Νά διαφυλάξουμε τό κῦρος τῆς Ἱστιοπλοΐας

Τό σπίτι μας ἀπέχει διακόσια μέτρα ἀπό τίς ἐγκαταστάσεις τῶν μεγαλύτερων Ἱστιοπλοϊκῶν Ὁμίλων τῆς χώρας

Ὁ περίπατός μας εἶναι τό Μικρολίμανο καί ἡ κατάληξη οἱ ἐγκαταστάσεις τοῦ Ναυτικοῦ Ὁμίλου Ἑλλάδος, τοῦ Ἱστιοπλοϊκοῦ Ὁμίλου Πειραιῶς, τοῦ Ὀλυμπιακοῦ.

Κάθε τόσο χαιρετιόμαστε μέ τούς γονεῖς πού περιμένουν τά παιδιά τους νά γυρίσουν ἀπό τήν προπόνηση, ἔξω ἀπό τίς ἐγκαταστάσεις τοῦ ΝΟΕ, ὅπου δεσπόζει ὁ «Νηρεύς» τῶν Ὀλυμπικονικῶν, Διαδόχου Κωνσταντίνου, Ὀδυσσέα Ἐσκιτζόγλου καί Γιώργου Ζαΐμη.

Ἀπολαμβάνουμε τόν καφέ μας στό μπαλκόνι τοῦ Ἐντευκτηρίου τοῦ ΝΟΕ καί θαυμάζουμε τήν ὀμορφιά, μέ τά σκαφάκια, μέ τά πανάκια στό γαλάζιο τοῦ Σαρωνικοῦ, νά ὀργώνουν τήν θάλασσα…

Εἶναι μεγάλη ὑπόθεση ἡ Ἱστιοπλοΐα. Πολύ μεγάλη! Εἶναι τό ἄθλημα πού ταιριάζει στόν Ἕλληνα, εἶναι ἡ θάλασσα, τό πανί, τό σκάφος, τό κῦμα.

Τό ἔχει μέσα του ὁ κάθε γονιός, νά δεῖ τό παιδί του νά δαμάζει τά κύματα. Εἶναι στό αἷμα μας, στό DNA μας τό «πανί», καί δέν εἶναι τυχαῖες οἱ διακρίσεις μας στόν συγκεκριμένο χῶρο… Γι’ αὐτό καί μᾶς ἔχει «τρελάνει» ἡ κατάσταση πού ἐπικρατεῖ στήν «Ὁμοσπονδία», γι’ αὐτό καί μᾶς τρέλανε περισσότερο ἡ ὑπόθεση τῆς ὀλυμπιονίκου Σοφίας Μπεκατώρου καί ὅσα κατήγγειλε.

Ἐπειδή, χρόνια τώρα, βρισκόμαστε κοντά στήν Ἱστιοπλοΐα καί τούς ἱστιοπλόους, γνωρίζουμε τίς θυσίες στίς ὁποῖες πρέπει νά ὑποβληθεῖ μιά οἰκογένεια προκειμένου νά ἀσχοληθοῦν τά παιδιά της μέ τό ἐπίπονο καί δαπανηρό ἄθλημα.

Ἰδιαίτερα γιά τά παιδιά τά ὁποῖα θά διακριθοῦν, οἱ θυσίες τῶν οἰκογενειῶν εἶναι συνεχεῖς καί μεγάλες.

Ἔ, λοιπόν, γιά τά παιδιά αὐτά καί γιά αὐτούς τούς γονεῖς, θά πρέπει ἡ Πολιτεία νά λάβει ὅλα τά μέτρα, ὥστε νά θωρακίσει τίς Ἀθλητικές Ὁμοσπονδίες καί τούς ἀθλητές, κατά τρόπον ὥστε νά μήν παρατηροῦνται τέτοια φαινόμενα.

Παρακολουθώντας ἀπό κοντά ὅσα ἔχουν κατά καιρούς καταγγείλει ἐπωνύμως διακεκριμένοι ἱστιοπλόοι μας γιά τήν Ὁμοσπονδία τους, ἀποροῦμε γιατί τά πράγματα παρέμεναν μέχρι τώρα «ἤρεμα», καί χρειάστηκε ἡ «βόμβα» τῆς Μπεκατώρου γιά νά ταρακουνηθεῖ τό ὅλον σύστημα.

Οἱ Ὀλυμπιονῖκες Κακλαμανάκης, Καγιαλῆς, Μάντης, Μπεκατώρου, ἡ διακεκριμένη ἱστιοπλόος Καραχάλιου, ὁ ἐπίσης διακεκριμένος ἀθλητής τοῦ χώρου Μιτάκης, ἔχουν ἐπωνύμως ἀναφερθεῖ σέ «παρατράγουδα» πού συνέβαιναν –κατά τά λεχθέντα– στήν Ὁμοσπονδία τους. Τί ἔπραξαν οἱ κατά καιρούς ἀθλητικές ἡγεσίες;

Πᾶμε τώρα στήν στάση τήν ὁποία τηροῦν ὁρισμένοι γύρω ἀπό τό θέμα τῆς Σοφίας Μπεκατώρου. Δεχθήκαμε, ἤδη, ἐπικρίσεις γιά τήν θέση πού ἐλάβαμε. Τά ἐρωτήματα στά ὁποῖα μᾶς ἐτέθησαν: «Γιατί τό θυμήθηκε τώρα; Γιατί δέν μιλοῦσε ’δῶ καί εἴκοσι χρόνια;».

«Ἔχει ἀποδείξεις γιά ὅσα κατήγγγειλε; Δέν ξέρει ὅτι τό ἀδίκημα –ἄν διαπράχθηκε– ἔχει παραγραφεῖ;».

«Μήπως ἔχει σχέση ἡ καταγγελία της μέ τίς ἐπικείμενες ἐκλογές στήν Ὁμοσπονδία;»

Λοιπόν, τό «πότε» καί «γιατί» τό ἐπιλέγει ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος φέρει τό τραῦμα. Εἶναι δική του ὑπόθεση, καταδίκη του!

Δέν ἔχει καμμία σημσία ἡ ποινική παραγραφή, ἀλλά τό ἄν τό ἀδίκημα διαπράχθηκε!

Μέ τήν σκέψη καί μόνο ὅτι ὁ καταγγελλόμενος (ἄν εἶναι ἀληθῆ ὅσα ἀναφέρθηκαν) θά ἐπανεκλεγόταν σέ θέση-κλειδί στήν Ὁμοσπονδία, καλῶς ἔγινε ἡ καταγγελία!

Τέλος, πολύ σωστά ἔπραξε ἡ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, πού κάλεσε τήν Σοφία Μπεκτώρου στό γραφεῖο της.