Σάββατον, 21 Αὐγούστου 1965

O ΚΟΣΜΟΣ
ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΝ O ΠΟΝΟΣ

Ἐκ Πατρῶν τηλεγραφοῦν: «Ἡ Ἰωάννα σύζυγος Γ. Κ., κάτοικος τοῦ χωρίου Κάτω Βλασσιά, ἔτεκεν αἰσίως ἄρρεν ἐντός τοῦ λεωφορείου τῆς γραμμῆς Πατρῶν-Καλαβρύτων. Χρέη μαιευτῆρος ἐξετέλεσαν οἱ ἐκ τῶν ἐπιβατῶν τοῦ λεωφορείου ἀρχιφύλαξ Θ. Ρ. καί Χ. Μ. Ἀνεφέρετο σχετικῶς ὅτι ἐντός λεωφορείων τῆς ἐν λόγῳ γραμμῆς ἐγεννήθησαν κατά τήν διάρκειαν τῆς λειτουργίας της ἕτερα 25 παιδιά». Τό γεγονός ἀποδεικνύει, μέ πόσην… ταχύτητα γίνεται ἡ συγκοινωνία εἰς τήν ὕπαιθρον Ἑλλάδα: Τά μαιευτήρια δέν προφθαίνουν νά δεχθοῦν ἐπιτόκους, διότι ὅλαι γεννοῦν μέσα στά λεωφορεῖα!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟΝ ΠΑΡΝΗΘΟΣ ΤΟΠΟΘΕΤΕΙΤΑΙ
ΑΥΤΟΜΑΤΟΝ ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ

Δι’ ἀποφάσεως τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τοῦ ΟΤΕ, ἐνεκρίθη κατ’ ἐξαίρεσιν ἡ ἐγκατάστασις αὐτομάτου τηλεφώνου εἰς τό ἐπί τῆς Πάρνηθος καταφύγιον τοῦ Ἑλληνικοῦ Συνδέσμου. Τό ἐν λόγῳ τηλέφωνον θέλει τά μέγιστα ἐξυπηρετήσει δασικούς ὑπαλλήλους, τούς ὀρειβάτας, ἐκδρομεῖς καί τούς ἐν γένει φίλους τοῦ πλησιέστερου πρός τήν πρωτεύουσαν αὐτοῦ βουνοῦ.

Απόψεις

«Μήν ψάχνεις τό χωριό! Στό νεκροταφεῖο εἶναι…»

Μανώλης Κοττάκης
Συνέβη σέ ἕνα χωριό τῆς ἑλληνικῆς περιφέρειας, τό ὁποῖο ἐπισκέπτεται κατά καιρούς ἕνας ὑπουργός πού κατάγεται ἀπό ἐκεῖ, γιά νά ἀνάψει ἕνα κερί στόν τάφο τῶν γονέων του.

Ἀνίερες συμμαχίες

Μύρνα Νικολαΐδου
Καί ὅμως, ὅλα μποροῦν νά συμβοῦν ὅταν τό συμφέρον τό ἐπιτάσσει.

«Τρῦπα» στό ἀσφαλιστικό σύστημα βλέπει ὁ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
Ἀδυνατεῖ νά ἐξασφαλίσει στήν Εὐρώπη καί εἰδικώτερα στήν Ἑλλάδα «ἐπαρκῆ ποσοστά ἀναπληρώσεως γιά τούς ἐργαζομένους» – Ζητεῖ νά ἀναπτυχθεῖ ἡ ἀσφαλιστική καί ἐπενδυτική κουλτούρα στήν πατρίδα μας ἐννοῶντας νά μετέχουν οἱ ἀσφαλισμένοι σέ συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά σχήματα πού ἀγοράζουν μετοχές καί ὁμόλογα

Θά χωρίσουμε τόν Ποινικό Κώδικα σέ «Ἀνδρῶν» καί «Γυναικῶν»;

Μανώλης Κοττάκης
Τό σύνδρομο τῆς ἀπορρίψεως εἶναι ἡ αἰτία, ὄχι τό φῦλο

Κατά 2,3 δισ. εὐρώ αὐξήθηκε τό χρέος σέ ἀπόλυτες τιμές

Εφημερίς Εστία
Παρά τήν συνεχιζομένη ἀποκλιμάκωση τοῦ λόγου χρέους πρός ΑΕΠ, τά στοιχεῖα δέν δικαιολογοῦν ἐφησυχασμό.