Παλαιότερα συμηθίζαμε νά λέμε ὅτι ἡ Ἑλλάς ἀκολουθεῖ τήν Εὐρώπη μέ ἀρκετή καθυστέρηση. Νά, ὅμως, πού στό θέμα τοῦ λαϊκισμοῦ καί τοῦ κατακερματισμοῦ τῶν πολιτικῶν δυνάμεων κινηθήκαμε μέ ἀξιοζήλευτη ταχύτητα καί… τούς προλάβαμε!
Ὁ Νάιτζελ Φάρατζ καί τό «ρεφορμιστικό» κόμμα του εἶναι ὁ μεγάλος κερδισμένος τῶν τοπικῶν ἐκλογῶν στό Ἡνωμένο Βασίλειο. Οἱ ὀπαδοί του ἐμφανίσθηκαν μέ σύνθημα τό «Μake Britain great again», ἀντιγράφοντας τό σύνθημα τῆς MAGA τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, καί ὁ Πρωθυπουργός τῶν Ἐργατικῶν Κήρ Στάρμερ δέν πρέπει νά κοιμήθηκε καλά τίς τελευταῖες νύχτες.
Ὡς ἔχων στό Ἡνωμένο Βασίλειο τέσσερα ἀδέλφια, δώδεκα ἀνήψια καί μεγάλο, πλέον, σόι, συζητῶ καθημερινά μαζί τους τά συμβαίνοντα στήν (πολύ) γηραιά Ἀλβιόνα.
«Δέν περίμενα ὅτι τό πάθημα τοῦ Brexit θά ξεχνιόταν τόσο γρήγορα» μοῦ εἶπε ἕνας ἐκ τῶν ἀδελφῶν, ὁ ὁποῖος θεωρεῖ τόν Κάμερον «νεκροθάφτη» τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου, ἐπειδή «ὁ βλάκας πίστευε ὅτι θά κερδίσει τό δημοψήφισμα γιά τό Brexit, τό ὁποῖο δέν εἶχε κανένα λόγο νά προκηρύξει»…
Τότε, θυμᾶμαι, οἱ (καθηγητές) ἀδελφοί μου εἶχαν ἐκπλαγεῖ γιά τό πῶς οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐργατικῆς τάξεως, κυρίως οἱ «Τζόρντηδες» στόν βρεταννικό Βορρᾶ, ψήφισαν ἁπλόχερα τήν ἀποχώρηση ἀπό τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση, γιά τήν ὁποία πολλοί σήμερα ἔχουν μετανιώσει.
Νά, ὅμως, πού τό πάθημα δέν ἔγινε μάθημα καί ὁ Φάρατζ, ὁ κύριος ἐχθρός τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, προβάλλει πλέον ὄχι μόνον ὡς νικητής τῶν τοπικῶν ἐκλογῶν, ἀλλά καί ὡς μέλλων Πρωθυπουργός μιᾶς χώρας ἡ ὁποία καρκινοβατεῖ.
Αὐτό τόν καιρό ἕνας ἐκ τῶν ἀδελφῶν μου βρίσκεται στήν πατρίδα καί, συζητῶντας μαζί του (εἶναι ἄνθρωπος τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν), μοῦ περιέγραφε τό σχεδόν κατεστραμένο βρεταννικό ΕΣΥ, τό ὁποῖο ἐμεῖς ἐδῶ εἴχαμε γιά πολλά χρόνια ὡς ὑπόδειγμα. «Ἐσεῖς, ἐδῶ, εἶστε πολύ καλύτερα, σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τοὐλάχιστον στό Ἐθνικό Σύστημα Ὑγείας» μοῦ λέει, ὑπενθυμίζοντάς μου ὅτι φίλος μας, στήν Ἀγγλία, δέν μπόρεσε μέχρι στιγμῆς νά ὑποβληθεῖ σέ ἐπέμβαση προστάτη, ἐπειδή «εἶναι μεγαλύτερος τῶν 75 ἐτῶν!» καί σχεδιάζει νά ἔλθει γιά τήν ἐπέμβαση στήν Ἀθήνα…
«Ἄσ’ τα, μήν τά συζητᾶς, τό σύστημα πού ἤξερες ἔχει πεθάνει στήν Ἀγγλία» μοῦ εἶπε καί καλό θά εἶναι νά σκεφθοῦμε ὅτι ἐμεῖς ἐδῶ, ὅπως καί νά γίνει, ἔχουμε τά φάρμακα καί τρέχουμε στίς ἐφημερίες χωρίς ἐμπόδια…
Καί μιά πού μιλήσαμε γιά τό ΕΣΥ, φίλτατος συνάδελφος, πού κινδύνευσε σοβαρά, μοῦ περιέγραψε τό πόσο σωστά, ἀποτελεσματικά, γρήγορα καί στοργικά τόν περιέθαλψαν οἱ ἰατροί κα τό προσωπικό μεγάλου κρατικοῦ νοσοκομείου, σέ ἐφημερία, τό βράδυ τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, ὅταν μεταφέθηκε ἐκεῖ σοβαρά τραυματισμένος στό κεφάλι, ἀπό ἐπίθεση ἀγνώστου, τήν ὁποία δέχθηκε στήν εἴσοδο τοῦ σπιτιοῦ του.
Μάλιστα, εὐχαρίστησε μέ θερμότατη ἐπιστολή τόν διοικητή, τούς νοσηλευτές καί τούς ἰατρούς.
Πᾶμε, ὅμως, πίσω στόν Φάρατζ, πού –ὡς Alexis… ἀπό τά δεξιά– φαίνεται νά ἀνεβάζει σημαντικά τίς μετοχές του στήν κοῦρσα γιά τήν διακυβέρνηση τῆς πάλαι ποτέ Αὐτοκρατορίας καί νῦν «πολιτισμικοῦ ἀχταρμᾶ».
Τά ἔχουμε ζήσει καί ἐμεῖς αὐτά καί ζοῦμε, αὐτό τόν καιρό, τίς συνέπειες τῆς πολυδιασπάσεως τοῦ πολιτικοῦ μας σκηνικοῦ, ἀναμένοντας καί ἕνα καί δυό καί τρία νέα κόμματα, ἔτσι, γιά νά «τά ἔχουμε μπόλικα».
Ἔ, ὄχι γιά νά τό παινευτοῦμε, ἀλλά εἴμαστε οἱ πρῶτοι διδάξαντες καί… μυαλό δέν φαίνεται νά βάζουμε!

