Η κρίση βαθαίνει. Καί ὅσο βαθαίνει, τά κτυπήματα μεταξύ τῶν ἀντιμαχομένων μερῶν γίνονται πιό βίαια.
Αὐτό πού ἡ Δύση ὀνόμασε κυνικά στόν πόλεμο τῆς Γιουγκοσλαβίας «παράπλευρες ἀπώλειες», προϊόντος τοῦ χρόνου, αὐξάνεται δραματικά. Μέ γεωμετρική πρόοδο. Μετρᾶμε πτώματα πλέον. Ὄχι ἐκτοξευτές. Μαθητές σχολείου τοῦ Ἰράν πού βομβαρδίστηκε ἀπό ἀμερικανικό πύραυλο «Τόμαχωκ» ἀποδεκατίστηκαν. Πολῖτες πού ζοῦν στό Ντουμπάι ἔγιναν στόχοι καί ἐξοντώθηκαν. Ἀμερικανοί στρατιῶτες «ἔπεσαν» θύματα ἑνός πολέμου πού, ὑποτίθεται, διεξάγεται ἀπό ἀέρος καί ὄχι στό ἔδαφος. Εἶναι ξεκάθαρο: Προηγοῦνται οἱ στόχοι, ὑπολείπονται οἱ ἄνθρωποι, τελειώνει ἡ ἠθική.
Κοινός παρονομαστής τῶν συρράξεων πού ἄρχισαν τό 2022 στήν Οὐκρανία καί σταδιακά θά ἐπεκταθοῦν σέ βάθος χρόνου σέ ὅλο τόν κόσμο εἶναι ὁ ἑξῆς: Ἡ Δύση προσπαθεῖ νά ἀναπληρώσει τίς ἀπώλειές της στήν εἰρήνη μέ διαρκῆ ἐπένδυση στόν πόλεμο. Ἡ νίκη της ἐπί τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ, ἡ ἐπανένωση τῆς Γερμανίας, ἡ ἐκχώρηση οἰκονομικῶν δραστηριοτήτων ἐπιχειρήσεών της στό Πεκῖνο καί ἡ καθολική ἐπικράτηση τῆς παγκοσμιοποιήσεως ἀπεδείχθη τελικῶς ἡ μεγάλη παγίδα. Ἡ Ἱστορία δέν τελείωσε, ξεκίνησε πάλι ἀπό τήν ἀρχή. Σήμερα ἡ Δύση δίνει, στήν οὐσία, μιά μάχη ὀπισθοφυλακῆς γιά νά καθυστερήσει τίς ἀλλαγές στό βάθρο τοῦ πλανήτη. Στόχος τοῦ πολέμου δι’ ἀντιπροσώπων στήν Οὐκρανία δέν ἦταν τελικῶς ἡ ἐξουδετέρωση τῆς Ρωσσίας, ἡ ὁποία ζεῖ καί βασιλεύει, ἀλλά ἡ συντριβή τῆς Γερμανίας καί ἡ ἀποκοπή τῶν δεσμῶν της μέ τό Πεκῖνο. Τό ἀποτέλεσμα; Ἑκατομμύρια νεκροί καί ἑκατομμύρια Οὐκρανοί πρόσφυγες. Ἀπό τά 10 ἑκατομμύρια πού θρυλεῖται ὅτι μετανάστευσαν ἀπό τήν γενέθλια γῆ στό ἐξωτερικό, τά μισά μετοίκησαν στήν Δύση καί τά ἄλλα μισά στήν… Ρωσσία!
Ἡ σύλληψη τοῦ Μαδοῦρο καί ἡ στοχοποίηση τῆς Κούβας στό ἴδιο ἔργο ἐντάσσονται. Τῆς ἀποδυναμώσεως τῆς προπορευόμενης Κίνας μέσῳ τῆς στερήσεως τῆς προσβάσεως στήν φθηνή ἐνέργεια. Ὁ πόλεμος τοῦ Ἰράν; Τά ἴδια. Πέραν τοῦ ὅτι στερεώνει στό ἐσωτερικό τοῦ ἀμερικανικοῦ κατεστημένου τήν Προεδρία Τράμπ μέχρι νεωτέρας (διά τῆς συμμαχίας μέ τούς «ὁπλάδες» καί τά «λόμπυ»), στόχο ἔχει, πρῶτοι τό ἀναδείξαμε στήν Ἑλλάδα, τόν περιορισμό τῆς προσβάσεως τῆς Κίνας σέ φθηνή ἐνέργεια ἀπό τό καθεστώς τῶν μουλάδων.
