«Ὁ κύβος ἐρρίφθη» γιά τό κόμμα Σαμαρᾶ

Ὅλα δείχνουν ὅτι εὑρίσκεται στήν τελική εὐθεῖα – Τί σηματοδοτεῖ ἡ δήλωσίς του γιά τά ἐθνικά θέματα μέ ἀφορμή τόν νόμο Ἐρντογάν γιά τήν «Γαλάζια Πατρίδα» – Μείζονα ἐρωτήματα πρός τήν Κυβέρνηση γιά τήν ἀπόσυρση ὁπλικῶν συστημάτων ἀπό Κύπρο καί Κάρπαθο – Ἀπαιτεῖ διεθνοποίηση τῶν τουρκικῶν προκλήσεων σέ ἔκτακτη Σύνοδο Κορυφῆς τῆς ΕΕ

Alea jacta est, εἶπε ὁ Ἰούλιος Καῖσαρ διαβαίνων τόν Ρουβίκωνα. Κάτι ἀνάλογο μποροῦμε νά ποῦμε ἑρμηνεύοντας τήν δήλωση τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ γιά τήν ἡμέρα μνήμης τῆς Γενοκτονίας των Ποντίων ἀπό τίς ὀρδές τοῦ Μουσταφᾶ Κεμάλ. Ὅτι πιθανώτατα ἀποτελεῖ τό προανάκρουσμα τῆς δημιουργίας τοῦ κόμματος τό ὁποῖο ὅλα δείχνουν ὅτι κυοφορεῖται ἀπό τήν ἡμέρα πού διεγράφη ἀπό τήν Νέα Δημοκρατία καί ἤδη εὑρίσκεται στήν τελική εὐθεῖα. Ὁ πρώην Πρωθυπουργός, πέραν τῆς ἀναφορᾶς στήν σημασία τῆς ἡμέρας, ἐπέκρινε μέ δριμύτητα τήν Κυβέρνηση γιά τήν ἀπόφασή της νά ἀποσύρει τίς φρεγάτες καί τά μαχητικά ἀεροπλάνα μας ἀπό τήν Κύπρο καί τίς πυροβολαρχίες πυραύλων Patriot ἀπό τήν ἀκριτική Κάρπαθο καί τό Διδυμότειχο. Ἡ ἄκρως σημειολογική αὐτή δήλωσις τοῦ κ. Σάμαρα ἔχει ὡς ἀκολούθως:

«Ἡ 19η Μαΐου, ἡμέρα μνήμης τῆς Γενοκτονίας τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπό τούς Τούρκους, εἶναι χαραγμένη στήν πολυτάραχη διαδρομή τοῦ ἔθνους μας. Ἡ Ἱστορία εἶναι ἕνας ἐπίμονος δάσκαλος. Καί ἡ ἱστορική μνήμη εἶναι τό θεμέλιο τῆς ὕπαρξης καί τοῦ μέλλοντος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ.

Πολύ περισσότερο σέ περιόδους δύσκολες καί σέ καιρούς ἀναθεωρητισμοῦ. Γι’ αὐτό καί προκαλεῖ μείζονα ἐρωτήματα ἡ ἀπόφαση τῆς Κυβέρνησης νά ἀποσύρει τά ὁπλικά μας συστήματα ἀπό Κάρπαθο, Διδυμότειχο, ἀλλά καί Κύπρο. Πολύ περισσότερο ἀπό τήν ὥρα πού ἡ Τουρκία μᾶς ἀπειλεῖ θρασύτατα μέ ἕνα ἀκόμα παράνομο casus belli, στήν οὐσία γιά τά κυριαρχικά μας δικαιώματα. Ἡ Κυβέρνηση ὀφείλει νά ζητήσει, ἄμεσα, ἔκτακτη σύγκληση κορυφῆς τῆς ΕΕ γιά τίς ἀπίστευτες τουρκικές ἀπειλές. Δέν μπορεῖ νά παραμένουμε ἀδρανεῖς ὅταν ἡ Τουρκία ἐκτελεῖ σχεδιασμούς μέ βάθος δεκαετιῶν. Ἄς ξυπνήσουμε, ἐπί τέλους».

