Μετεγγραφές ἐντός νομίμων ὁρίων

Γιά νά τελειώνουμε: ὁ πρωθυπουργός δέν θά τολμοῦσε ποτέ νά θέσει θέμα ἐμπιστοσύνης ἄν δέν εἶχε ἀπολύτως βεβαιωθεῖ ὅτι ἔχει τουλάχιστον τούς «151».

Ὁ Ζάεφ δέν θά τολμοῦσε ποτέ νά φέρει πρός ψήφιση στήν Βουλή-ναρκοπέδιο τῶν Σκοπίων τήν συμφωνία τῶν Ψαράδων ἄν δέν εἶχε ἐξασφαλίσει τούς «80».

Ὁ Πάνος Καμμένος δέν θά ἔφευγε ποτέ ἀπό τήν κυβέρνηση ἄν ἐκείνη δέν εἶχε ἐξασφαλίσει τήν ἐπιβίωσή της καί ὁ ἴδιος τόν ἀριθμό «5» πού τοῦ ἐπιτρέπει νά ἀπολαμβάνει τά προνόμια ὡς ἀρχηγός κόμματος-κοινοβουλευτικῆς ὁμάδος.

Αὐτά εἶναι «ἁπλά μαθήματα» στήν πολιτική κουζίνα. Καί σέ μιά χώρα ὅπως ἡ Ἑλλάς, ὅπου ἡ «πολιτική ὀρθότητα» βρίσκεται ἀκόμη στά σπάργανα, ἡ πολιτική εἶναι σάν τόν ἔρωτα. «Ὅλα ἐπιτρέπονται». Καί οὐδείς πείθεται ἀπό ὅσα –ἔνθεν κἀκεῖθεν– ἀκούγονται περί «Ἀποστασίας», περί «ἐξαγορᾶς» καί ἄλλων παρομοίων. Ἡ πολιτική μας Ἱστορία εἶναι γεμάτη ἀπό «μετακινήσεις» πολιτικῶν, ἀκόμη καί κατά τήν ἐποχή πού ἡ πολιτική δέν εἶχε ἀκόμη γίνει ἐπάγγελμα, ὅπως εἶναι σήμερα καί μάλιστα «κλειστό». Ὅλοι θυμόμαστε τήν πολιτική θύελλα τοῦ 1965, ἡ ὁποία ἔφερε καί τήν ἐκτροπή τοῦ 1967. Γνωστά ὅσα εἰπώθηκαν, γράφηκαν καί συνέβησαν τότε. Νά θυμηθοῦμε, ὅμως, καί τήν μεταπολιτευτική ἐποχή, τότε πού ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς, τό 1977, ἄνοιξε τήν ἀγκαλιά τῆς Νέας Δημοκρατίας στά ἐπιφανῆ στελέχη τῆς Ἑνώσεως Κέντρου-Νέων Δυνάμεων (Ἀθανάσιος Κανελλόπουλος, Μιχάλης Παπακωνσταντίνου, Σωτήρης Παπαπολίτης κ.ἄ.). Μήν ξεχνᾶμε ἀκόμη τήν μετακίνηση βουλευτῶν τῆς Ἑνώσεως Κέντρου – ΝΔ καί τό 1980, ὅταν ὁ Κων. Καραμανλῆς ἐξελέγη Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας.

Νά θυμηθοῦμε ἐπίσης τήν στήριξη στήν κυβέρνηση τοῦ Κων. Μητσοτάκη ἀπό τόν μοναδικό βουλευτή (τοῦ Ὑπολοίπου Ἀττικῆς) τῆς ΔΗ.ΑΝΑ Κων. Κατσίκη, μέ τόν ὁποῖο ἐπετεύχθη ὁ μαγικός ἀριθμός «151», ἐνῶ εἴχαμε καί ὑπουργό παρά τῶ πρωθυπουργῶ τοῦ Μίκη Θεοδωράκη! Νά μήν ξεχάσω καί ἄλλες, σημαντικές μετακινήσεις, ὅπως ἐκεῖνες τοῦ Βασ. Κοντογιαννόπουλου (ὑπουργοῦ τῆς ΝΔ) στό ΠΑΣΟΚ τοῦ Κ. Σημίτη ἀλλά καί τοῦ Στέφανου Μάνου στό ΠΑΣΟΚ τοῦ Γιώργου Παπανδρέου, ὡς «συνεργαζομένου βουλευτοῦ» (Ἐπικρατείας). Μάλιστα, σέ Συνέδριο τοῦ ΠΑΣΟΚ ὁ κ. Μάνος εἶχε ἀποκαλέσει τούς συνέδρους «Συντρόφους»! Ἐξ ἄλλου, οἱ νέοι συνηθίζουν νά λένε μεταξύ τους «Γυναίκα ἀλλάζουμε, κόμμα ἀλλάζουμε, ἀλλά ὁμάδα δέν ἀλλάζουμε!». Πιό εὔκολα, λοιπόν, ἀλλάζει κάποιος κόμμα παρά… ὁμάδα!

Συνεπῶς, τά περί «ἀποστασίας» μᾶλλον εἶναι «βαρειά» γιά μιά χώρα μέ πολιτική ζωή καί συνείδηση μᾶλλον ρευστή, ὅπως ἡ δική μας. Ἐντάξει, ἡ κ. Κουντουρᾶ ἐξελέγη μέν μέ τούς «Ἀνεξάρτητους Ἕλληνες», ἀλλά κατά τήν διάρκεια τῆς μακρᾶς ὑπουργικῆς της θητείας (εἶναι ἡ μακροβιότερη ὑπουργός Τουρισμοῦ) διεπίστωσε ὅτι ἡ κυβέρνηση στήν ὁποία μετέχει «ἐπιτελεῖ ἐθνικό ἔργο». Δύσκολο εἶναι νά τό πιστεύει; Δύσκολο εἶναι νά ἔχει πεισθεῖ ὁ ὑφυπουργός κ. Κόκκαλης ὅτι μέ τήν παραμονή του στήν κυβέρνηση ἡ χώρα θά γνωρίσει πολύ καλύτερες ἡμέρες; Εἰλικρινῶς, δέν ἀντιλαμβάνομαι τόν θόρυβο πού ἔχει δημιουργηθεῖ. Ἐξ ἄλλου, ὅπως εἶναι γνωστό, οἱ μετεγγραφές στό «συγγενές» ποδόσφαιρο ἐπιτρέπονται ἀπό 1ης ἕως 31ης Ἰανουαρίου. Ἑπομένως, εἴμαστε ἐντός τῶν νομίμων ὁρίων!