Δημοκρατικές εὐαισθησίες

ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ πραγματικά ντροπή, καί ζητῶ συγγνώμην ἀπό τούς ἀναγνῶστες γιά αὐτό πού θά γράψω τώρα. Αὐτό εἶναι ὅτι ἐάν ὑποθέσουμε ὅτι ὁ κ. Κασιδιάρης κατέβει στίς ἐκλογές, ΔΕΝ θά τόν ψηφίσω.

• Τοῦ Τηλέμαχου Μαράτου*

Αὐτό ὑποχρεοῦμαι νά τό κάνω γατί –μετά βεβαιότητος– ἐάν προσπαθήσω νά ἐξηγήσω, ἀντικειμενικά, τίς ἀπόψεις μου, ἀμέσως θά χαρακτηριστῶ ὑποστηρικτής του (ὅπως συνέβη ὅταν προσεπάθησα νά σχολιάσω τό φαινόμενο «Τράμπ» καί εἰσέπραξα σχόλια τοῦ εἴδους «πῶς μπόρεσες!!») Ἐάν νομίζετε ὅτι ἡ «Ἱερά ἐξέτασις» σταμάτησε μετά τόν διαφωτισμό, ἁπλῶς κάνετε λάθος.

Ἔναυσμα, πού λένε, προκάλεσε ἡ ἐνόχλησή μου μέ τήν ξεδιάντροπη ἐνορχήστρωση συνομωσίας γιά τόν νομικοφανῆ ἀποκλεισμό κόμματος ἀπό τίς ἐκλογές. Ἐδῶ ὑπάρχουν δύο πιθανότητες. Ἤ κανείς δέν θά τό ψηφίσει, ὁπότε δέν ὑπάρχει πρόβλημα, ἤ θά τό ψηφίσει ἕνας (ἤ μερικοί), ὁπότε μέ ποιό δικαίωμα τοῦ ἀπαγορεύεις ἀκόμη καί τήν δήλωση τῶν πολιτικῶν του ἀπόψεων;

Πρό ἐτῶν, εἶχα τήν εὐκαιρία νά συζητήσω τά «πολιτικά» μέ τόν ἀείμνηστο Κωνσταντῖνο Καραμανλῆ. Φαίνεται ὅτι τά ἄρθρα μου στήν «Καθημερινή» τοῦ εἶχαν προξενήσει τό ἐνδιαφέρον ὅπως καί ἡ εὐκολία τῆς συναντήσεως, γιατί ἐργαζόμουν τότε κοντά στήν κατοικία του. Ἄλλος λόγος ἦταν ὅτι συχνά διαφωνοῦσα, κάτι πολύ σπάνιο.

Ὁ Κ. ἦταν βαθύτατα ἐπηρεασμένος ἀπό τόν Ντέ Γκώλλ (κατά τήν γνώμη μου) καί ἐθαύμαζε τόν τρόπο τῆς ἀποτελεσματικῆς κυβερνήσεως ἀλλά καί τῆς συμφιλιώσεως ἀντιθέτων, ὅπως στό θέμα τῆς Ἀλγερίας καί τῶν ἀποικιῶν, κάτι πού τόν ἐπηρέασε στήν πολιτική του γιά τήν «μεταπολίτευση» ἡ ὁποία ἦταν ὀλέθρια. Γνωρίζω προσωπικῶς, π.χ., ὅτι ὁδηγίες πρός τόν Τάκη Χόρν (στήν ΕΡΤ) ἦταν ὅτι ἀρκοῦσε κάποιος νά ὑπονοήσει ὅτι μεροληπτοῦσε ἐναντίον του, γιατί ἦταν κομμουνιστής γιά νά προσληφθεῖ ἤ νά προαχθεῖ, ἀμέσως! Κάτι τό ὁποῖον ἐκμεταλλεύθηκε κατά κόρον τό ΚΚΕ βάσει ὀργανωμένου σχεδίου, τό ὁποῖο γνωρίζω (εἰς βάρος μου, περίπτωσις Καρκαγιάννη, κ.ἄ.).

