Πέμπτη, 2 Σεπτεμβρίου 1965

O ΚΟΣΜΟΣ
ΟΙ ΜΑΘΟΥΣΑΛΑΙ

«15 προσωπικότητες, συνολικῆς ἡλικίας 1.048 ἐτῶν, ἐκλήθησαν νά συμβουλεύσουν, χθές τό ἀπόγευμα, τόν Βασιλέα Κωνσταντῖνον, ἡλικίας 25 ἐτῶν». Ἀλλά τί σημασίαν ἔχει τό ἄθροισμα τῶν 1.048 ἐτῶν (εἰς τά ὁποῖα περιλαμβάνονται καί τά 82 τοῦ κ. Παπανδρέου); Ὅσον περισσότερον γερνᾶ ὁ ἄνθρωπος, τόσον περισσότερον κινδυνεύει νά ξεκουτιάνῃ! Ἄλλως τε, ὁ ἀρχηγός τοῦ Κέντρου ἔχει ἀναπτύξει τήν θεωρίαν, ὅτι ὁ ρόλος τοῦ Βασιλέως εἶναι «νά συμβουλεύῃ καί ὄχι νά κυβερνᾶ» –ὁπότε δημιουργεῖται τό εὔλογον ἐρώτημα, ποιός, ἐπί τέλους, συμβουλεύει ποῖον;

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
Ο «ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ» ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗ
ΠΛΕΟΝ ΕΙΣ
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
ΤΟ ΓΗΠΕΔΟΝ

Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τοῦ Παναθηναϊκοῦ Ἀθλητικοῦ Συλλόγου, δι’ ἀνακοινώσεώς του γνωρίζει, ὅτι ἔλαβεν ὁριστικήν ἀπόφασιν ὅπως εἰ τό ἑξῆς ἀρνηθῇ ἀμετακλήτως πᾶσαν εἰς τό μέλλον αἴτησιν παραχωρήσεως τοῦ γηπέδου, διά πολιτικάς ἤ ἄλλας συγκεντρώσεις ξένας πρός τούς σκοπούς τοῦ Συλλόγου. Εἰς τήν ἀνακοίνωσιν τονίζεται ἐν κατακλεῖδι, ὅτι «πᾶσα τυχόν ἐν τῷ μέλλοντι ὑποβληθησομένη αἴτησις οὐδόλως θά ἐξετάζεται».

Απόψεις

«Μήν ψάχνεις τό χωριό! Στό νεκροταφεῖο εἶναι…»

Μανώλης Κοττάκης
Συνέβη σέ ἕνα χωριό τῆς ἑλληνικῆς περιφέρειας, τό ὁποῖο ἐπισκέπτεται κατά καιρούς ἕνας ὑπουργός πού κατάγεται ἀπό ἐκεῖ, γιά νά ἀνάψει ἕνα κερί στόν τάφο τῶν γονέων του.

Ἀνίερες συμμαχίες

Μύρνα Νικολαΐδου
Καί ὅμως, ὅλα μποροῦν νά συμβοῦν ὅταν τό συμφέρον τό ἐπιτάσσει.

«Τρῦπα» στό ἀσφαλιστικό σύστημα βλέπει ὁ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
Ἀδυνατεῖ νά ἐξασφαλίσει στήν Εὐρώπη καί εἰδικώτερα στήν Ἑλλάδα «ἐπαρκῆ ποσοστά ἀναπληρώσεως γιά τούς ἐργαζομένους» – Ζητεῖ νά ἀναπτυχθεῖ ἡ ἀσφαλιστική καί ἐπενδυτική κουλτούρα στήν πατρίδα μας ἐννοῶντας νά μετέχουν οἱ ἀσφαλισμένοι σέ συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά σχήματα πού ἀγοράζουν μετοχές καί ὁμόλογα

Θά χωρίσουμε τόν Ποινικό Κώδικα σέ «Ἀνδρῶν» καί «Γυναικῶν»;

Μανώλης Κοττάκης
Τό σύνδρομο τῆς ἀπορρίψεως εἶναι ἡ αἰτία, ὄχι τό φῦλο

Κατά 2,3 δισ. εὐρώ αὐξήθηκε τό χρέος σέ ἀπόλυτες τιμές

Εφημερίς Εστία
Παρά τήν συνεχιζομένη ἀποκλιμάκωση τοῦ λόγου χρέους πρός ΑΕΠ, τά στοιχεῖα δέν δικαιολογοῦν ἐφησυχασμό.