Ἡ ρίζα τῆς ἀμφισβητήσεως

Ἀλλαγή συσχετισμῶν καί στήν Kεντροαριστερά – MRB: Ἡ Ζωή ἰσοδυναμεῖ μέ τόν ΣΥΡΙΖΑ καί «κλέβει» ψήφους ἀπό τήν Νέα Δημοκρατία! – Πῶς ἐξηγεῖται; – Σέ κρίση ἡ ἀντιπολίτευση τοῦ «λαπᾶ»

ΓΙΑ τίς τεκτονικές ἀλλαγές πού συμβαίνουν στά δεξιά τῆς Νέας Δημοκρατίας τά ἔχουμε γράψει κατ’ ἐπανάληψιν. Ἡ τελευταία δημοσκόπηση τῆς MRB ἔδειξε τό κυβερνῶν κόμμα στό 27,9% καί τά τρία κόμματα πού βρίσκονται στά δεξιά του, τήν Ἑλληνική Λύση, τήν Φωνή Λογικῆς καί τήν Νίκη, στό 21%. 27-21 εἶναι τό σκόρ. Ἡ παράταξη ἔχει ὁριστικά διασπαστεῖ στήν βάση, ἀσχέτως τοῦ ἄν ἀπέναντι στήν Νέα Δημοκρατία δέν βρίσκεται ἕνας ἑνιαῖος πόλος. Εἶναι ἤδη ἱστορικό γεγονός ὅτι ἡ ΝΔ ἔχει τρία ἰσχυρά κόμματα στά δεξιά της σέ συνθῆκες πολιτικῆς ὁμαλότητας.

Μεταπολιτευτικά, μέ ἐξαίρεση τήν θυελλώδη ἐποχή τῶν μνημονίων πού εἶχε τρία (Δημοκρατική Συμμαχία, ΑΝΕΛ, Χρυσή Αὐγή), ἀπό δεξιά εἶχε πάντα μόνον ἕνα. Τήν Ἐθνική Παράταξη τοῦ Θεοτόκη, τήν ΕΠΕΝ τοῦ Δημητριάδη, τήν Πολιτική Ἄνοιξη τοῦ Σαμαρᾶ, τό ΛΑΟΣ τοῦ Καρατζαφέρη, τό βραχύβιο κόμμα Ἀβραμόπουλου. Μοναδικό τό κατόρθωμα τοῦ κυρίου Πρωθυπουργοῦ ἡ διάσπαση τῆς κοινωνικῆς βάσης τῆς ΝΔ. Θά καταχωρισθεῖ στό βιογραφικό του.

Τεκτονικές ἀλλαγές πού δέν ἔχουν ἀναλυθεῖ ἐπαρκῶς ὅμως συμβαίνουν καί στήν Κεντροαριστερά. Ὅπου ἐνῷ ὅλοι ἔχουν τόν νοῦ τους ποιός ἀπό τίς παλαιές δυνάμεις θά ἡγηθεῖ αὐτῆς, τό ΠΑΣΟΚ ἤ ὁ ΣΥΡΙΖΑ, ὁ Ἀνδρουλάκης ἤ ὁ Τσίπρας, νέες δυνάμεις ἄρχισαν δειλά-δειλά νά ἀναδύονται καί νά ἀπειλοῦν πρωτοκαθεδρίες. Σέ αὐτήν τήν φάση τοὐλάχιστον.

