Η Μαρία Καρυστιανοῦ εἶναι πλέον πολιτικός ἀρχηγός καί θά ἀξιολογηθεῖ ἀπό τό ἐκλογικό σῶμα μέ τήν ἴδια αὐστηρότητα πού κρίθηκαν στό παρελθόν καί ἄλλοι ἀστέρες τοῦ ἀντισυστημικοῦ μπλόκ, οἱ ὁποῖοι ἀπεδείχθησαν διάττοντες. Ἀναλόγως θά τήν ἀξιολογήσουμε καί ἐμεῖς καί στό σωστό καί στό λάθος.
Αὐτό πού μᾶς ἐντυπωσιάζει, γιά τήν ὥρα, εἶναι πόσο παλαιά ἐργαλεῖα χρησιμοποιεῖ τό Μέγαρο Μαξίμου γιά νά ἀντιμετωπίσει τήν κυρία Καρυστιανοῦ, πρίν καλά-καλά δώσει τήν διακήρυξή της στήν δημοσιότητα καί ἀρθρώσει τήν πρώτη πολιτική της λέξη. Γιατί τά ἐργαλεῖα αὐτά ξεπερνοῦν τήν ἐσωτερική πολιτική ἀντιπαράθεση καί ἀγγίζουν τίς διεθνεῖς σχέσεις τῆς χώρας σέ μιά περίοδο πολύ λεπτῶν ἰσορροπιῶν. Εἰδικά στά ἐθνικά μας θέματα.
Κατηγορεῖται ἡ κυρία Καρυστιανοῦ καί μάλιστα ἀπό κορυφαίους ὑπουργούς ὅτι ἱδρύει κόμμα τοῦ Πούτιν, κόμμα ρωσσικό, κόμμα πού ὑπακούει στίς ἐντολές ξένων, κόμμα πού φλερτάρει μέ ἐχθρική αὐταρχική δύναμη. Θά ἀντιπαρέλθω τό γεγονός ὅτι κάνουν κριτική στήν ἰατρό γιά ξένη κηδεμονία πολιτικοί πού δείχνουν στίς τηλεοπτικές κάμερες μέ ὑπερηφάνεια τά μανικετόκοπουμπά τους μέ τήν σημαία τῶν ΗΠΑ – μανικετόκουμπα μέ τήν ἑλληνική δέν ἔχουν; Ὑπουργοί πού πωλοῦν ἀντικομμουνισμό στήν Ἑλλάδα, ἀλλά δέχονται νά ἐφαρμόζονται ἐπί τῆς κεφαλῆς τους καί ἐπί τῆς ἀκοῆς τους κομμουνιστικές πρακτικές τῶν σοβιέτ: Παρακολουθήσεις τοῦ ἰδιωτικοῦ τους βίου τύπου «Στάζι». Θά τά ἀντιπαρέλθω, γιατί τά ζητήματα στήν πολιτική εἶναι στρατηγικά καί ὄχι προσωπικά.
Ὑπάρχουν τρία μεγάλα θέματα πού πρέπει νά ἀπαντήσει τό συγκεκριμένο ρεῦμα τῶν «ἀκροκεντρώων» τῆς πατρίδας μας, γιατί δεξιούς δέν τούς λές.
Τό πρῶτο: Ἄν ἔχει ἕνα πρόβλημα ἀπό βορρᾶ αὐτή τήν στιγμή ἡ Κυβέρνηση, αὐτό ὀνομάζεται Πούτιν ἤ Ζελένσκυ; Τό ὑπό ἵδρυση «ρωσσικό» κόμμα εἶναι τό θέμα ἤ τό «οὐκρανικό» κόμμα πού κατάπιε τήν γλῶσσα του στήν ὑπόθεση μέ τό ντρόουν πού θά κατέστρεφε περιβαλλοντικά τό Ἰόνιο καί θά προκαλοῦσε αἱματοχυσία; Ἀπαντήσεις, παρακαλῶ. Γιατί ἄν πρέπει νά ἀπολογεῖται κάποιος ἐδῶ εἶναι τό πασίγνωστο κόμμα τοῦ φιλότουρκου Ζελένσκυ, ὁ ὁποῖος τά 80 ἀπό τά 110 δισ. εὐρώ μέ τά ὁποῖα τόν ἐνίσχυσε ἡ ΕΕ τά ἔστειλε σέ ἐργοστάσια τῶν ΗΠΑ καί τῆς Τουρκίας. Ἡ Καρυστιανοῦ θά ἀπολογηθεῖ γι’ αὐτά λοιπόν ἤ κάποια ἄλλα παλικάρια πού συγκροτοῦν τά ἑλληνικά τάγματα τοῦ «Ἀζόφ»;
Τό δεύτερο: Τό 2022 «κηρύξαμε» διά στόματος Πρωθυπουργοῦ τόν πόλεμο στήν Ρωσσία καί ὁ κ. Μητσοτάκης δήλωσε ὅτι θά πρέπει νά πολεμήσουμε μέχρι τέλους γιά νά νικηθεῖ ὁ Πούτιν. Τό 2026 ξέρουμε ὅτι ὁ Πούτιν δέν ἔχασε καί εἶναι συνομιλητής τοῦ Προέδρου τῶν ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ, τοῦ Προέδρου Σί καί συντόμως καί τῆς ΕΕ. Πόσο σοφό εἶναι λοιπόν νά συνεχίζουμε νά κραυγάζουμε σάν νά μήν συνέβη τίποτε καί νά ἐπιτιθέμεθα στούς Ρώσσους ἐπ᾽ ἀφορμῇ τῆς ἱδρύσεως τοῦ κόμματος Καρυστιανοῦ; Εἶναι σοβαρή ἐξωτερική πολιτική αὐτή; Τί κόστος θά ἔχει αὐτή ἡ ἀνοησία στά ἑλληνοτουρκικά καί στό Κυπριακό;
Τό τρίτο: Καί αὐτά νά μήν εἶχαν συμβεῖ, ἐδῶ ἔχουμε ἕνα νέο δεδομένο πού προκύπτει ἀπό πλῆθος ἱστορικῶν πηγῶν, ὅπως τό βιβλίο «Ἐλευθερία» τῆς Μέρκελ, τό βιβλίο τοῦ Τσίπρα «Ἰθάκη», οἱ δηλώσεις κορυφαίων στελεχῶν τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, τά πρακτικά τοῦ συμβουλίου πολιτικῶν ἀρχηγῶν τοῦ 2015 ὅπως δημοσιεύθηκαν στά «Νέα», οἱ συνεντεύξεις τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου κ.ἄ.