Στά γεωπολιτικά οἱ ἀπόψεις καί γνώσεις τοῦ Κ. ἦταν ἀποκλειστικῶς γαλλικές, καί ἐκαυχᾶτο ὅτι κατηγόρησε τόν Γερμανό Καγκελλάριο ὅτι αἱματοκύλησε τήν Εὐρώπη τρεῖς φορές –ἐν μέσῳ διαπραγματεύσεων! Ὡστόσο ἡ διαφωνία μας –πιό σχετική μέ τό παρόν θέμα ἦταν γιά τό ζήτημα τῆς «ἁπλῆς ἀναλογικῆς». Μέ λίγα λόγια, ὁ Κ. πίστευε ὅτι ἡ «ἁπλή ἀναλογική» δέν δημιουργοῦσε εὔκολες καί σταθερές κυβερνήσεις, κάτι ἀπαραίτητο καί σημαντικότερο ἀπό τήν ἀναλογική ἐκπροσώπηση τῶν πολιτῶν. Ἀντιθέτως, ἐγώ τολμοῦσα νά ψελλίσω ὅτι ἡ ἀντιπροσωπευτική Δημοκρατία ἀπαιτεῖ τήν καταμέτρηση ὅλων τῶν ψήφων –μέ τό ἴδιο βάρος. Εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως.

Εἰς αὐτό τό σημεῖο θά ἤθελα νά σημειώσω ὅτι ἔπειτα ἀπό ἀρκετές δεκαετίες παρακολουθήσεως τοῦ Τύπου, εἶναι ἡ πρώτη φορά πού διαβάζω ἐφημερίδα μέ τέτοια ἀπόλαυση, ὅσο ἡ «Ἑστία»! σημερινή. Πρώτη φορά, κατ’ ἐπανάληψιν, βλέπω σέ ἄρθρα συνεργατῶν ἀκριβῶς ὅ,τι θά ἤθελα νά ἔχω γράψει –ἐνῶ εἶναι φανερό– ὅτι οἱ ἀρθρογράφοι ἀπολαμβάνουν ἀπόλυτη ἐλευθερία ἐκφράσεως τῆς γνώμης τους, μέ ἀποτέλεσμα τήν ζωντανή καί ἔντονη ἐκπροσώπησή της.

Ἐπανερχόμενος θά ἤθελα καί ἐγώ νά σχολιάσω τήν ἀπορία μου: «Πῶς εἶναι δυνατόν νά μηχανεύεστε τέτοια συμπαιγνία ἐναντίον ἑνός (ὁποιουδήποτε) ἀντιπάλου, ὅταν ἔχετε ἀνεχθεῖ τήν λειτουργία τοῦ ΚΚΕ: Ὅταν τοῦ παρέχεται χρόνος, σέ ὅλα τά “μέσα”, γιά νά προπαγανδίζει τήν ἀνατροπή τοῦ καθεστῶτος –τήν βιαία ἀνατροπή– ἐνῶ τοῦ ἐπιτρέπονται συντεταγμένες, στρατιωτικῆς μορφῆς πορεῖες, ὅπου τό 5% ταλαιπωρεῖ τό σύνολο τοῦ πληθυσμοῦ ἐνῶ παριστάνει τόν “λαό”».

Ἄφησα τελευταῖο τό πιό κραυγαλέο. Πῶς εἶναι δυνατόν νά ἀνέχεσθε τήν προεξόφληση τῆς βουλήσεως ἀνθρώπων πού δέν εἶχαν ἀκόμη γεννηθεῖ, ὅταν ἐψηφίσθη «Σύνταγμα», πρωτοφανές, γιά ἐλεύθερη δημοκρατική χώρα, πού δέν προβλέπει τήν δυνατότητα ἀναθεώρησής του: (Βλ. ἔξοχο ἄρθρο τοῦ Α. Π. Δημόπουλου, «Ἑστία», Πέμπτη 19/1/ 2023.) Γιά νά ἐξασφαλίσουμε ὅτι θά κυβερνᾶμε ἐσαεί, βρέξει-χιονίσει.

*Πλοίαρχος Ε.Ν. – Συγγραφεύς