Ἡ τελευταία μέτρηση τῆς ἑταιρείας τοῦ Δημήτρη Μαύρου ἀνέδειξε πρώτη σέ δημοτικότητα τήν Ζωή Κωνσταντοπούλου καί δεύτερο τόν Δημήτρη Κουτσούμπα. Ἔδειξε ἐπίσης τήν «Πλεύση Ἐλευθερίας» σέ ποσοστά ἄνω τοῦ 7,5%, νά ἀπέχει μιά ἀναπνοή μόλις ἀπό τόν ΣΥΡΙΖΑ τοῦ 8,9%. Ἔδειξαν ἐπίσης ὅτι ἡ Ζωή Κωνσταντοπούλου «κλέβει» ψηφοφόρους ἐκτός ἀπό τό ΠΑΣΟΚ, τόν ΣΥΡΙΖΑ καί τήν Νέα Ἀριστερά, ἀκόμη ἀκόμη καί ἀπό αὐτήν τήν Νέα Δημοκρατία! Στόν πίνακα τῶν μετακινήσεων ψηφοφόρων ἐμφανίζεται νά ἔχει εἰσροές τῆς τάξης τοῦ 2,9 % ἀπό τήν …Νέα Δημοκρατία.

Οἱ ἀριθμοί αὐτοί εἶναι ἐνδεικτικοί. Μπορεῖ αὔριο νά ἀλλάξουν. Δείχνουν σήμερα ὅμως μία τάση. Ὅποιος δέν μένει σιωπηρός μπροστά σέ ὅλα ὅσα τραγικά συμβαίνουν στήν πατρίδα μας καί ἀνεβάζει τήν φωνή στήν Βουλή, κόβει εἰσιτήρια. Ἀκόμη καί μέ κλειστό μικρόφωνο.

Ἡ Κωνσταντοπούλου ἀνεξάρτητα ἀπό τίς συμπάθειες ἤ τίς ἀντιπάθειες πού τήν συνοδεύουν, κόβει. Κόβει, διότι τό ΠΑΣΟΚ εἶναι ἀφόρητα συστημικό καί ἔχει φοβική ἡγεσία. Κόβει, διότι ὁ ΣΥΡΙΖΑ καί ἡ Νέα Ἀριστερά εἶναι ἀφόρητα συστημικοί καί εὐγενικοί. Οἱ ἀρχηγοί τους θά μποροῦσαν νά εἶναι κάλλιστα μητροπολῖτες παρά κομματικοί ἡγέτες. Κόβει, διότι ἔχει ἀρχίσει νά γίνεται κοινή πεποίθηση πλέον ὅτι τό ΚΚΕ ἐξυπηρετεῖται ἀπό τήν παραμονή τῆς κυβερνήσεως Μητσοτάκη στήν ἐξουσία, καθώς ἕως τώρα, ἡ δράση της συνέτριβε τήν ὑπόλοιπη μισητή σέ αὐτό ἀριστερά. Ἀκόμη καί τήν προηγούμενη βδομάδα τά ἔντυπά του προσπαθοῦσαν νά στρέψουν τήν προσοχή στά «ἄλλα Τέμπη τῆς καθημερινότητας» πού εἶναι βεβαίως ὑπαρκτά, γιά νά μήν ἐπικεντρώνεται στά πραγματικά Τέμπη, στό μεγάλο σκάνδαλο. Θυμίζουμε ὅτι ἡ Κυβέρνηση ἔκανε ἀποδεκτή τήν πρόταση τοῦ ΚΚΕ γιά τήν Ἐξεταστική Ἐπιτροπή, πρίν ἀπό δύο χρόνια, ὅταν πιεζόταν ἀπό ὅλη τήν κοινωνία γιά τήν σύσταση προανακριτικῆς ἐπιτροπῆς. Μόνο στά ἐθνικά θέματα ἔχει κάνει οὐσιαστική κριτική ὁ Κουτσούμπας, ἐκεῖ, μάλιστα, τοῦ βγάζουμε τό καπέλλο.

Τίποτε λοιπόν δέν μένει καί δέν περνᾶ ἀπαρατήρητο στόν κόσμο τῆς Κεντροαριστερᾶς, ὅπου αὐτήν τήν στιγμή βρίσκεται σέ μεγάλη ἐξέλιξη μία τεράστια ἀνακατανομή δυνάμεων. Οἱ ἡγεσίες της ἐπιμένουν νά ἀμφισβητοῦν τήν Κυβέρνηση μέ κλασσικούς κοινοβουλευτικούς τρόπους κλειστοῦ δωματίου, ὅπως οἱ «προτάσεις μορφῆς» οἱ ὁποῖες ἐξυπηρετοῦν κατά βάση τό Μέγαρο Μαξίμου νά συσπειρώσει τήν κοινοβουλευτική του ὁμάδα, ἐνῷ ἡ συγκυρία, ὅπως φάνηκε ἀπό τίς μεγάλες διαδηλώσεις, ἀπαιτεῖ ἐκτόνωση, διαμαρτυρία, ξέσπασμα.

