Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου 1965

O ΚΟΣΜΟΣ
ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΡΙΟΥ

«Ὁ μικρός Ἄντριου Μπάτσελορ, ἡλικίας 4 ἑβδομάδων, ἐγεννήθη μέ τά δύο μπροστινά δόντια του φυτρωμένα καί μεγάλα. Τό ἕνα ἀπ’ αὐτά τοῦ τρυποῦσε τή γλῶσα καί ὁ Ἄντριου δέν ἔπαυε νά κλαίῃ. Ἕνας ἰατρός τόν ἔστειλεν εἰς τήν Ὀδοντιατρικήν Κλινικήν τοῦ Λίβερπουλ». Ἔτσι θά πρέπει νά ἐγεννήθη καί ὁ ἰδικός μας… Ἄντριου Παπάντριους –μέ τή διαφοράν ὅτι τά ἰδικά του δόντια δέν θά τοῦ ἐτρυποῦσαν τήν γλῶσσαν, καί δέν τόν ἔστειλαν εἰς ὀδοντίατρον διά νά τοῦ τά βγάλῃ! Ἔτσι, τά διετήρησε, καί τά ἐχρησιμοποίησε μία χαρά, εἰς βάρος μας!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΟΙ ΓΕΡΑΝΟΙ ΕΠΑΝΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΧΡΗΣΙΝ

Ἐκ τῆς Ἀστυνομικῆς Διευθύνσεως Ἀθηνῶν ἀνεκοινώθη ὅτι ἀπό αὔριον θά ἀρχίσῃ καί πάλιν ἡ αὐστηρά ἐφαρμογή τοῦ ὁδικοῦ κώδικος κυκλοφορίας. Ἰδιαιτέρως θά ἀσκῆται ἔλεγχος αὐστηρός διά τούς ὁδηγούς, οἱ ὁποῖοι ἀναπτύσσουν ὑπερβολικήν ταχύτητα, κάμνουν χρῆσιν τοῦ «κλάξον», διέρχονται μέ κόκκινον φῶς κλπ. Ἐπίσης, θά διώκεται ἡ παράνομος στάθμευσις καί πρός τοῦτο θά ἐπαναφερθοῦν εἰς χρῆσιν οἱ «γερανοί».

Απόψεις

«Μήν ψάχνεις τό χωριό! Στό νεκροταφεῖο εἶναι…»

Μανώλης Κοττάκης
Συνέβη σέ ἕνα χωριό τῆς ἑλληνικῆς περιφέρειας, τό ὁποῖο ἐπισκέπτεται κατά καιρούς ἕνας ὑπουργός πού κατάγεται ἀπό ἐκεῖ, γιά νά ἀνάψει ἕνα κερί στόν τάφο τῶν γονέων του.

Ἀνίερες συμμαχίες

Μύρνα Νικολαΐδου
Καί ὅμως, ὅλα μποροῦν νά συμβοῦν ὅταν τό συμφέρον τό ἐπιτάσσει.

«Τρῦπα» στό ἀσφαλιστικό σύστημα βλέπει ὁ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
Ἀδυνατεῖ νά ἐξασφαλίσει στήν Εὐρώπη καί εἰδικώτερα στήν Ἑλλάδα «ἐπαρκῆ ποσοστά ἀναπληρώσεως γιά τούς ἐργαζομένους» – Ζητεῖ νά ἀναπτυχθεῖ ἡ ἀσφαλιστική καί ἐπενδυτική κουλτούρα στήν πατρίδα μας ἐννοῶντας νά μετέχουν οἱ ἀσφαλισμένοι σέ συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά σχήματα πού ἀγοράζουν μετοχές καί ὁμόλογα

Θά χωρίσουμε τόν Ποινικό Κώδικα σέ «Ἀνδρῶν» καί «Γυναικῶν»;

Μανώλης Κοττάκης
Τό σύνδρομο τῆς ἀπορρίψεως εἶναι ἡ αἰτία, ὄχι τό φῦλο

Κατά 2,3 δισ. εὐρώ αὐξήθηκε τό χρέος σέ ἀπόλυτες τιμές

Εφημερίς Εστία
Παρά τήν συνεχιζομένη ἀποκλιμάκωση τοῦ λόγου χρέους πρός ΑΕΠ, τά στοιχεῖα δέν δικαιολογοῦν ἐφησυχασμό.