Μᾶς ἔκανε νά πιστέψουμε ξανά στήν Εὐρώπη

Καί νά νιώσουμε ντροπή γιά τήν Ἑλληνική Δημοκρατία

Η πιό δυνατή στιγμή τῆς συνεντεύξεως πού ἔδωσε ἡ Εὐρωπαία Εἰσαγγελεύς στόν ὑποδειγματικό Παῦλο Τσίμα στό Φόρουμ τῶν Δελφῶν ἦταν τό σημεῖο στό ὁποῖο διηγήθηκε τήν ἐμπειρία της ἀπό μιά Ἑλληνίδα ἀγρότισσα, ἡ ὁποία, ἀπελπισμένη ἀπό τήν ἀδιαφάνεια, τό πελατειακό κράτος καί τίς παρανομίες στήν χορήγηση τῶν εὐρωπαϊκῶν ἐπιδοτήσεων, ἔκανε μιά ἐπιλογή: Ἐμπιστεύτηκε τήν Ρουμάνα… «Τσαουσέσκου» καί ὄχι τούς Ἕλληνες… «Ντί Πιέτρο». Στήν ἐπιστολή της αὐτή ἡ ἀγρότισσα, μητέρα ἑνός παιδιοῦ, ἐπισύναψε στήν Εὐρωπαία Εἰσαγγελέα φωτογραφίες ἀπό τό ἀγρόκτημά της καί τῆς διαμαρτυρήθηκε ὅτι δέν εἶχε κάποιον γνωστό πολιτικό γιά νά λάβει τήν ἐπιδότηση καί ἐκείνη. Σέ ἀντίθεση μέ ἄλλους συμπολῖτες της, πού ὄχι ἁπλῶς τήν εἰσέπραξαν, ἀλλά ἀγόρασαν πολυτελῆ αὐτοκίνητα καί πραγματοποίησαν πολυτελῆ ταξίδια στήν Ἑσπερία καί στά Ντουμπάι. Μιλῶντας στό ὄνομα αὐτῆς τῆς ἀγρότισσας ἡ κυρία Κοβέσι οὐσιαστικά μίλησε στό ὄνομα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καί ἀποκαλύπτοντας ὅτι τό γραφεῖο της ἔχει πνιγεῖ στίς καταγγελίες συμπολιτῶν μας γιά διαφθορά διακήρυξε ὅτι ἀρνεῖται νά πιστέψει πώς οἱ Ἕλληνες θεωροῦν τήν διαφθορά τρόπο ζωῆς.

Αὐτή της ἡ διήγηση σέ συνδυασμό μέ τήν φράση ὅτι δέν ἀνήκει στά καθήκοντα τοῦ πολιτικοῦ πουθενά στήν Εὐρώπη «ἡ ἀπάτη, ἡ κατάχρηση ἐξουσίας καί τό ἐμπόριο ἐπιρροῆς» ἦταν τό πιό δυνατό στιγμιότυπο τῆς συνεντεύξεως. Ἡ κυρία Κοβέσι, ὡς ἐκπρόσωπος ἑνός εὐρωπαϊκοῦ θεσμοῦ, μᾶς ἔκανε νά πιστέψουμε ξανά στήν Εὐρώπη. Ὅταν ἡ κορυφή ἑνός εὐρωπαϊκοῦ θεσμοῦ ἀνταποκρίνεται στήν ἔκκληση μιᾶς Εὐρωπαίας ἀγρότισσας, πού κατάφερε νά φθάσει ἔξω ἀπό τήν πόρτα της χωρίς ἐμπόδια, μποροῦμε ξανά νά ἐλπίζουμε κάπως γιά τήν Εὐρώπη. Τό ἐπίτευγμα αὐτό μάλιστα γίνεται ἀκόμη μεγαλύτερο ἐξ αἰτίας τοῦ γεγονότος ὅτι ἡ κυρία Κοβέσι δέν γεννήθηκε στήν χώρα τοῦ Μοντεσκιέ. Γεννήθηκε σέ μιά χώρα τοῦ τέως ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ καί πρόλαβε στά παιδικά της χρόνια νά ζήσει τήν φτώχεια, τήν ἀδικία, τόν νεποτισμό τοῦ Τσαουσέσκου, τίς πελατειακές σχέσεις τῶν πολίτ μπιρό καί τά σιχάθηκε τόσο ὥστε νά ἡγηθεῖ τῆς ἐκστρατείας διαφθορᾶς κατά τῆς ἴδιας τῆς Κυβερνήσεως τῆς χώρας της.