Εἶμαι βέβαιος ὅτι κάποιες ἀπό τίς ἡγεσίες τῆς Ἀριστερᾶς θά ἐνοχληθοῦν ἀπό τό σημείωμα αὐτό πού καταγράφει τίς συνέπειες πού ἔχει νά εἶναι κανείς …«συνοδοιπόρος». Καί θά μᾶς ἐπιτεθοῦν. Μᾶς εἶναι ἀδιάφορο.

Ἀποστολή δική μας εἶναι νά περιγράφουμε ὅ,τι βλέπουμε. Κι αὐτό πού βλέπουμε εἶναι μιά διπλή ἀνακατανομή δυνάμεων σέ δύο παραδοσιακούς ἄξονες τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς ζωῆς, στήν Κεντροδεξιά καί στήν Κεντροαριστερά. Στήν Κεντροδεξιά, μέ τό 21% τῶν δεξιῶν κομμάτων, καί στήν Κεντροαριστερά, μέ τίς ἀναδυόμενες ἀντισυστημικές δυνάμεις, οἱ ὁποῖες ὑποστηρίζονται ἀπό πολῖτες πού βαρέθηκαν τήν ἀντιπολίτευση τοῦ λαπᾶ καί τῶν λαπάδων. Τήν ἀντιπολίτευση τῶν σκοπιμοτήτων καί τῶν βολικῶν προτεραιοτήτων.

Τό 2025 εἶναι μία ἱδρυτική χρονιά γιά τό ἑλληνικό πολιτικό σύστημα. Οἱ ρίζες αὐτοῦ πού συμβαίνει τώρα ἄς ἀναζητηθοῦν στό ἀποτέλεσμα τοῦ δημοψηφίσματος τοῦ 2015. Τό 62% πού ἔλαβε τότε σέ αὐτό τό μαϊμοῦ δημοψήφισμα τό «Ὄχι» γιά νά παραμείνει στήν καρέκλα ὁ Ἀλέξης Τσίπρας συγκροτήθηκε κατά 35% ἀπό ψήφους τῆς Ἀριστερᾶς στό σύνολό της καί κατά 30% περίπου ἀπό διάσπαρτους ψήφους συντηρητικῶν ψηφοφόρων τῆς Νέας Δημοκρατίας καί τῶν ὑπολοίπων δεξιῶν κομμάτων. Τό γεγονός ὅτι ἡ ἐπανάστασις κατεστάλη μέ τό τρίτο μνημόνιο καί μέ τήν ἐπαναφορά σέ κυβέρνηση συνεργασίας δέν σημαίνει ὅτι ἐκείνη ἡ ρίζα τῆς ἀμφισβητήσεως μαράθηκε. Ἀντιθέτως, φούντωσε. Πῆρε βεβαίως μία δεκαετία, ἀλλά φούντωσε.

Θέλω νά θυμίσω ὅτι ἡ Ζωή Κωνσταντοπούλου στήν πρώτη της ἐμφάνιση σέ ἐκλογές τό 2019 ἔλαβε 2% καί δέν μπῆκε στήν Βουλή, ἐνῷ ὁ ΣΥΡΙΖΑ 32%, ἐνῷ σήμερα τό κόμμα της, ἡ ἄτακτος «Πλεύση Ἐλευθερίας», ἐμφανίζεται ἰσοδύναμο μέ τόν φρόνιμο ΣΥΡΙΖΑ.

Ἄν μή τί ἄλλο, θά ζήσουμε ἕνα ἐνδιαφέρον 2025.