Μή προτρεχέτω ἡ γλῶττα τῆς διανοίας

Δεκαπέντε ψυχές στόν ἄλλο κόσμο, λίγα μέτρα ἀπό τίς ἀκτές τῆς Χίου, δέν εἶναι μικρή ὑπόθεση.

Μεγάλη ὑπόθεση εἶναι –χωρίς ἀμφιβολία– τό ὅτι πρέπει ἐπί τέλους νά σταματήσει τό «ἀνοίξαμε καί σᾶς περιμένουμε» πού γινόταν ἐπί πολλά χρόνια.

Κάπου, ὅμως, στήν μέση, ὑπάρχει καί ἡ λογική, πού λέει ὅτι δεκαπέντε νεκροί εἶναι …δεκαπέντε νεκροί!

Ἐπ’ οὐδενί δέν μποροῦμε νά δεχθοῦμε ὅτι τά στελέχη τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος (εἶναι πλέον Ἀκτοφυλακή) κινήθηκαν μέ σκοπό νά προκαλέσουν τό κακό πού ἔγινε. Εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ἡ ΕΔΕ τήν ὁποία διέταξε ὁ ἀρχηγός τοῦ Σώματος θά διεξαχθεῖ μέ ὑπευθυνότητα καί διαφάνεια.

Ἀλλά ποῦ θά πάει αὐτό τό κακό; Πόσους παράτυπους ἐπισκέπτες μπορεῖ νά ἀντέξει αὐτός ὁ τόπος; Καί πῶς θά γίνει νά ἀντιληφθοῦμε ὅλοι ὅτι καί ἡ θάλασσα ἔχει σύνορα, τά ὁποῖα κάποιοι ὀφείλουν νά προστατεύουν;

Ἄς περιμένουμε τήν Ἔνορκη Διοικητική Ἐξέταση καί ἄς μήν προτρέχουμε. «Ἔχεις δεῖ τί συμβαίνει ὅταν χτυπήσουν μεταξύ τους δύο καλά φουσκωμένες μπάλλες; Πετάγονται ἡ μία δῶθε κι ἡ ἄλλη κεῖθε. Νομίζω ὅτι τό φουσκωτό μέ τούς περίπου σαράντα δυστυχεῖς ἐπιβάτες, πετάχτηκε ψηλά καί “ἔσκασε” στήν θάλασσα. Γι’ αὐτό καί ἄνοιξε, σκάζοντας στήν ἐπιφάνεια καί τραυματίσθηκαν θανάσιμα τόσοι ἄνθρωποι» μᾶς εἶπε φίλος, «σκαφάτος», εἰδικός περί τά «φουσκωτά».

Εἶναι μιά ἄποψη, ἡ ὁποία μπορεῖ νά εὐσταθεῖ. Θά δοῦμε. Ἀλλά ἀπό τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ νά βγαίνει ἕνας ἀπίθανος τύπος ἀπό τήν Χίο (νομίζω δήλωσε «δημοσιογράφος») στόν τηλεοπτικό σταθμό τοῦ Φαλήρου καί νά λέει «τό εἶδα τό σκάφος τοῦ Λιμενικοῦ. Δέν ἔχει χτυπήματα οὔτε διακριτικά!». Ἁρπάζει ἀμέσως τήν πληροφορία ὁ «προοδευτικός» καλσσμένος. «Δηλαδή ἀσφαλίτικο;» ρωτᾶ. «Μόλις τό εἶπες» ἀπαντᾶ ὁ ἄλλος! Αὐτά ἀκούσθηκαν σέ σταθμό ὁ ὁποῖος εἶναι –κατά τίς μετρήσεις– πρῶτος σέ θεματικότητα!

Δηλαδή τό Λιμενικό Σῶμα κυκλοφορεῖ μέ σκάφη χωρίς διακριτικά καί ἁλωνίζει! Κι αὐτή ἡ «πληροφορία» περνᾶ τόσο εὔκολα, τόσο ἀβίαστα καί ἀμαυρώνει ἕνα Σῶμα πού ἔχει διασώσει χιλιάδες κινδυνεύοντες ναυαγούς ἀπό τά «σαπάκια» τῶν κτηνωδῶν διακινητῶν, οἱ ὁποῖοι ἀφήνουν στήν μοῖρα του τό «φορτίο» μόλις περάσουν στά ἑλληνικά χωρικά ὕδατα.

Πῶς, γιατί καί μέ ποιό σκοπό τόσο εὔκολα, κάποιοι, μιλοῦν ἀμέσως γιά «ἔγκλημα» καί «βάζουν στό κάδρο» τό Λιμενικό Σῶμα;

Πῶς, γιατί καί μέ ποιό σκοπό χαρακτηρίζουν «ἐγκληματίες» νέους ἀνθρώπους, πού ὑπηρετοῦν στά περιπολικά τῆς Ἀκτοφυλακῆς καί ἐπιτηροῦν τά θαλάσσια σύνορά μας; Ἄς τό μάθουμε, κάποια στιγμή, ὑπάρχουν καί θαλάσσια σύνορα!

Κανείς, μά κανείς, δέν μπορεῖ νά μήν αἰσθάνεται λύπη γιά τόν χαμό δεκαπέντε ἀθώων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι, στήν ἀπελπισία τους, ψάχνουν «τήν γῆ τῆς Ἐπαγγελίας». Τί νά κάνουν στό Ἀφγανιστάν; Νά τούς ταπεινώνουν οἱ σκοταδιστές Ταλιμπάν; Τί νά κάνει μιά γυναῖκα στό Ἀφγανιστάν; Θά κοιτάξει πῶς καί πῶς νά σηκωθεῖ νά φύγει. Ἀλλά ἡ Ἑλλάς δέν ἀντέχει ἄλλο τέτοιο φορτίο. Καί –ἄς μήν τό ξεχνᾶμε– ἡ Ἑλλάς ἀνήκει στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση, ἡ ὁποία, ὅλα αὐτά τά χρόνια, ἐπέδειξε αἰσχρή συμπεριφορά ἀπέναντί μας στό συγκεκριμένο θέμα.

Ἡ κυβέρνηση, ἀντί νά ἀκούει τίς κατηγορίες τῶν «δικαιωματιστῶν» (ἀδόκιμος ὅρος, ἀλλά ἐπεκράτησε), καλά θά κάνει νά θέσει πλέον τό θέμα ἀνοιχτά στήν ΕΕ. Καί ἄν δέν εἰσακουσθεῖ, ἄς ἀνοίξει τά σύνορά της, ἀφήνοντας τούς τόσους καί τόσους κατατρεγμένους νά βροῦν ἀλλοῦ ἐκεῖνο πού ψάχνουν. Διότι, πολύ ἁπλά, ἐμεῖς δέν ἀντέχουμε ἄλλο…