Τετάρτη, 21 Μαρτίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΡΙΤΟΣ

«Παρουσιασθεῖσα εἰς τήν ἀστυνομίαν τοῦ χωριοῦ Τσενελῆ ἤ Τζεμιλέ Γιασάρ κατέθεσεν, ὅτι ὁ σύζυγος τῆς Βέλη ἐπώλησεν αὐτήν εἰς τόν Βέλη Καρακοῦς ἀντί δύο χιλιάδων τουρκικῶν λιρῶν (4.000 δραχμῶν!). Πωλητής καί ἀγοραστής συνελήφθησαν». Θά ἔπρεπε, αὐτούς τούς δύο Βελήδες, πού πωλοῦν καί ἀγοράζουν τάς γυναῖκας ἀντί 4. 000 δρχ. νά τούς παραδώσουν εἰς ἕνα τρίτον Βέλη πολύ διασημότερον –τόν Βεληγκέκαν τοῦ Καραγκιόζη, δηλαδή, διά νά τούς περιποιηθῇ καταλλήλως μέ τό ρόπαλόν του. Προφανῶς, ὅμως, ὁ ξυλοδαρμός, προβλέπεται ὑπό τοῦ Ὀθωμανικοῦ Δικαίου, μόνον διά τούς Ἕλληνας ἁλιεῖς!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΟΝ ΜΕΣΟΝ Η ΤΑΙΝΙΑ ΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΟΥ

Τό Ποινικόν Τμῆμα τοῦ Ἀρείου Πάγου διά δημοσιευθείσης ἀποφάσεώς του ἐδέχθη ὅτι μεταξύ τῶν ἀποδεικτικῶν μέσων εἰς τήν ποινικήν δίκην, εἶναι καί ἡ ταινία μαγνητοφώνου, ἡ ὁποία ἀποτυπώνουσα τήν ἀνθρωπίνην φωνήν συντελεῖ εἰς τήν ἀποκάλυψιν τῆς ἀληθείας. Τό δικαστήριον τοῦ Ἀρείου Πάγου ἀνήρεσεν ἀντίθετον ἀπόφασιν τοῦ πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, ἀπορρίψαντος σχετικήν αἴτησιν κατηγορουμένου.

Απόψεις

«Μήν ψάχνεις τό χωριό! Στό νεκροταφεῖο εἶναι…»

Μανώλης Κοττάκης
Συνέβη σέ ἕνα χωριό τῆς ἑλληνικῆς περιφέρειας, τό ὁποῖο ἐπισκέπτεται κατά καιρούς ἕνας ὑπουργός πού κατάγεται ἀπό ἐκεῖ, γιά νά ἀνάψει ἕνα κερί στόν τάφο τῶν γονέων του.

Ἀνίερες συμμαχίες

Μύρνα Νικολαΐδου
Καί ὅμως, ὅλα μποροῦν νά συμβοῦν ὅταν τό συμφέρον τό ἐπιτάσσει.

«Τρῦπα» στό ἀσφαλιστικό σύστημα βλέπει ὁ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
Ἀδυνατεῖ νά ἐξασφαλίσει στήν Εὐρώπη καί εἰδικώτερα στήν Ἑλλάδα «ἐπαρκῆ ποσοστά ἀναπληρώσεως γιά τούς ἐργαζομένους» – Ζητεῖ νά ἀναπτυχθεῖ ἡ ἀσφαλιστική καί ἐπενδυτική κουλτούρα στήν πατρίδα μας ἐννοῶντας νά μετέχουν οἱ ἀσφαλισμένοι σέ συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά σχήματα πού ἀγοράζουν μετοχές καί ὁμόλογα

Θά χωρίσουμε τόν Ποινικό Κώδικα σέ «Ἀνδρῶν» καί «Γυναικῶν»;

Μανώλης Κοττάκης
Τό σύνδρομο τῆς ἀπορρίψεως εἶναι ἡ αἰτία, ὄχι τό φῦλο

Κατά 2,3 δισ. εὐρώ αὐξήθηκε τό χρέος σέ ἀπόλυτες τιμές

Εφημερίς Εστία
Παρά τήν συνεχιζομένη ἀποκλιμάκωση τοῦ λόγου χρέους πρός ΑΕΠ, τά στοιχεῖα δέν δικαιολογοῦν ἐφησυχασμό.