Τό νέο δεδομένο εἶναι ὅτι ὁ Πούτιν, πού κατηγορεῖται ὡς ὁ ἐχθρός τῆς Εὐρώπης, πού βυσσοδομεῖ γιά τήν διάλυσή της, ἀρνήθηκε νά ἀξιοποιήσει τήν ἑλληνική κρίση γιά νά πλήξει τό εὐρωπαϊκό νόμισμα. Ἀρνήθηκε νά παίξει τόν ρόλο τοῦ «Μόσκοβου» πού τοῦ ἐπιφύλαξε ἡ ἀνιστόρητος κομμουνιστική συνιστῶσα τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ἡ ὁποία τίποτε δέν διδάχθηκε ἀπό τήν τακτική τοῦ Στάλιν στήν Γιάλτα (εἶχε στόν νοῦ του νά κερδίσει τόν ζωτικό χῶρο τῶν ἀνατολικῶν χωρῶν τῆς αὐλῆς του καί ὄχι τόν Γράμμο καί τό Βίτσι). Καί ὄχι μόνο ἀρνήθηκε, τηλεφώνησε κιόλας καί ἐνημέρωσε. Ἔδωσε στό «πιάτο» στήν Μέρκελ τούς αὐτοσχεδιασμούς τῶν Συριζαίων, πού ὀνειρεύονταν πώς θά λύσουν τό πρόβλημα τῆς χώρας μέ 5 δισ. εὐρώ ἀπό τήν Gazprom.
Ἀντιθέτως, ὅπως προκύπτει ἀπό προσεκτική ἀνάγνωση τοῦ βιβλίου Βαρουφάκη, ἐπιχειρηματικές συνιστῶσες τῆς Δύσεως (Σόρος) σέ συνεργασία μέ τέως πλέον χῶρες τῆς ΕΕ ἦταν αὐτές πού ἐργάστηκαν ἀόκνως πάνω στό σχέδιο διαλύσεως τῆς Εὐρωζώνης μέσῳ τῆς ἐξόδου τῆς Ἑλλάδας ἀπό τό εὐρώ. Ἀντί λοιπόν κάποιοι νά τολμήσουν νά «δείξουν» τήν εὐρωπαϊκή πρωτεύουσα πού ἔχουν τίς καταθέσεις τους ὡς ὑποκινητή τῆς κρίσεως, δείχνουν ἀκόμη τήν Μόσχα μέσῳ Καρυστιανοῦ; Ἄς ρίξουν μιά ματιά τοὐλάχιστον στά ντοκυμανταίρ τοῦ σταθμοῦ τους. Θά βροῦν τήν ἀλήθεια μέ ἀκρίβεια «Χιλιοστοῦ» ὥστε νά μήν ἐκτίθενται ἀθωώνοντας τόν Πούτιν γιά τό εὐρώ τήν νύχτα καί καταδικάζοντάς τον ταυτοχρόνως ὡς ὑποκινητή (;) ἱδρύσεως κόμματος στήν Ἑλλάδα τό πρωί! Ἄτοπον. (Τά ἴδια ἔκαναν καί στόν πόλεμο. Κάθε πρωί κατήγγελλαν τόν Πούτιν γιά τήν εἰσβολή καί γιά τό ἐνεργειακό μονοπώλιο καί κάθε βράδυ κουβαλοῦσαν τό πετρέλαιό του μέ τόν σκιώδη πειρατικό στόλο τῶν ἰδιοκτησιῶν τους.)
Αὐτοί οἱ αὐτοματισμοί πρέπει κάποτε νά λήξουν. Δέν κάνουν κακό στήν Καρυστιανοῦ, ἡ Ἑλλάς ἔχει ἀπό ἀπόψεως πολιτισμικῶν καί Ὀρθοδόξων δεσμῶν αἰσθήματα φιλίας γιά τόν ὁμόδοξο λαό. Κακό στήν χώρα κάνουν, γιατί δείχνουν ὅτι ἀρνοῦνται νά παραδεχθοῦν τήν νέα πραγματικότητα πού τούς ξεπέρασε. Οἱ Ἀμερικανοί μιλᾶνε πλέον μέ ὅλους. Καί μέ τούς Ρώσσους. Ἐμεῖς δέν θά μιλᾶμε μέ κανέναν; Ξυπνᾶτε, λυκόπουλα.