Δυστυχῶς, ἡ συγκυρία εἶναι τέτοια πού δικαιώνει τόν κ. Σαμαρᾶ. Ἡ ἀπόφασις τοῦ ΚΥΣΕΑ γιά ἀπόσυρση τῶν ἑλληνικῶν δυνάμεων ἐλήφθη τήν παραμονή τῆς θλιβερᾶς ἐπετείου τῆς σφαγῆς 353.000 Ἑλλήνων τοῦ Πόντου ἀπό τούς Τούρκους καί ἐνῷ πλησιάζουμε πρός τήν ἡμέρα τῆς ψηφίσεως ἀπό τήν τουρκική Ἐθνοσυνέλευση τῆς «Γαλάζιας Πατρίδος» ὡς νόμου τοῦ κράτους τους. Συνεπῶς, ἀκόμη καί ἄν δεχθοῦμε τήν ἑρμηνεία πού ἐδόθη ἀπό τήν Κυβέρνηση καί ἀφορᾶ στίς ἐπιχειρησιακές παραμέτρους τῆς ἀποφάσεως, ὑπάρχει ἕνα μεῖζον ζήτημα πολιτικῆς. Δίδεται στήν Τουρκία –ἡ ὁποία διατηρεῖ τά ἕξη F-16 της στό ἀεροδρόμιο τῆς κατεχομένης Τύμπου– λάθος μήνυμα. Γι’ αὐτό καί τό πολιτικό μήνυμα τοῦ κ. Ἀντώνη Σαμαρᾶ ἀποκτᾶ ἰδιαίτερη σημασία. Δίδει πολιτική ἀπάντηση στήν πολιτική πράξη πού δέν ἔκανε ἡ Κυβέρνησις. Καί προχωρεῖ ἔτι περαιτέρω ζητῶντας τήν ἔκτακτη σύγκληση Συνόδου Κορυφῆς τῆς ΕΕ προκειμένου νά διεθνοποιηθεῖ τό ζήτημα τῶν τουρκικῶν προκλήσεων.

Τό θέμα εἶναι ὅτι καί ἡ Κυβέρνησις δείχνει νά ἀντιλαμβάνεται πώς τά πράγματα «δέν πηγαίνουν καλά», ἀλλ’ ὅμως οὐδέν πράττει. Ἀκόμη καί ὁ κ. Γεραπετρίτης παρεδέχθη ὅτι «πιθανῶς νά ὑπάρξει ἀναβάθμιση τῆς ἔντασης» μέ τήν Τουρκία, χωρίς ὅμως τήν πρόθεση νά πράξει κάτι περί αὐτοῦ. Ἀπεναντίας δίδεται ἕνα ἀντιφατικό μήνυμα καί πρός τήν Τουρκία καί πρός τήν Κύπρο.

Πρό ὀλίγων ἡμερῶν, στό συνέδριο τῆς ΝΔ, ὁ κ. Μητσοτάκης ἀντήλασσε φιλοφρονήσεις μέ τόν Πρόεδρο τῆς Κύπρου Νῖκο Χριστοδουλίδη μέ ἀναφορές καί στήν ἑλληνική στήριξη πρός τήν Μεγαλόνησο. Καί τώρα ἀπεφασίσθη ἡ ἀπόσυρσις τῶν δυνάμεών μας. Μάλιστα ἡ ἀπόφασις ἀνεκοινώθη λίγες ἡμέρες πρό τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν στήν Κύπρο (γίνονται τήν προσεχῆ Κυριακή) καί εἶναι βέβαιον ὅτι θά περιαγάγει σέ δυσμενῆ θέση τόν Πρόεδρο καί τούς ὑποστηρικτές του. Πράγματι ἦταν αὐτή ἡ πρόθεσις τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως;

Καί ἄλλα ἐρωτήματα εἶναι ἀμείλικτα. Ἡ ἀπόφασις ἀποσύρσεως τῶν ὁπλικῶν μας συστημάτων εἶναι τόσο ἐξόφθαλμα ὑπαγορευμένη ἀπό τήν τουρκική ἀντίδραση ὥστε ἀναρωτιέται κανείς μήπως οἱ Τοῦρκοι μᾶς γνωρίζουν καλύτερα ἀπό ὅσο γνωρίζουμε ἐμεῖς τόν ἑαυτό μας! Ἐκτός κι ἄν γνωρίζουμε πολύ καλά τόν ἑαυτό μας, ὅμως ἀπόλυτη προτεραιότητα εἶναι τό ἐσωτερικό πολιτικό παιχνίδι.

Αὐτό ὑπαγορεύει τήν ἀμετροέπεια στήν ἐπικοινωνιακή ἐκμετάλλευση. Κι αὐτό γυρίζει μπούμερανγκ καί στό τέλος μᾶς ἐκθέτει. Καί ἄν ἐμεῖς στό ἐσωτερικό προσποιούμεθα πώς δέν συμβαίνει τίποτα καί περνῶντας στό ἄλλο ἄκρο ἀποσιωποῦμε καθετί πού δέν ταιριάζει μέ τήν ὑπερτροφική ἀντίληψη γιά τήν σημασία μας, στό διεθνές περιβάλλον δέν λειτουργοῦν ἔτσι τά πράγματα. Ἀκόμη καί μεταξύ τῶν ἑταίρων μας χάνουμε σέ ἀξιοπιστία. Ἡ ὁποία, δυστυχῶς, δέν ἀποκαθίσταται μέ δηλώσεις.