτίμητη σημασία τῆς ἱστορικῆς καί πολιτιστικῆς παρακαταθήκης τῆς ὁποίας εἴμαστε προνομιακοί διαχειριστές καί συνεχιστές. Ἀλλά καί γιατί δέν χρειάστηκε ποτέ, δέν καταδεχτήκαμε ποτέ –ὅπως ἔκαναν καί κάνουν ἄλλοι– νά κάνουμε τήν ἀνάγκη Ἱστορία, νά διαστρεβλώσουμε τήν ἱστορική ἀλήθεια, νά οἰκειοποιηθοῦμε ἤ νά σφετερισθοῦμε ταυτοτικά στοιχεῖα ἄλλων.

Βεβαίως αὐτή ἡ μεγάλη τύχη, αὐτή ἡ ἀνεκτίμητη κληρονομιά συνεπάγεται καί μιά βαρύτατη εὐθύνη: Τήν διαφύλαξη, ἀλλά καί τήν συνεχῆ ἐπαναβεβαίωση τῶν ἀξιῶν καί τῶν νοημάτων πού μᾶς συνέχουν ὡς ἔθνος καί ὡς κοινωνία. Σέ αὐτό τό ὑψηλό καθῆκον, μέ ἐμπροσθοφυλακή ἐσᾶς τίς νέες καί τούς νέους μας, ὀφείλουμε νά ἀνταποκρινόμαστε. Μέ αὐτοπεποίθηση καί ὑπερηφάνεια.

Ὀφείλουμε νά διατηροῦμε τήν παράδοσή μας. Ὅ,τι ξεριζώνεται, δύσκολα ξαναριζώνει. Κάθε φορά πού χορεύουμε ἕναν συρτό μακεδονίτικο, ἕνα κότσαρι, μιά μπαϊντούσκα, χορεύει μαζί μας ὁ παπποῦς μας, ἡ γιαγιά μας. Οἱ ταλαιπωρημένοι πρόσφυγες πού ἔφτασαν μέ κάρα στήν Θεσσαλονίκη καί τήν ἔκαναν σπουδαία.

Ἡ Ἑλλάδα σᾶς χρειάζεται. Ἔχει ἀνάγκη τήν φρεσκάδα σας, τίς ἰδέες σας, τήν ὁρμή σας. Ζοῦμε, εἶναι ἀλήθεια, σέ καιρούς μή ἡρωικούς. Καλό εἶναι λοιπόν νά θυμόμαστε ὅτι ἡ πατρίδα εἶναι κάτι πολύ μεγαλύτερο ἀπό ἐμᾶς.

Φίλες καί φίλοι,

Μοῦ ἔρχονται στό μυαλό κάποιοι διάσπαρτοι στίχοι μιᾶς μεγάλης μουσικῆς ἐπιτυχίας τοῦ μοναδικοῦ Λουκιανοῦ Κηλαηδόνη ἀπό τήν μακρινή γιά σᾶς δεκαετία τοῦ 1980:

“στούς ἐντάξει λέμε ναί,
στίς πλάκες καί τά πάρτυ λέμε ναί,
στούς σκύλους καί τίς γάτες λέμε ναί,
στήν δράση λέμε ναί.
ὄχι λέμε στήν ἡρωίνη καί τήν ἐξάρτηση,
ὄχι λέμε στούς ἄσχετους,
ὄχι στούς ξενέρωτους,
ὄχι στούς κυριλέ”.

Μέ ἄλλα λόγια, ἀγαπῆστε τή ζωή καί τή φύση. Τά ἑλληνικά βουνά, τά δάση καί τίς θάλασσες, τά ζῶα καί προπαντός τούς ἀνθρώπους. Ἰδίως τούς ζεστούς, ντόμπρους, δοτικούς συνανθρώπους μας. Τόν νοῦ σας σ’ ὅσους εἶναι ὑπερβολικά ἐρωτευμένοι μέ τόν ἑαυτό τους, μέ τό χρῆμα, μέ τήν ἐξουσία. Καί ἄν αἰσθανθεῖτε ἕνα σκίρτημα στήν ψυχή σας, ἕνα σιωπηλό δάκρυ νά κυλάει ἀκούγοντας “Σέ γνωρίζω ἀπό τήν κόψη” ἤ “Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ τά νικητήρια”, μήν ντραπεῖτε, μήν αἰσθανθεῖτε ντεμοντέ, ξεπερασμένοι. Τιμή σας καί καμάρι σας, Εἶστε πιό in ἀπό τόν καθένα!

Μέ τίς σκέψεις αὐτές καί μέ αἰσθήματα ἀγάπης, θέλω νά σᾶς εὐχηθῶ μέσα ἀπό τήν καρδιά μου καλή ἐπιτυχία σέ κάθε ἑπόμενο βῆμα σας. Καλή σταδιοδρομία.

Νά εἶστε ὑγιεῖς καί δημιουργικοί.

Καί νά θυμᾶστε πάντα ὅτι τό μέλλον δέν εἶναι κάτι πού ἁπλῶς θά συμβεῖ. Εἶναι κάτι πού ἐσεῖς πρωτίστως θά διαμορφώσετε».