Αἴφνης ξυπνᾶμε καί συνειδητοποιοῦμε ὅτι ὁ κόσμος ἔχει ἀλλάξει. Ἐδῶ καί καιρό δέν «κερδᾶμε» ἐμεῖς, ἡ Δύση. Στήν ρομποτική, στήν Τεχνητή Νοημοσύνη, στά μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως (ΤikΤok), στούς ἐξοπλισμούς, στά μαχητικά τελευταίας γενιᾶς, στίς σπάνιες γαῖες, στίς μπαταρίες, στό Διάστημα ὅπου μαίνεται ὁ πόλεμος μέ τόν Μάσκ, στά κινητά καί ἄλλες συσκευές, τό Πεκῖνο κατάφερε τό ἑξῆς: «Κρεμᾶ» τήν Δύση μέ τό «σκοινί» πού ἐκείνη τοῦ πούλησε στά χρόνια τῆς παγκοσμιοποιήσεως. Ὁ Τράμπ ἀναλαμβάνοντας τήν Προεδρία τῶν ΗΠΑ κατάλαβε ὅτι παρέλαβε «καμένη γῆ» ἀπό σειρά προκατόχων του καί ὅτι ἡ χώρα του ὑστερεῖ τραγικά στόν παγκόσμιο ἀνταγωνισμό, ἄν ἐξαιρέσει κανείς κάποιους τομεῖς. Συνειδητοποίησε ἐπίσης ὅτι ἡ ἀκτινοβολία τῶν ΗΠΑ ἔχει ἐξασθενήσει μέσα στόν χρόνο καί ὅτι ὅσο κυβερνοῦσαν οἱ «Δημοκρατικοί» ὁ κόσμος ἄλλαξε κάτω ἀπό τήν μύτη της. Οἱ φίλοι της μειώθηκαν, οἱ ἐχθροί της συνασπίστηκαν, ἡ πλανητική ἡγεσία της ἀμφισβητήθηκε.
Ἡ πρώτη του ἐπιλογή ἦταν νά κάνει ἐμπόριο καί ὄχι πόλεμο. Μπίζνες, ὄχι πυραύλους. Ἀλλά ἡ Δύση δέν ἦταν πλέον ἴδια καί δέν ὑπακούει πλήρως στήν Ἀμερική. Τό Λονδῖνο καί τό Βερολῖνο ἤθελαν τήν συνέχιση τοῦ πολέμου τῆς Οὐκρανίας. Ὄχι τήν εἰρήνη τοῦ Τράμπ. Τό πρῶτο γιά στρατηγικούς λόγους, τό δεύτερο γιατί ἡ πολεμική οἰκονομία τό κρατᾶ ὄρθιο καί τό προστατεύει ἀπό τήν κατάρρευση. Τό Ἰσραήλ θεώρησε ὅτι βρῆκε παράθυρο εὐκαιρίας γιά νά ἐκκαθαρίσει τούς λογαριασμούς του μέ ὅλους τούς περιφερειακούς ἐχθρούς του στήν περιοχή: Παλαιστίνη, Λίβανος, Συρία, Ἰράν, Χαμάς, Χεζμπολλάχ, Φρουροί τῆς Ἐπαναστάσεως κ.λπ. Τό γεγονός ὅτι ἀποσταθεροποιεῖται ἡ Τουρκία μᾶς συμφέρει μέ στενά ἐθνικά κριτήρια, ἀλλά εἶναι ἀμφίβολο μέ εὐρύτερα γεωπολιτικά.
Ὅ,τι συνέβη στήν Οὐκρανία συμβαίνει ἀπό τήν ἀνάποδη μέ τό Ἰράν: Στήν Οὐκρανία ἡ Ρωσσία βρέθηκε ἀπέναντι σέ μιά συμμαχία ἀόρατων ἐχθρῶν (Μεγάλη Βρεταννία, ΗΠΑ, Σκανδιναβία κ.ἄ.) πού ἐνῷ ἤξερε τί κάνουν, δέν μποροῦσε νά τούς ταυτοποιήσει. Στό Ἰράν ἡ Ἀμερική φθείρεται ἀπό τήν παρασκηνιακή δράση μιᾶς ὁμάδας ἀόρατων ἐχθρῶν της πού ἔχουν συμφέρον νά ἐμπλακοῦν: Κίνα, Βόρεια Κορέα, Ρωσσία κ.λπ. Καί νά θέλει νά τελειώσει τόν πόλεμο αὔριο, δέν θά θέλουν οἱ ἄλλοι πού ἐπενδύουν στήν στρατηγική φθορά της.
Ὅπως γράψαμε ἀπό τήν πρώτη μέρα, κάθε πόλεμος μπορεῖ νά ἐπιφυλάσσει δόξα σέ ἕναν ἡγέτη, μπορεῖ ὅμως καί Βατερλώ. Δεδομένου ὅτι ἐπισπεύδων σέ αὐτόν τόν πόλεμο εἶναι ἡ Δύση καί ὄχι ἕνας βολικός ἐχθρός ὅπως ἡ Ρωσσία, οἱ συνέπειές του στήν καθημερινότητα τῶν ἀνθρώπων τοῦ πλανήτη, ἀπό τό πόσο ἀγοράζουν τό ψωμί γιά τό τραπέζι τους μέχρι τό μέ πόσα εὐρώ γεμίζουν τά ρεζερβουάρ τῶν ΙΧ τους καί πόσο ρεῦμα πληρώνουν κάθε μῆνα γιά τίς ἀνάγκες τοῦ νοικοκυριοῦ τους, εἶναι γνωστῆς διευθύνσεως. Εἰδικῶς ἄν παραταθεῖ ὑπέρμετρα. Ἡ διάσπαση τῆς Δύσεως πέραν τῆς κορυφῆς θά ἐπεκταθεῖ καί στήν βάση της. Ἀκόμη καί ἄν μελλοντικῶς ὁ τελικός στόχος τοῦ μηδενισμοῦ τῶν χρεῶν εὐοδωθεῖ. Ὅταν αὐτά μηδενιστοῦν, θά ἔχουν γίνει ὅλα μηδέν. Ἤδη.
Μ.Η.Τ. 232122