ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΙΣ

Ἀπό τό ἀρχεῖο τῆς «Ἑστίας», 17 Μαΐου 1925

Ὁ «Ὁδοιπορικός Σύνδεσμος» προετοιμάζει μίαν ἐκδρομήν εἰς τό Ἅγιον Ὄρος. Τά ἄρρενα μέλη τοῦ καλοῦ ἀεροβίου σωματείου δέν μποροῦν φυσικά παρά νά εἶναι ἐνθουσιασμένα. Δέν εἶναι ὅμως καθόλου ἐνθουσιασμένα τά θήλεα.

-Λοιπόν, ἐμεῖς ἀποκλειόμεθα; μοῦ εἶπε περίλυπη ἡ φίλη κυρία.

-Βεβαιότατα ἀποκλείεσθε, κυρία μου. Ἀγνοεῖτε λοιπόν ὅτι εἰς τήν ἱεράν αὐτήν γῆν δέν ἐπάτησε ποτέ οὔτε τετράποδον θηλυκόν, οὔτε πτερωτόν;

-Τόση βαρβαρότης;

-Καμμία βαρβαρότης, κυρία μου! Οἱ ἄνθρωποι πού ἔστειλαν ὀπίσω των τόν Σατανᾶν καί κατέφυγαν εἰς τό Ὄρος πῶς θέλετε ν’ ἀνοίξουν τάς ἀγκάλας των καί νά τόν δεχθοῦν ἐκ νέου εἰς τούς κόλπους των;

-Ἄς μήν τάς ἀνοίξουν!

-Ἀνοίγονται μόναι των δυστυχῶς.

-Δέν ὑπάρχει λοιπόν καμμία ἐλπίς.

-Σᾶς εἶπα, κυρία μου, ὅτι οὔτε κόττα ἐκακκάρισε ποτέ ἐπί τῆς ἱερᾶς γῆς.

-Καί πῶς παρηγοροῦνται οἱ πετεινοί τοῦ Ὄρους;

-Ὅπως καί οἱ καλόγηροι, ὑποθέτω. Τό παίρνουν δηλαδή ἀπόφασιν.

-Μυῖγες δέν ὑπάρχουν εἰς τό Ἅγιον Ὄρος;

-Ὑποθέτω.

-Ἀμφοτέρων τῶν φύλων βεβαίως.

-Φαντάζομαι.

-Ἰδού λοιπόν ὅτι δέν λείπουν τά κακά παραδείγματα διά τήν ἀρετήν τῶν ὁσίων πατέρων.

-Ἐν ἀκινδύνῳ μικρογραφίᾳ ὅμως.

-Λαμπρά! Οἱ ὅσιοι πατέρες μποροῦν νά μᾶς ὑπολογίσουν ὡς μυῖγες.

-Κάπως δύσκολον, κυρία μου.

-Ἐπί τέλους, στέργομεν νά μή φέρωμεν τόν πειρασμόν τῆς θηλυκότητός μας μέχρι τῶν ἱερῶν ἀναχωρητηρίων. Θά κρατηθῶμεν εἰς ἀπόστασιν.

-Μή λησμονεῖτε, κυρία μου, ὅτι οἱ ὅσιοι πατέρες διαθέτουν καί τηλεσκόπια. Ἐάν προσπέση τό ταρακτικόν σας εἴδωλον εἰς τόν φακόν των;

-Θά κρυφθῶμεν ὀπίσω ἀπό τούς πυκνούς θάμνους καί ὑπό τάς ἀμφιλαφεῖς σκιάς τῶν καρυῶν.

-Καί ἄν σᾶς μυρισθοῦν εἰς τήν ἀπόστασιν;

-Ἐπί τέλους, ἐάν ὁ ὀφθαλμός τῶν πατέρων σκανδαλίζει αὐτούς, ἄς ἐκβάλωσιν αὐτόν.

-Θέλετε, λοιπόν, νά μεταβάλετε τό Ἱερόν Ὄρος εἰς Τυφλοκομεῖον;

-Θά τούς ἀπομείνουν οἱ ὀφθαλμοί τῆς ψυχῆς των διά τάς θείας των ἐνοράσεις.

-Ἀλλά λησμονεῖτε λοιπόν, κυρία μου, τά τηλεπαθητικά φαινόμενα. Ἡ ἐπίδρασίς σας θά εἶναι ὁπωσδήποτε ὀλεθρία ἐπί τῶν ἁγίων ἀνδρῶν.

-Μᾶς εἶναι ἀδιάφορον.

-Λησμονεῖτε ὅμως καί τά τηλεκινητικά φαινόμενα, ἰδίως δέ τό ἐκτόπλασμα. Αὐτά θά εἶναι ὀλέθρια διά σᾶς.

-Ἀψηφοῦμεν τόν κίνδυνον.

-Φαντάζεσθε ὁποῖον κίνδυνον ἀψηφεῖτε;

-Ἀναλαμβάνομεν τήν περιπέτειαν a’ nos risques et perils.

-Ἐπιμένετε λοιπόν, κυρία μου;

-Ἐπιμένομεν!

-Ἐννοεῖτε, δηλαδή, νά ἐκπορθήσετε τό Ἅγιον Ὄρος;

-Θά τό ἐκπορθήσωμεν.

Ἡ φίλη κυρία ὠμιλοῦσε μέ τόν τόνον τῶν μεγάλων ἡρωικῶν καί εἰλημμένων ἀποφάσεων.

-Θά γίνετε ἀφορμή, κυρία μου -τῆς εἶπα-, νά ματαιωθῆ ἡ ὡραία ἐκδρομή. Ἐγώ τοὐλάχιστον παραιτοῦμαι ἀπό τώρα. Καί φαντάζομαι ὅτι τό παράδειγμά μου θ’ ἀκολουθήσουν καί οἱ ἄλλοι ἄρρενες συνάδελφοι.

Ἡ φίλη κυρία μοῦ ἔρριψεν ἕνα τρομερόν βλέμμα.

-Ἐνδιαφέρεσθε λοιπόν τόσον πολύ διά τήν ἀρετήν τῶν καλογήρων;

-Δέν ἐνδιαφέρομαι διά τήν ἀρετήν τῶν καλογήρων.

-Μήπως ἐνδιαφέρεσθε, λοιπόν, διά τήν ἰδικήν μας;

-Σᾶς ὁρκίζομαι ὅτι δέν συνήθισα ποτέ μου νά τρέφω μάταια ἐνδιαφέροντα.

-Ἀλλά, διά τί πρᾶγμα ἐνδιαφέρεσθε, λοιπόν;

Ἀπεφάσισα νά φανῶ εἰλικρινής.

-Ἁπλούστατα, κυρία μου, τό ἐνδιαφέρον τῶν ἀρρένων μελῶν τοῦ Συνδέσμου εἶναι καθαρῶς προσωπικόν. Είχαμεν ἐλπίσει, ὅτι θά κάμωμεν, ἐπί τέλους, καί μίαν ἐκδρομήν ἄνευ ἀποσκευῶν. Καί βλέπομεν ναυαγοῦσαν τήν ἐλπίδα μας.

Ἡ φίλη κυρία ὠρθώθη τρομερά ἐνώπιόν μου.

-Ποιάς ἀποσκευάς ἐννοεῖτε, κύριε;

Ἀπήντησα μ’ ἕνα ἠλίθιον μειδίαμα, πού ἦτο ταυτοχρόνως ἐξόχως τραγικόν.

ΠΑΥΛΟΣ ΝΙΡΒΑΝΑΣ