Ἄν θέλαμε νά εἴμαστε σοβαροί, θά ἔπρεπε νά ντρεπόμαστε πού μᾶς κάνει μάθημα γιά τό Κράτος Δικαίου στήν πράξη μιά Εὐρωπαία Εἰσαγγελεύς πού γεννήθηκε σέ μιά χώρα ὅπου ὁ ὑπαρκτός σοσιαλισμός «ἔπεσε» πρίν 36 χρόνια, μόλις χθές δηλαδή. Θά ἔπρεπε νά ντρεπόμαστε νά μιλᾶμε ἀπαξιωτικά γιά τήν «Ρουμάνα» καί τόν ρουμανικό λαό ἐμεῖς οἱ ξιπασμένοι πεφωτισμένοι, πού χάσαμε τόσο πολύ τόν ἔλεγχο ὥστε χρειάστηκε νά μᾶς βάλει σέ τάξη μιά κοπέλα πού σπούδασε στήν ἱστορική Τιμισοάρα. Ἐκεῖ πού ἐκτελέστηκε ὁ Τσαουσέσκου. Θά ἔπρεπε νά ντρεπόμαστε πού παριστάνουμε τούς Εὐρωπαίους καί μιλᾶμε, εἰρωνευόμενοι κάποιοι τό ὄνομα τῆς Κοβέσι, γιά ἕναν λαό πού ἄν τόν γνωρίζαμε καλύτερα, θά ξέραμε ὄχι μόνο πόση πρόοδο ἔκανε αὐτά τά 35 χρόνια γιά νά βγεῖ ἀπό τήν φτώχεια του, ἀλλά καί πόσο σφριγηλά προστατεύει τήν ταυτότητά του, ἐθνική, πολιτιστική καί θρησκευτική. (Τήν Κυριακή τῶν Βαΐων παρατηροῦσα ἐντυπωσιασμένος στήν Μονή τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου στήν Αἴγινα τούς χιλιάδες Ρουμάνους ἐπισκέπτες, τό πῶς προσέρχονταν μέ τά χέρια σταυρωμένα σέ σχῆμα «εὐΧαριστῶ» στήν ὥρα τῆς Θείας Κοινωνίας καί πῶς ἄφηναν συμβολικά πάνω στόν τάφο του ροῦχα συγγενῶν τους πού δέν μπόρεσαν νά ταξιδέψουν 1.000 χιλιόμετρα γιά νά προσκυνήσουν τόν ἀγαπημένο τους Ἅγιο!)

Τό «πίκ» τῆς ντροπῆς καί τῆς μελαγχολίας ὅμως ἔρχεται ἄν θέσουμε στόν ἑαυτό μας ἕνα ἁπλό, ἁπλούστατο ἐρώτημα: Γιατί ἡ ἀγρότισσα ἔνιωσε ἐμπιστοσύνη νά ἀποταθεῖ στήν εὐρωπαϊκή καί ὄχι στήν ἑλληνική Δικαιοσύνη; Πού, ἄν λειτουργοῦσε σωστά, καί ἀναρμόδια νά ἦταν, θά διαβίβαζε τήν καταγγελία στόν σωστό ἄνθρωπο; Γιατί δέν ἐμπιστεύτηκε ἡ ἀγρότισσα τίς ἑλληνικές Ἀρχές; Αὐτό τό ἔλλειμμα πού νιώθουν στίς ψυχές τους οἱ Ἕλληνες καί οἱ Ἑλληνίδες δέν ἀναπληρώνεται μέ τά «ρέστα» ἀπό τό πρωτογενές πλεόνασμα-μαμούθ πού μοιράστηκε μέ δευτερογενεῖς ἐκλογικούς ὑπολογισμούς. Ἡ χρεωκοπία μας εἶναι αὐτή: Νά ψάχνουμε τό δίκιο μας στό Λουξεμβοῦργο ἐπειδή μόνο ἐκεῖ νομίζουμε ὅτι ὑπάρχουν δικαστές.

ΥΓ: Λεπτομέρεια γιά τούς ἀνενημέρωτους: Γιά νά ἐπιλεγεῖ ἡ Κοβέσι ὡς Εὐρωπαία Εἰσαγγελέας, νίκησε τόν… Γάλλο ἀνθυποψήφιό της κύριο Μπονέ τό 2019. Τό 2011 τιμήθηκε μέ τό παράσημο τῆς Λεγεῶνας τῆς Τιμῆς ἀπό τήν Γαλλική Δημοκρατία (τῆς τό ἐπέδωσε ὁ Γάλλος πρέσβυς στό Βουκουρέστι), ἐνῷ τό 2007 καί τό 2011 τιμήθηκε ἀπό τόν διευθυντή τῶν Μυστικῶν Ὑπηρεσιῶν τῶν ΗΠΑ γιά τήν θαρραλέα συνεισφορά της στήν ἐπιβολή τοῦ νόμου. Ἡ δέ θητεία της στήν Ρουμανία ἐπικυρώθηκε ἀπό μιά τεράστια μεταβολή: Ἐνίσχυσε τήν ἐμπιστοσύνη τῶν πολιτῶν στούς θεσμούς. Κατά τήν «ἀφυπηρέτησή» της, τό 60% τῶν Ρουμάνων ἐμπιστευόταν τήν Ἐθνική Ὑπηρεσία Καταπολεμήσεως τῆς Διαφθορᾶς ὑπό τήν ἡγεσία της, ἐνῷ μόλις 11% τό Κοινοβούλιο.