Ὁ Ἐθνικός Ὕμνος δέν εἶναι «ταραντέλα» οὔτε «τραγούδι»

Δέν γνωρίζουμε ποιός εἶχε τήν φαεινή ἰδέα νά καθιερωθεῖ ἡ ἀνάκρουση τοῦ Ἐθνικοῦ Ὕμνου στούς ἀγῶνες μπάσκετ, ὅπου στίς κερκίδες ἐπικρατεῖ κατάσταση –ἐπιεικῶς– ἀπαράδεκτη, ἀλλά καί στό παρκέ συνήθως δέν ὑπάρχουν Ἕλληνες ἀθλητές!

Εἶναι τοὐλάχιστον ἀπαράδεκτο νά γίνεται ὁ Ἐθνικός Ὕμνος «χαλί» γιά ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι οὐδεμία σχέση ἔχουν μέ τήν πατρίδα μας καί οὐδένα σεβασμό ἀποδίδουν στόν «Ὕμνον εἰς τήν ἐλευθερίαν». Ἔχουμε δεῖ ἄλλον νά ξύνεται, ἄλλον νά κάνει ἀσκησοῦλες, ἄλλον νά ξύνει τό κεφάλι του, ἐνῷ ἀκούγεται ὁ Ὕμνος, ἀλλά καί «φιλάθλους» (δηλαδή αὐτή τήν ὀργανωμένη ἀλητεία, πού καθυβρίζει καί βεβηλώνει τά πάντα σέ κάθε εὐκαιρία) νά φωνασκοῦν κατά τήν διάρκεια τῆς ἀνακρούσεως τῆς ἱερᾶς μουσικῆς τοῦ Νικολάου Μαντζάρου.

Θά πεῖτε τώρα ὅτι «καί στό ΝΒΑ, στό ἐπαγγελματικό πρωτάθλημα τῶν ΗΠΑ, ἀνακρούεται ὁ ἀμερικανικός ἐθνικός ὕμνος». Ναί, ἀλλά ἐκεῖ ἐπικρατοῦν ἄλλες συνθῆκες. Ἐκεῖ, ἔτσι καί τολμήσεις νά ἀποδοκιμάσεις, νά ἐνοχλήσεις, νά λοιδωρήσεις τόν Ἐθνικό Ὕμνο, μαῦρο φίδι πού σ’ ἔφαγε. Ἐκεῖ, ὑπάρχει σεβασμός, ἀλλά καί κυρώσεις. Βεβαίως, δέν εἶναι «ἀθλοπαιδιά» αὐτό πού ἔχει ἐπικρατήσει τά τελευταῖα χρόνια μεταξύ Ὀλυμπιακοῦ-Παναθηναϊκοῦ. Εἶναι μιά ἀηδιαστική, τοξική δῆθεν «μονομαχία», πού μόνο κακό ἔχει προξενήσει στό ἄθλημα.

Ἡ ὀργανωμένη ἀλητεία, πού ἔχει πλέον εἰσβάλει καί στό μέχρι πρό τινος «εὐγενές» ἄθλημα, ἔχει καταστρέψει τά πάντα. Προχθές, ἄκουγα ΟΛΟ τό γήπεδο, στόν Πειραιᾶ, νά καθυβρίζει ἕναν ἀντίπαλο. ΟΛΟΙ, ἄνδρες, γυναῖκες καί παιδιά, ἀποκαλοῦσαν «π… γιό» ἕναν παίκτη τῶν ἀντιπάλων. Ναί, καί τά παιδιά! Καί ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού ἐξακολουθοῦν νά «καμαρώνουν». Τό ἴδιο ἔχει συμβεῖ, φυσικά, καί στό γήπεδο τῶν «αἰωνίων» ἀντιπάλων. Ἄ, νά μήν ξεχάσουμε καί τόν «λεξιπλάστη» σπῆκερ, ὁ ὁποῖος μᾶς εἶπε, εὔχαρις, ὅτι «οἱ φίλαθλοι, ὅλοι μαζί,… τραγούδησαν τόν Ἐθνικό Ὕμνο». Ποῦ νά ξέρει, ὁ ἀτυχής, ὅτι ὁ Ἐθνικός Ὕμνος δέν εἶναι «τραγούδι» ἀλλά «Ὕμνος» καί, συνεπῶς, δέν «τραγουδιέται», ἀλλά ψάλλεται! Ἴσως νά νομίζει ὅτι καί ὁ Σολωμός μέ τόν Μάντζαρο ἔγραψαν κάποιο ἀπό τά σαχλο-εμβατήρια πού ἀποτελοῦν «ὕμνους» ὁμάδων.

Ἐάν ὑπάρχει (πού πολύ ἀμφιβάλλουμε) στήν ἀποκαλουμένη «Ὁμοσπονδία Καλαθοσθαίρισης» κάποιος πού νά ἔχει στοιχειώδη ἀντίληψη τῶν πραγμάτων, ἄς σπεύσει νά ἀπαγορεύσει ὁποιαδήποτε σχέση τοῦ Ἐθνικοῦ Ὕμνου τῆς πατρίδος μας μέ αὐτό πού ἀποκαλεῖται «ἑλληνικός ἐπαγγελματικός ἀθλητισμός» ἤ κάτι τέτοιο. Μόνο στούς ἀγῶνες τῶν ἐθνικῶν Ὁμάδων πρέπει νά ἀνακρούεται ὁ Ἐθνικός Ὕμνος, ἄν καί σέ κάποιες περιπτώσεις ἔχουν ὑπάρξει ἀσχήμιες καί σέ τέτοιους ἀγῶνες.

Προχθές, Κυριακή, εἶχα πάει νά ἐπισκεφθῶ συγγενῆ μου ἀσθενῆ σέ κλινική τῶν Ἀμπελοκήπων. Μέσα, λοιπόν, στό μετρό, Κυριακή ἀπόγευμα, ὑπῆρχε μιά μεγάλη ὁμάδα νεαρῶν, προφανῶς «φιλάθλων» τοῦ Παναθηναϊκοῦ, οἱ ὁποῖοι, σέ ὅλη τήν διάρκεια τῆς διαδρομῆς, μέχρι τούς Ἀμπελοκήπους, φώναζαν –μέσα στό τραῖνο–συνθήματα κατά τῶν «αἰωνίων ἀντιπάλων» τους! Ἔτσι, χωρίς νά ὑπάρχει κάποιο μάτς, ἔτσι, χάριν παιδιᾶς, γέμιζε ὁ συρμός χυδαιότητα!

Κι ὕστερα, ὅταν κατέβηκαν στούς Ἀμπελοκήπους, χτυποῦσαν τά πόδια στό ἔδαφος σάν (παρα)στρατιωτικός σχηματισμός καί ἐξακολουθοῦσαν νά «στολίζουν» μέ χυδαιότητα τήν ἀτμόσφαιρα.

Πάρετε μακρυά τόν Ἐθνικό Ὕμνο ἀπό τήν ἀλητεία! Δέν βλέπετε ὅτι ἔχετε διαλύσει κάθε ἔννοια ὑγιοῦς ἀθλητισμοῦ;