Ἐκεῖνες τίς μεγάλες ὧρες…

Μᾶς εἶχε συνεπάρει τότε τό «Πολυτεχνεῖο». Πηγαινοερχόμουν Ὁμόνοια – Πατησίων, μάζευα πληροφορίες καί…

… ἐπέστρεφα στήν βάση μας, στήν Βησσαρίωνος 3, ὅπου τά γραφεῖα τοῦ περιοδικοῦ «Τράστ» πού ἐξέδιδε ὁ Γιάννης Παπαγεωργίου, τῆς «Ἀθηναϊκῆς». Δέν ξέρω πῶς, ἀλλά ὁ Παπαγεωργίου, πού εἶχε πολιτικό αἰσθητήριο ἀλλά καί πληροφορίες, ἦταν βέβαιος ὅτι «μέ τό Πολυτεχνεῖο θά πέσει ἡ δικτατορία». Πιό συγκρατημένος –καί μέ τίς δικές του πληροφορίες– ὁ Γιῶργος Σπορίδης, ἔμπειρος πολιτικός συντάκτης, πού περνοῦσε σχεδόν καθημερινά ἀπό τήν Βησσαρίωνος. «Φοβᾶμαι μήπως ἀνατραπεῖ ἡ κυβέρνηση Μαρκεζίνη καί ὑπάρξει ἐπιστροφή σέ σκληρότερο καθεστώς»… Τρεχᾶτος, ἔφερνα τά νέα, μετέδιδα στό γραφεῖο τόν παλμό τοῦ κόσμου. «Ἔρχονται συνεχῶς πολῖτες καί φέρνουν φαγητό καί φροῦτα στούς φοιτητές. Κολλοῦν χαρτιά μέ συνθήματα στά λεωφορεῖα καί τά τρόλλεϋ»…

Μέ τό πού ἄρχισε τήν μετάδοση ὁ ραδιοφωνικός σταθμός, τηλεφώνησα σέ φίλο, στόν Πειραιᾶ. «Κάτσε καί γράφε στό μαγνητόφωνο τόν σταθμό. Μήν σηκωθεῖς ἀπό τήν καρέκλα! Νά γράφεις τήν ἐκπομπή μέρα-νύχτα. Κάντε βάρδιες μέ ἄλλα παιδιά»… Καθώς παρέδιδα στόν Παπαγεωργίου τά χειρόγραφα (ἤθελε γραμμένο τό ρεπορτάζ) τόν ρώτησα: «Νά μπῶ μέσα στό Πολυτεχνεῖο; Νά ἔχω ρεπορτάζ καλύτερο;». Μέ κοίταξε θυμωμένος, ἔφτυσε (ἄνευ σιέλου) στό πάτωμα καί μοῦ εἶπε: «Βρέ κιαρατᾶ! Δέν καταλαβαίνεις ὅτι ἀπό ὥρα σέ ὥρα μπορεῖ νά ξαναβγάλουμε τήν ἐφημερίδα;»…

Ὁ Παπαγεωργίου, πού πίστευε ὅτι θά εἴχαμε ἀνατροπή τοῦ σκηνικοῦ, σκεπτόταν νά ἐπανεκδώσει τήν «Ἀθηναϊκή», κάτι πού τελικά ἔγινε τήν νύχτα τῆς 24ης Ἰουλίου! Ἔτσι, πηγαινοερχόμουν (ὡς ὁ «μικρός» τοῦ ἐπιτελείου), ἔφερνα ρεπορτάζ, ἔγραφα ὅσα εἶχα δεῖ καί ἀκούσει καί παρέδιδα χειρόγραφα «στόν ἀέρα»…

«Εἶναι μέσα ὁ Στέλιος, ἄν τόν βρεῖς, θά σοῦ δώσει πληροφορίες» μοῦ εἶπε φίλος, ἐννοώντας τόν κοινό μας γνωστό Στέλιο Λογοθέτη (μετέπειτα δήμαρχο Νικαίας καί Πειραιῶς). Πῆγα στήν πύλη, μίλησα μέ κάποια ἀπό τά παιδιά καί τόν ζήτησα. «Ποῦ νά τόν βροῦμε τώρα; Ἄσε σημείωμα» μοῦ εἶπαν. Ἄφησα σημείωμα «Στέλιο, ἄν ὑπάρχει κάτι πού θέλετε νά βγεῖ πρός τά ἔξω, γράψε το καί δῶσε το στά παιδιά στήν πύλη»… Χρόνια ἀργότερα ὁ Λογοθέτης μοῦ ἔδειξε τό σημείωμα «Τό κράτησα, ἀλλά δέν μπόρεσα νά ἐπικοινωνήσω τότε» μοῦ εἶπε. Ὁ Λογοθέτης, ἕνας ἄνθρωπος μοναδικός στά θέματα τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, ἔπεσε θῦμα τῶν «φατριῶν» τοῦ ΠΑΣΟΚ στόν Πειραιᾶ καί κατεστράφη, πληρώνοντας ἁμαρτίες ἄλλων… Τό βράδυ τῆς εἰσβολῆς στό Πολυτεχνεῖο ὁ Παπαγεωργίου θυμήθηκε τόν Σπορίδη. «Μᾶλλον πᾶμε γιά ἀνατροπή Παπαδόπουλου καί Μαρκεζίνη καί σκλήρυνση τῆς καταστάσεως» μᾶς εἶπε συνοφρυωμένος… Ὡστόσο, τό ρῆγμα εἶχε ἤδη δημιουργηθεῖ. Ἡ ἀκτίνα τῆς αἰσιοδοξίας πού εἶχε ἀφήσει τό «Πολυτεχνεῖο» δέν πνίγηκε ἀπό τίς ἑρπύστριες τοῦ ἄφρονος Ἰωαννίδη. Ἀλλά ἡ χώρα πλήρωσε μέ ἀπώλεια τῆς μισῆς Κύπρου τήν «ἀπελευθέρωση»… Τόν Σεπτέμβριο τοῦ 1974 στήν «Ἀθηναϊκή» ὁ ἀείμνηστος συνάδελφος Φίλιππος Καββαδίας μέ φώναξε στό γραφεῖο του.

«Μικρέ, ἔμαθα ὅτι ἔχεις ἠχογραφημένη τήν ἐκπομπή τοῦ Πολυτεχνείου. Φέρε την νά τήν βάλουμε στό βιβλίο». Ἦταν ἡ πρώτη φορά πού τό ὄνομά μου ἀποτυπώθηκε σέ σελίδες βιβλίου. «Ἐδῶ Πολυτεχνεῖο», ἐκδόσεις «Σάκκουλα» 1974. Ἐκεῖ δημοσιεύθηκε «ἀτόφια» ὅλη ἡ ἐκπομπή…